80 li ve 90 lı yılların genç ve çocukları hadi bakalım.. artık hayatamızda neler yok.
12.653 görüntülenme · 106 yanıt
tsunami, post: 1527401, member: 74847Bu sayfaya baktıkca o gunlere hep bır ozlem var sebebı zordu cogu seyı elde etmek ama mutluyduk yokluklarımızla sımdı herseyımız tam elhamdulıllah ama mutlu degılız sahıp olduklarımızla aradakı dengeyı sukrederek saglayabılırız bırde ahlakımızı koruyabıldıgımız kadar........
evet canım sadece şükürle sağlayabiliriz dengeyi yoksa ileriyi düşünemiyorum ben..
yanlız insanlar yanlız çocuklar.... nasıl olur ki .. komşuluk yok artık oysa ben bayram sabahları bilirim saat 6 da babanneme el öpmeye gelen komşular.. şimdi bayramlarda bile kapılar açılmıyor
mavci 🛡
✦ Mübarek Üye
- Mesaj
- 33.173
- Tepki
- 8.269
- Ödül
- 163
- Katılım
- 09.2007
* ZİKİR * FİKİR * ŞÜKÜR * · ✦ Mübarek Üye · 33.173 mesaj
Bu yolculuğun tek amacı vardı, insanların ne kadar fakir olabileceklerini oğluna göstermek.
Çok fakir bir ailenin çiftliğinde bir gece ve gün geçirdiler.
Yolculuktan dönüşlerinde baba oğluna sordu,
-İnsanların ne kadar fakir olabildiklerini gördün mü?”
“Evet!”
-Ne öğrendin peki?”
Oğlu cevap verdi,
“Şunu gördüm:
Bizim evde bir köpeğimiz var, onlarınsa dört.
Bizim bahçenin ortasına kadar uzanan bir havuzumuz var, onlarınsa sonuolmayan bir dereleri.
Bizim bahçemizde ithal lambalar var, onlarınsa yıldızları.
Bizim görüş alanımız ön avluya kadar, onlarsa bütün bir ufku görüyorlar.”
Oğlu sözünü bitirdiğinde babası söyleyecek bir şey bulamadı. Oğlu ekledi:
“Teşekkür ederim baba, ne kadar fakir olduğumuzu gösterdiğin için!”
Mutluluklar Paylaştıkça Çoğalır, Üzüntüler Paylaştıkça Azalır...
Zor olanı HEMEN YAPARIZ, İmkansız BİRAZ ZAMANIMIZI ALIR...
tsunami, post: 1527405, member: 54443Benım bır arkadasımın lafı vardır hep kendıne musluman olmak yanı hep en ıyısını kendısı ıcın ıstemek paylasmamak sımdı herkes evıne gıtsın esyalarına bır baksın en basıtı elbıse ve ayakkabı dolabına bahsettıgımız yıllarda kımın vardı bu kadar elbıse ve ayakkabısı belkı hıc gıyılmedık sırf begenıldıgı ıcın alınan bu zengınlık bu ısraf bu yetmezlık nedır bızı bukadar alma meraklısı yapan aldıkca doymayan acaba cocuklarımızmı yoksa bebeklıkten ıtıbaren bunu ona asılayan bızlermıyız daha aklı yetmezken herseyını cıfter cıfter almak ...................
hiç eskimemiş, yıpranmamış eşyaları değiştirmek 80 lerde 90 larda yoktu sanırım :) hayır yani gene de acızlık getiririz başkalarının halinden anlamayız ....
ibrahiç eskimemiş, yıpranmamış eşyaları değiştirmek 80 lerde 90 larda yoktu sanırım :) hayır yani gene de acızlık getiririz başkalarının halinden anlamayız ....
evet kardesim yoktu birak degistirmeyi eskiyeni kirilani yirtilani kimse atmazdi ya onarirdi yada baska sekilde kullanirdi ilk cocugun esyalarini ondan sonraki kardesleri kullanir birde yetmez ihtiyaci olan yakinlarin cocuklari bile kullanirdi nerde bu bolluk hamd olsun sukur etmeliyiz ........
ayak numaralarımız 35/36/37/38 ise en büyük numara alınırdı bana hep büyüktü ayakkabılar:)
- Mesaj
- 3.037
- Tepki
- 1.953
- Ödül
- 163
- Katılım
- 04.2009
Mübarek Üye · 3.037 mesaj
mavci 🛡
✦ Mübarek Üye
- Mesaj
- 33.173
- Tepki
- 8.269
- Ödül
- 163
- Katılım
- 09.2007
* ZİKİR * FİKİR * ŞÜKÜR * · ✦ Mübarek Üye · 33.173 mesaj
Keserlerdi yakaları...:a24:
Mutluluklar Paylaştıkça Çoğalır, Üzüntüler Paylaştıkça Azalır...
Zor olanı HEMEN YAPARIZ, İmkansız BİRAZ ZAMANIMIZI ALIR...
Bizim çocukluğumuzda annelerimiz çalışmazdı.
