Ne kadar dertliyim bilsen haberin varmı!

Ne gün geçiyor ve ne de umutlar tükeniyor
Heran ufuklar bir bir ruhumu kuşatarak sineme şevki nihal ilave ediyor
Düşlerim mecalsiz kalıyor, yıllar bir bir yalnızlığıma alay ederek gülüp geçiyor
Arzularım soluyor, susuzluk ne büyük bir sızıymış nehrin kenarında aciz bırakıyor



Hasretin şehrine muhtaç hali melalim
Umudun firkatine abad oldu şimdi sessiz ahvalim, kimsesizdir mecalim
Düşüncelerime pranga vuruyor fırakın şadı,yorgun bıraktı dalsız çınarı,umut hani
Gün biter, geceler ruhumun çırpınışlarına neler söyler, kalmadı bak o hevesi ekber



Ne müthiş sarsıldı, sanki bir can kalmadı
Verilen sözler birer nazarlık olarak anılarımda taçlandı, şimdi ne manası kaldı
Oysa farkı fark ettiren irfanı idrak ve inşirah bak kalbim için çok uzaklarda kaldı
Hülyaları karanlıklar kuşattı, kanatsız kuşlar söyle nasıl bir umutla uçacaklardı



Nerdesin, bilmem ki nasıl bir hal içinde nefeslenirsin
Dil şad olunca kederlenirmisin, edebin sahnesinde seyreden bir manayı değermisin
Name yazılmaz oldu, adres bilinmeyince yollar mahzun kaldı, yürek nasıl dayandı
Neyleyim ki bu dert benim, bahtım için tahsim edilmiş bir nimetim, kime ne deyim



Sesizliğime çekilirim, boynumu bükerek o anı beklerim
Bir sevda masalı olacakmış demek ki diyerek içlenir, bu elemimi ummana dökerim
Bir hali fakir olarak sükut içinde kimi zikrederim, hicranın esininde hüzünlenirim
Ey hak diyerek kalbimin sahibine yönelirim, nasibin taksimini ben nerden bilirim



Mustafa CİLASUN