Seyren, post: 1433313, member: 84716Allah herşeyin hayırlısını versin canım.İşte sevgiler ve mutluluklar böyle sebeplerden dolayı bitiyor.Biz bayanlar evlenirken sadece sevdiğimizle değil annesi babası ailesi ile evleniyoruz.Kendimizden ödün vermek zorunda kalıyoruz.Hakkında hayırlısını versin Rabbim.
Kötü konuşmak istem,yorum herşey olacağına varır cnaım hayırlı ise olsun değilse hiç olmasın.Çünkü artık son raddeye gelinmişken sebep her ne olursa olsun bir baba nın herşey bitmiştir demesi çok yanlış.Bir anne ne olursa olsun gelinini sevmiyorsa oğlunun sevgisi hatrına evde gelin (eğer birlikte oturulmayacaksa ki görünen birlikte oturmayacaksınız)oturacaksa bırak gelin asıl diliyorsa öyle düzenlesin.Ha o ben diyorsa bırak cnaım nasıl isterse öyle düzenlesin sen evine geldikten sonra zamanla zaten düzenini kurarsın.Bu durumda uzaklardan evine emanet bir kız,oğluna eş getiriyorsun herkesten çok kayınvalidenin sana sahip çıkması gerekir.
Tartışma her neyse sadece o anı değil şu saatten sonra bunun daha devam edip etmeyeceğini ilerleyen zamanda tekrar gündeme gelip gelmeyeceğini düşünüp ona göre karar vermen lazım canım.Nişanlın seni ne kadar severse sevsin bir gün gelir annem der.Çünkü açık ve net çekinmeden utanmadan söylüyorum ben yaşadım.Çok zor zamanlar geçirdim ölmek istediğim evden çıkıp gitmek istediğim boşanmaya defalarca karar verdiğim ama hep çocuklarım için geri adım attığım zamanlar oldu.Çok şükün maşallah tebarekeallah şu an iyiyiz.ama yaşadıklarım geçmişim hep içimde bir yerlerde bir an gelince canımı da yakıyor yüreğimi de sızlatıyor.O yüzden iyi düşün iyi karar ver sen gelinliğini yap gerekirse özür dile senin alçak gönüllülüğün çıksın meydana olmadı mı özrün havada mı kaldı dediğim gibi evlilik 2-3 günlük değil ömrülüktür.Allah yuvası yıkılanlardan eylemesin kimseyi.
Rabbim yar ve yardımcın olsun.
Sorun ve sıkıntıların üzeri ne kadar kapatılırsa gün gelir yanardağ gibi patlar hem sei hem sevdiklerini yakar gülüm.Sabır selamet ve güzellik seninle olsun.
RABBİM razı olsun kardeşim.. Benim hiçbir problemim yoktu.. Kayınvalidemi başkasına anlatırken kayınvalidem bile demiyor, annem diyordum.. Öz annemden daha iyi anlaşıyorum. Aynı dili konuşuyorduk. Dini bütün, çok iyi bir insan.
Bir hafta aynı evin içerisindeyiz.. Alınacaklar, yerleştirilecekler, herşeye defalarca müdahale etmesi sonucu bir patlama yaşadım.. Bunun öncesinde ağzımı açıp tek kelime söylemedim.. Daha sonra bildiğim gibi yaparım düşüncesindeydim. Üzerime cok fazla gelindi. Biriktirmişim, haberim yokmuş.. Sinir sistemim çöktü o anda. Elim ayağım titremeye başladı zaten. Kendimi kaybettim. Ağladm.Ağlarken bile onun kucağındaydım ben. Karakterimi fazla bilmiyorlar. Onları sevmediğimi, istemediğimi düşündürttüm ben. Öyle olmamasına ragmen.. Oldu bitti. Yaşanacakmış demekki..
Dediğin gibi bu saatten sonra yaşanıcaklara bakmamız lazım. Fakat kayınpederim ikna olmuyormuş. Aileme söylememiştik. Bugün annem halimden anladı, sordu. Anlattm bende. Annem arayıp kayınpederimle konuşmak istedi. Nişanlım aramasın daha da zorlaşır, biraz bekleyin dedi. Nişanlımla annem görüştü, konuştu..
Onlardan özür diledim, dilemez miyim.. Kayınvalidem affetti. Kayınpederimin huyu böyleymiş. Şuan kimseyi dinlemiyormuş. Nişanlım öyle bir çıkmazda ki bana şöyle diyor; nikahını yap, biz gelmeyeceğiz. Sen bizim oğlumuzsun,evladımızsın seninle görüşür, onunla görüşmem'' dese, buna razıyım diyor. Arada kalmış durumda.
Benden asla vazgeçemeyeceğini söylüyor. Yarın gelinlik provam var : ( Rabbim razı olsunkardeşim.. Paylaşmak içimi rahatlattı, beni az da olsa hafifletti. Güzel dualarına yürekkten kocaman bir amiin..ÇOK çok sağol.Rabbim yardımcımız olsun.. Hayırlısı olsun.. Rabbime emanet ol..