Sedaa_*, post: 1560120, member: 1222217 ay olmuş. İntihar düşüncesinden kurtuldum ama ruh halim hala çok kötü. Düzelemiyorum. Ailem psikolojik sorunları hiç ciddiye almıyor. Beni psikologa veya psikiyatriste yollamazlar. Artık ne mutluyum ne de mutsuz. Dinime de ne uzak ne de yakınım. Günlerce banyo yapmıyorum, aynı kıyafetleri aynı çorabı giyiyorum. Saçım hep uyandığım gibi. Kendime hiç bakmıyorum. Tembellikten eriyorum resmen. Ne yapmam gerektiğini bilmiyorum
Neden bu kadar mutsuz hissediyorsun kendini...Şu an cıvıl cıvıl olman gereken bir zaman...
Eğer ailen seni psikoloğa göndermiysa... kendini iyi etmeye başlamalısın hemen...adım atmalısın..
Dilinden euzubesmeleyi eksik etmeden ,dualarla güç alarak önce ruhen temiz olman lazım değil mi?.
Sonra kim banyo yapmayı istemez ki? Bir sirkelen..kendine gel...ruhunun temizliği nasıl abdestle oluyor ise vucutta su ile temizlenir..
BUgünden hemen ilk önce temizlenmeli , kirli kıyafetlerinden kurtulmalısın...bu halde kaldıkça tabii kendini kötü hissedeceksin.
Kendini bu şekilde bırakmaman lazım..Arkadaşlarınla paylaş hislerini , kitap oku , günlük tut..dualarını eksik etme..
Ama ne yaparsan yap kendini bırakma...Rabbim herşeyin güzelini bahşetmiş bizlere.. Gözlerinle yeterince görmüyorsun demektir.Nefes aldığımız için bile şükretmemiz lazım...Hastanelerde yaşam savaşı veren , ağır hastalıkları olan kişileri düşün....
Annenle kardeşin var ise onlarla paylaş....ev işlerine ortak ol...kendine mutlaka seveceğin işler bulman lazım.
Sen gencecik bir kızsın....güzel haberler istiyorum senden...olumlu....adım attığını belirten yazılar...
Lâ ilahe İllallah Muhammedun Resullullah