Hilye'i şerif

BİSMİLLAHİRRAHMANİRRAHİM.
Levlake Levlak lema halektül eflak: Hazreti Muhammedinil Mustafa Sallallahu Aleyhi ve Selim Efendimizin Mübarek yüzü degilmi idi: Mübarek alını açık,mübarek kaşları açık ay hilali gibi ince idi . Mübarek gözleri ela ve kudreten sürmeli idi .Mübarek melihillisan idi .Mübarek dişleri ince ve pek sık deyil idi arasından nur çıkar idi mübarek sakalı degirmi idi .mübarek burnu latif idi .:Mübarek kulakları küçük idi.Mübarek bedeninde kıl yok idi .Mübarek kolları uzun idi .Mübarek parmakları ince idi . Mübarek eli atlastan yumuşak idi. Ve kokulu misten ala idi . Bir kişi mübarek elini tutsa idi kırk gün bu koku elinden çıkmaz idi.
HAZRETİ MUHAMMET SALLALLAHU ALEYHİ VE SEL'İM HAZRETLERİ dünyadan ahirete teşkil buyuracagı an kızı hz FATİMA Radiallahu anhü ölüm fırkatinde bir agladıki Resulullah Aleyhi vesellim kızına (YA FATMA niçin aglarsın ey benim ciger parem niçin aglarsın?)deyince kızı Fatma ah edip buyurdu ki:
(Dünyada sana ümmet olup,ahirette senin mübarek cemalini görmekten mahrum olan ümmetine aglıyorum .)diye buyurdu
o vakit Hazreti Resurullah buyurduki:(Ya kızım FATIMA benim ümmetim için aglama.Ümmetimden bir kişi bu HİLYE'İ şerifi yazdırıp yüzüne baksa hakikaten beni görmüş gibi olur.Ömrü uzun ve rızkı ziyade olur. Dünya ve ahiret belasından emin olur .
Yanında taşır ise100defa hacca gitmiş sevabına nail olur BU HİLYE'İşerif evinde bulunsa o eve şeytan girmeye ve kendini fakirlikte görmeye ve cehennem ateşi onu yakmıya: cehennem ona haram ola ,Haktaalanın hıfzı ve emanetinde ola her ne niyetle okursa kırk güne kadar muradı hasıl ola.
BİSMİLLAHİRAHMANİRRAHİM
LEVLAKE LEVLAK LEMA HALEKTÜL EFLAK
manası:haktaala buyurmuşki:(şayetsen olmasaydın ben yerleri,gökleri yaratmazdım senin yüzü suyun hürmetine bu kainatı yarattım)buyurmuştur
her kim ki bu hilye'işerifi görüp tanzim etse benim şefatimden mahrum

olur ve bana karşı muhabbeti olmadıgı anlaşılır. Her erkek ve kadın lazımdırki bu Hilye'işerifi bir yüksekmahale çakıp sabah namazından sonra açıp baksa haktaalaya şükreylese bu kişi kabir azabı görmeye ve (70)melaike ona dua ve istifa eder.

Daima düşünceliydi... Susması konuşmasından uzun sürerdi.. Lüzumsuz yere konuşmaz; konuştuğunda ne fazla, ne eksik söz kullanırdı...

Dünya isleri için kızmazdı..Kendi sahsı için asla öfkelenmez ve öç almazdı.

Kötü söz söylemezdi.
Affediciliği tabii idi. İntikam almazdı.
Düşmanlarını sadece affetmekle kalmaz, onlara şeref ve değer de verirdi.

Kendisini üç şeyden alıkoymuştu:
Kimseyle çekişmezdi.
Çok konuşmazdı.
Bos şeylerle uğraşmazdı.
Umanı umutsuzluğa düşürmezdi.
Hoşlanmadığı bir şey hakkında susardı.
Hiç kimseyi ne yüzüne karsın ne de arkasından kınar ve ayıplardı.Kimsenin kusurunu araştırmazdı.
Kimseye hakkında hayırlı olmayan sözü söylemezdi.
Yanında en son konuşanı ilk önce konuşan gibi dikkatle dinlerdi.
Bir toplulukta bulunduğu zaman bir şeye gülerlerse, oda güler; bir şeye hayret ederlerse, o da onlara uyarak hayret ederdi.

