SORAN OLMADI
Ben nasıl güleyim mutlu olayım.
Kanayan yaramı,saran olmadı.
Gözlerimden akan,damla yaşların.
Sebebini bile,soran olmadı.
Yalnız bıraktılar,beni başıma.
Bakmadılar bile,küçük yaşıma.
Erken aklar düştü,siyah saçıma.
Nedenini bile,soran olmadı.
Terk ettiler beni,zalim gurbete.
Düşürdüler beni,türlü dertlere.
Feryadım yükseldi,çıktı göklere.
Merak edip,soran bile olmadı.
Bir sıcak çorbaya,hasret ettiler.
Beni bir kenara,atıp ittiler.
Etrafımdan bir bir,geçip gittiler.
Halin nedir diye,soran olmadı.
Kervansız yollarda,yalnız başıma.
Bıraktılar beni,küçük yaşımda.
Ne tad ne tuz kaldı,acı aşımda.
Ne yapar bu garip,diyen olmadı.
Gecelerim geçti,hep ağlamayla.
Baktılar yüzüme,ancak alayla.
Her kesin işi gücü parayla.
Ne yapar aç susuz,diyen olmadı.
Ben ne öksüz idim,nede bir yetim.
Sade okumkatı,benim niyetim.
Yaşamaya karşı,acı diyetim.
Suçu neydi diye,soran olmadı.
Candan ciğerlerim,hepsi el oldu.
Aktı göz yaşlarım,her gün sel oldu.
Geçtide gençliğim,bir hayal oldu.
Yazık bu garibe,diyen olmadı.
Yağmurlar yağdıda,doldu yarıklar.
Benimle mezara gider anılar.
Acılarla dolu tüm hatıralar.
Bu garipte çekti diyen olmadı.
Candan ciğerlerim,sebebim oldu.
Artık çektiklerim,kaderim oldu.
Saçlarım döküldü,bedenim soldu.
Sebebi üstüne,alan olmadı.
Herkes yuvasında,mutlu yaşarken.
Derdin varmı diye,sormadılarki.
Herkes kahkahayla,gülüp geçerken.
Gözümde yaşları,soran olmadı.
Uzandığım dallar,elimde kaldı.
Muradım gözümde,yarıda kaldı.
Umudum ortada,çaresiz kaldı.
Sesime ses verip,gelen olmadı.
SEDAT YILDIRIM
Ben nasıl güleyim mutlu olayım.
Kanayan yaramı,saran olmadı.
Gözlerimden akan,damla yaşların.
Sebebini bile,soran olmadı.
Yalnız bıraktılar,beni başıma.
Bakmadılar bile,küçük yaşıma.
Erken aklar düştü,siyah saçıma.
Nedenini bile,soran olmadı.
Terk ettiler beni,zalim gurbete.
Düşürdüler beni,türlü dertlere.
Feryadım yükseldi,çıktı göklere.
Merak edip,soran bile olmadı.
Bir sıcak çorbaya,hasret ettiler.
Beni bir kenara,atıp ittiler.
Etrafımdan bir bir,geçip gittiler.
Halin nedir diye,soran olmadı.
Kervansız yollarda,yalnız başıma.
Bıraktılar beni,küçük yaşımda.
Ne tad ne tuz kaldı,acı aşımda.
Ne yapar bu garip,diyen olmadı.
Gecelerim geçti,hep ağlamayla.
Baktılar yüzüme,ancak alayla.
Her kesin işi gücü parayla.
Ne yapar aç susuz,diyen olmadı.
Ben ne öksüz idim,nede bir yetim.
Sade okumkatı,benim niyetim.
Yaşamaya karşı,acı diyetim.
Suçu neydi diye,soran olmadı.
Candan ciğerlerim,hepsi el oldu.
Aktı göz yaşlarım,her gün sel oldu.
Geçtide gençliğim,bir hayal oldu.
Yazık bu garibe,diyen olmadı.
Yağmurlar yağdıda,doldu yarıklar.
Benimle mezara gider anılar.
Acılarla dolu tüm hatıralar.
Bu garipte çekti diyen olmadı.
Candan ciğerlerim,sebebim oldu.
Artık çektiklerim,kaderim oldu.
Saçlarım döküldü,bedenim soldu.
Sebebi üstüne,alan olmadı.
Herkes yuvasında,mutlu yaşarken.
Derdin varmı diye,sormadılarki.
Herkes kahkahayla,gülüp geçerken.
Gözümde yaşları,soran olmadı.
Uzandığım dallar,elimde kaldı.
Muradım gözümde,yarıda kaldı.
Umudum ortada,çaresiz kaldı.
Sesime ses verip,gelen olmadı.
SEDAT YILDIRIM
