Meselâ bir de kot pantolon (bluecin) meselesi var. Özellikle genç kızların rağbet ettikleri kot pantolon Amerika’da gemici tayfaları ile amelelerde iş elbisesi olarak kullanılan bir türdür. Şimdi ise bütün dünya milletlerinde gözlenmektedir. Zengin-fakir, yaşlı-genç, kadın-erkek herkesin giydiği bir giyim türü olmuştur. “At izinin it izine karışması” misâli kimin ne olduğu, neyi temsil ettiği ayırd edilemez olmuştur. “Altı kaval üstü şişhane” tabiri de başını bağlayan altına da kot pantolon giyen hanımlar için uygun olur herhalde. Öncelikle hangi dünya görüşünün insanı olduğunu idrak etmelisin. Batı hayat tarzına mı, İslâmî hayat tarzına mı mensupsun? İki sembolü birden kullanmak aslında hiçbir şey olunamadığının habercisidir. Kıyafetin siyasî misyonunu göz ardı etmemek gerekir. Ân’ın bizden beklediği keyfiyeti kıyafet şeklimiz ve tavrımız ile sergileyebilmeliyiz. Kadın kılığını; mektepli kızlarda giyim, genç kızlarda giyim, evli kadınlarda giyim şeklinde sınıflandıran Üstad olması gereken özellikleri şu şekilde sıralıyor:
“Her türlü züppelik ve hafiflikten çekinmek ve güya zarâfet adına bir takım mânâsız ve esassız uğur işaretleri ve (fetiş)ler taşımaktan utanmak... Ve topyekûn, her çizgisi ve her rengiyle, derin bir ismet ve iffet edasını heykelleştirmek...”
“Bütün dar ve teşhirci giyim şekilleri, fazla süs gayretleri, kısa etek, açık saçık nahiyeler, mübalâğayla boya, koku vesaire, bizim esas telakkimize zıt olduğu kadar dünyanın bütün muaşeret edeblerine de taban tabana zıttır.”
“Her türlü züppelik ve hafiflikten çekinmek ve güya zarâfet adına bir takım mânâsız ve esassız uğur işaretleri ve (fetiş)ler taşımaktan utanmak... Ve topyekûn, her çizgisi ve her rengiyle, derin bir ismet ve iffet edasını heykelleştirmek...”
“Bütün dar ve teşhirci giyim şekilleri, fazla süs gayretleri, kısa etek, açık saçık nahiyeler, mübalâğayla boya, koku vesaire, bizim esas telakkimize zıt olduğu kadar dünyanın bütün muaşeret edeblerine de taban tabana zıttır.”