Gerçeğe aykırı övgüyü kabul etmezdi.
Her zaman ağırbaşlıydı.
Konuşurken çevresindekileri adeta kuşatırdı.
Kelimeleri,parıldayan inci dizileri gibi tatlı ve berraktı.
Yürürken beraberindekilerin gerisinde yürürdü; Ayaklarını yerden canlıca kaldırır, iki yanına salınmaz, adımlarını geniş atar, yüksek bir yerden iner gibi öne doğru eğilir, vakar ve sükunetle rahatça yürürdü.Kapısına yardim için gelen kimseyi geri çevirmezdi.

Bir gün kendisinden yasça küçük bir dostunun omuzlarından tutarak söyle demişti: "Sen dünyada garip bir kimse yahut bir yolcu gibi ol!"
Her zaman hüzünlü ve mütebbessim bir haletle dururdu.
Adet üzere sarf edilen hiçbir kötü sözü ağzına almamıştı.
Sıkıntılı hallerinde kabalaşmaz, bağırmazdı.
Fakirlerle birlikte yerdi; öyle ki onlardan ayırt edilemezdi.
Önüne ne konulursa yerdi.
Sade kıyafetler giyer, gösterişten hoşlanmazdı.
Konuşurken yüzünü başka tarafa çevirmez, bulunduğu mecliste ayrıcalıklı bir yere oturmazdı.
Sabahları evinden çıkarken söyle derdi: "İlahi, doğru yoldan sapmaktan ve saptırılmaktan, kanmaktan ve kandırılmaktan, haksızlık etmekten ve haksızlığa uğramaktan, saygısızlık etmekten sana sığınırım."

Sıradan değildi; ama sıradan insanlar gibi yaşardı.

(ALEYHÍSSALATU VESSELAM

Hz. Ali'nin radiyAllahü anh'ın beyanına göre Peygamberimiz Efendimiz aleyhissalât-ü vesselâm:
* Uzuna yakın orta boylu, iri kemikli, iri yapılı, güçlü kuvvetli ve yakışıklı bir insandı.
* Cildi yumuşak, teni kırmızıya çalan beyazdı.
* Kirpikleri siyah ve uzundu.
* Gözleri kara ve büyükçe idi.
* İki kaşının arası açık, fakat kaşları birbirine yakındı.
* Saçları ne dümdüz ne de kıvırcıktı.
* Sakalı sık ve bir tutamdı.
* Büyük başlı ve hilâl kaşlıydı.
* Alnı yüksek, burnu çekme, boynu uzun, göğsü genişti.
* Karnı ile göğsü bir idi, şişman değildi. Zayıf da değildi, sıkı etliydi.
* Ayaklarının altı çukur idi; düz taban değildi.
* Gözleri uzağı görür, kulakları uzaktan ses alırdı.
* Ağızları genişçe idi.
* Dişleri sıktı.
* Yüzünün bütün çizgileri görünürdü.
* Omuzları etli, omuz kemikleri enliydi.

selamün aleyküm emeyine sağlık kardeşim aklım uçtu gitti konunu okurken RABBİM CC senden razı olsun bizlerde onun şefaatine nail olalım inşallah
ALLAHÜMME SALLİ ALA SEYİDİNA MUHAMMEDİN VE ALA ALİ SEYİDİNA MUHAMMED MUSTAFA

af yarabbi!
acaba bizlere nasib olurmu o geceden kara gözleri görmek.acaba o bakışları bizlerinde ruhunu bir ok misali delip gecer mi?bülbülden hoş sesi yankılanır mı kulaklarımızda?

Allah razi olsun kardeşim

[/