Hazan bir hüzünlü şarkısın sen!

Solgunluğun manzarasında
Yaralı bir ceylan misali sana nazar eden şu kalbim
Senin resmettiğin sukutun çığlıklarında okunan sancılar bir başka
Sinemi dağlayan hasret, ayazları yaşatsa da halini anlamak aşkın temalarında


Sen ki sessizliğin adımlarında
Sana vaat edilen umutların sabrında aşkın anlamısın
Buğulu yüreklerin yutkunmalarında gizlenen mahzun bir niyazsın
Sen iyi ki farksın saklanan zamanda nefesin aşkında dillenen bir badı sabahsın


Tutma yüreğimi azat et artık
Yaralanmış gönlümde ilkbaharını tohumlarını sarkıt
Yaprağın solgunluğunda, dalın yalnızlığında, kökün birliğinde umut
Ah saçlarını ağarmış toprak, dağların yamaçlarında hüznün manzarasına bir bak


Gel artık derin uykundan uyan
Mezarın sükûnetinde derlenen hikâyelere kim bakar
Gözler akar, sinem hilkatinde ürpertiler yaşar, ahirim için hüzün dağlar
Ey hakkıyla dillenmeyen aşk, halin deminde nağmenin şevkinde ve neyin sesinde


Sesin letafetinden gelen esinle
Mısralar yazdırıyorsun, nefeslerin arzına sunuyorsun
Kalbi muhabbet için ne bekliyorsun, gecenin efkârını kuşanıp kalıyorsun
Sevdanın hayaliyle, umutların tesiriyle ufuklara uzanıyorsun ve perdeyi açıyorsun


Hani silik duvarların kalanında
Hiç anlaşılamayan kalbim hangi pranganın davsında
Gölgeler şimdilerde bir umut oluyorsa, sevdalar kimin umurunda uzaksa
Olsun sen yinede anlat halimde derlediğim sayfalar sancılarımla anlamlaşan sanat


Yine içimden la havle geçiyor
Kalbim sukutun orucuyla mavera yolculuğuna çıkıyor
Ruhum hazanın sayfasında resmedilen ibrete, nefesin mühletini hatırlatıyor
Aşkın kalbi fütuhatını, yanmanın zamanını yazmanın manasını bir bir hikâye ediyor


Artık ne söylersen durma söyle
Aklımın kıtlından, ruhumun yalnızlığından sen gocunma
Şimdi hakkıyla kalbi fakirliğimi anla, anlatılan zamanda ve hevesteki aşka
Nefsin serabında, iradenin kalanıyla zihnimi ayıkla ve kalbi sancımı kimseye bırakma




Mustafa CİLASUN

selamun aleykum değerli abimiz .. ne kadar naif bir eser .. yüreğinize sağlık olsun ...

şiirinizi yudumlarken .. selahattin içlinin bestesini yaptıgı Ahmet özhan'nın sesinden dinledigim güzel bir eser vardır.. mutlaka biliyor olmalısınız .. sanki onu dinlemiş gibi oldum ....

Hüzün zaman zaman deli dalgalarla gelir,
Gönlümün kıyısına vurur.
Aşınan kayalar gibi ruhum,
Suskun, yorgun, öylece durur.
Islak kumlara yazılmış hikayeler,
Ummana karışır silinir yavaş yavaş,
Her dalga ömrümden bir şeyler koparır.
Ağır, ağır sönen gönlüm,
Sakin koyları özler,
Son kum tanesi olana kadar.

Hüzün zaman zaman deli dalgalarla gelir,
Gönlümün kıyısına vurur.
Son kum tanesini alana kadar...

tekrar yüreğiniz varolsun efendim ..
selam ve saygılarımla ..

Ve aleyküm selam kıymetli kardeşim;

Eyvallah efendim...
Taltifi kalbinizin zarifliği hak ediyor...
Aziz nefesiniz sinemde süruru estiriyor...
Evet, haklısınız zaman zaman dinlediğim şarkı...
Tevafuk olmuş sizin ikliminizde nefeslendiğiniz duygular için...
Efendim selam eğlerim, niyazı kalbi fakirliğimle teslim ederim ve hayırlar dilerim...