Okuldan eve geldiğimde boynumdaki anahtarla kapıyı hiç açmadım.
Hatta Babamın bile anahtarı yoktu.
Annem evimizi... n bir parçası gibiydi, hep evdeydi.
Her yere birlikte giderdik, zaten öyle çok da gidilecek bir yer yoktu ki. . .
En büyük eğlencemiz sokaklarda oynamaktı.
Sokakta oynamak diye bir kavram vardı yani.
Cafelerde, alış veriş merkezlerinde buluşmazdık.
Okula arkadaşlarımızla gider, birlikte çıkar, oynaya, zıplaya yürüyerek gelirdik.
Servis falan yoktu. Ayakkabılarımız eskirdi.
Hatta öyle olurdu ki; çantalarımızı kaldırımlara koyar oyuna bile dalardık.
Annelerimiz bu durumu bildiklerinden kardeşlerimizle bizlere ekmek arası bir şeyler hazırlar gönderirdi.
Mahallemizdeki teyzeler Annemiz gibiydi.
Susayınca girer evlerine su içerdik.
Ya da pencereden bize bir sürahi bir bardak uzatırlar, hepimiz aynı bardaktan kana kana içerdik.
Kısacacı evine gidip gelen elinde mutlaka yiyecekle dönerdi.
Anneleri o arada çocuğuna verdiği şeyden bizlere de gönderirdi.
Bu bazen bir kurabiye, bazen bir meyve olurdu.
Cebimizde harçlığımız olduğunda düşmesin diye çıkarır çantamızın üstüne koyar oyun bitince geri alırdık.
Çok garip ama kimse almazdı. Sokaklarımız evimiz kadar güvenli idi.
Düşünce kaldırırlar, kavga edince barıştırırlardı bizi...
Polisler gelmezdi kavgalarımıza, zabıtlar tutulmazdı.
Sonra kavgalarımız da öyle ustura, falçata ile olmaz,
onlar nedir bilmezdik bile, asla kanla falan da bitmezdi,
en fazla saçlarımızdan çeker, hayvan adları sayar, tekme atar, yine oyuna dalardık.
Birbirimizin suyundan içer, elmasına diş atardık.
Misket oynamaktan parmaklarımız kanar yine de mikrop kapmazdık.
Azar işitip, acillere taşınmazdık.
Düşerdik ekmek çiğner basarlardı alnımıza, oyuna devam ederdik.
Röntgenlere, ultrasonlara girmezdik.
Ben bizim çocukluğumuzu çok özledim.
Sokaklarımız ruhsuzlaştı sanki.
Komşumu tanımıyorum ama evinin camında,
temizliğe gelen kadını haftada bir görür kolay gelsin der konuşurum.
Onun dışında orada kim oturur hiç bilmem.
Evimizi kendimiz temizlerdik, kapı silmece ;
bilmem kaç kuruş hepimizin elinde bezler güle oynaya bitirirdik işleri.
Evlerimiz var, içinde yaşayan yok.
Parklarımız var, içinde oynayan çocuk yok.
Ama her yıl sökülüp yenilenen kaldırımlar, lüks binalar,
ışıl ışıl vitrinler, girip çıkan yapay insanlar...
Ruh yok, buz gibi buz, bu biz değiliz..
Tahta iskemlelerimizde oturan yaşlılarımız,
onlara dede, nene diye hatırını soran çocuklarımız yok oldu.
Ben kapılarında ' vale ' lerin, ' bady ' lerin beklediği yerlerden hep korkmuş çekinmişimdir.
Kapısını çarparak örtüyor diye çocuğuna kızıp,
taksidini bitiremediği arabanın anahtarını, hiç tanımadığı birine vermek ters gelir bana.
Benim değildir bu kültür. Ne ruhuma, ne kültürüme ne de cüzdanıma hitap eder.
Nedir bunlar?
Reklamlarla desteklenen beyni, ruhu ele geçirilmiş insanlar olduk.
Birbirimize yabancı, yalnızlıklarımızla yaşar olduk.
İyi de neden böyle olduk ?
Biz mi istemiştik? Yoksa birileri mi böyle istedi?..
"Her toplum hakettiği gibi yönetilir" derler ya, hakettiği gibi de yaşar diyelim mi ?
mavci 🛡
✦ Mübarek Üye
- Mesaj
- 33.173
- Tepki
- 8.269
- Ödül
- 163
- Katılım
- 09.2007
* ZİKİR * FİKİR * ŞÜKÜR * · ✦ Mübarek Üye · 33.173 mesaj

Mutluluklar Paylaştıkça Çoğalır, Üzüntüler Paylaştıkça Azalır...
Zor olanı HEMEN YAPARIZ, İmkansız BİRAZ ZAMANIMIZI ALIR...
Kaynak: https://forum.islamiyet.gen.tr/konu/85907-80-li-ve-90-li-yillarin-genc-ve-cocuklari-hadi-bakalim-artik-hayatamizda-neler-yok · 22.08.2026 tarihinde yazdırıldı · İslamiyet.gen.tr Forum
Giriş yap ve cevap yaz.
