Ey RESUL ! Ey NEBİ !
Ey; gözlerinde cenneti saklayan, ayağını bastığı yerler cennet kokan
Nebi!.
Ey; Yaradan’ın en güzel eseri!. “Sen olmasaydın, sen olmasaydın..
alemleri yaratmazdım!.” dediği!. Var oluşunun şerefine, bütün varlığı hediye ettiği!.
Ey; insanoğlunun ufku -en güzel insan.. Allah’ın sevgilisi, kainatın
gözbebeği!.
Ey; rahmeten li’l-alemin!.
Sen den şefaat dilenen biçarelerin en sefiliyim, desem.. şefaat eder
misin?.
Ey; kupkuru çölleri cennete çeviren gül!.
Ey; gönlünden gül dökülen Resul!.
Küçük kız çocuğunun elinden tutup da giden, kuşu ölen çocuğa
başsağlığı dileyen.. gözlerinden yaş dökülen devenin gözyaşlarını silen
Resul!.
Benim de gözümün yaşını siler misin?.
Küçük kız çocuğunun tuttuğu gibi tutsam elinden; yüreğimden binlerce
kuş uçtu, bin’i de öldü desem.. bana cennet kuşlarından bir kuş bahşeder
misin?.
Ey; İslam’ın peygamberi!. Sevda ikliminin, en güzel mevsiminin.. en
güzel çiçeği!. Ama mahzun, ama kederli…
Daima düşüncede, daima hüzün içinde ömründe, bir defa bile, kahkahayla
gülmemiş.. gül yüzlü, güler yüzlü sevgili!.
Gözlerimi yumsam, ve; hülyana dalsam.. o gül kokulu gülüşün ile, benim
de gözlerimin içine güler misin?.
Bir kerecik olsun seni düşünerek başımı koyduğum olmuşsa yastığıma,
tutunduğum olmuşsa sana ve senin sevdana.. işte onun, işte onun hatırına!.
Ey; gözünü sevdiğim, özünü sevdiğim, sözünü sevdiğim!.
Ey; gönlümün sultanı efendim!. Ümidim, muradım, kurtarıcım, müjdecim…
Seninle Kevser havuzunun başında buluşabilecek miyim?. desem..
bulunduğun yerden, yüreğime bir damla su serper misin?.
Seni sevsem!. Çok, çok sevsem!. Öyle çok sevsem ki; sen koksa özüm,
yüreğim.. sen koksa nazım, edam.. gönlüm sen dolsa, benim her şeyim sen olsan !
Ali’n, Fatıma’n gibi olsam!. Seni, onlar gibi seviyor olsam.. sen
de; beni, onları sevdiğin gibi sever misin?.
Ey; bize bizden daha ziyade merhamet eden!. “Ümmetim, ümmetim!.”
diyerek, üstümüze titreyen!.
Ey; en ziyade muhtacımız, en çok isteyenimiz!. Bizi, Hak’tan
dileyenimiz!.
Sen, umanı umutsuzluğa düşürmezsin!. Sen, senden isteyeni geri
çevirmezsin!.
Senden, senin rahmetini dilesem.. ey; alemlere rahmet olsun diye
gönderilen, bana da rahmet eder misin?
Ey; Rahim!. Ve.. ey; Kerim!.
Asr-ı saadet’ten değilim!. Kokladığın gül, soluduğun hava, yediğin
hurma, içtiğin süt, okşadığın kuzu, bindiğin deve, avuçladığın kum dahi
değilim!. Bir kez olsun, yüzüne yüz sürmedim!.
Lakin; ben, senin.. “Kardeşlerim!.” dediğindenim!. Ve; sana ve
sünnetine revan olmak isteyenlerdenim!. Ve lakin; daha hala sevgili Veysel Karani’nin tırnağının ucu misali bile değilim, desem.. bana da hırkandan gönderir misin?.
Doğduğun günün, gecenin hürmetine.. bu gün ve gece; yüreğime, bir nur
olup düşer misin?.
Sevgili Peygamberim!.
Rabbim; sana ve senin al ve ashabına..
ağaçların yaprakları, denizlerin dalgaları ve yağmurların damlaları
sayısınca salat, selam ve bereketler ihsan eylesin; Amin…Amin…Amin
Ey; gözlerinde cenneti saklayan, ayağını bastığı yerler cennet kokan
Nebi!.
Ey; Yaradan’ın en güzel eseri!. “Sen olmasaydın, sen olmasaydın..
alemleri yaratmazdım!.” dediği!. Var oluşunun şerefine, bütün varlığı hediye ettiği!.
Ey; insanoğlunun ufku -en güzel insan.. Allah’ın sevgilisi, kainatın
gözbebeği!.
Ey; rahmeten li’l-alemin!.
Sen den şefaat dilenen biçarelerin en sefiliyim, desem.. şefaat eder
misin?.
Ey; kupkuru çölleri cennete çeviren gül!.
Ey; gönlünden gül dökülen Resul!.
Küçük kız çocuğunun elinden tutup da giden, kuşu ölen çocuğa
başsağlığı dileyen.. gözlerinden yaş dökülen devenin gözyaşlarını silen
Resul!.
Benim de gözümün yaşını siler misin?.
Küçük kız çocuğunun tuttuğu gibi tutsam elinden; yüreğimden binlerce
kuş uçtu, bin’i de öldü desem.. bana cennet kuşlarından bir kuş bahşeder
misin?.
Ey; İslam’ın peygamberi!. Sevda ikliminin, en güzel mevsiminin.. en
güzel çiçeği!. Ama mahzun, ama kederli…
Daima düşüncede, daima hüzün içinde ömründe, bir defa bile, kahkahayla
gülmemiş.. gül yüzlü, güler yüzlü sevgili!.
Gözlerimi yumsam, ve; hülyana dalsam.. o gül kokulu gülüşün ile, benim
de gözlerimin içine güler misin?.
Bir kerecik olsun seni düşünerek başımı koyduğum olmuşsa yastığıma,
tutunduğum olmuşsa sana ve senin sevdana.. işte onun, işte onun hatırına!.
Ey; gözünü sevdiğim, özünü sevdiğim, sözünü sevdiğim!.
Ey; gönlümün sultanı efendim!. Ümidim, muradım, kurtarıcım, müjdecim…
Seninle Kevser havuzunun başında buluşabilecek miyim?. desem..
bulunduğun yerden, yüreğime bir damla su serper misin?.
Seni sevsem!. Çok, çok sevsem!. Öyle çok sevsem ki; sen koksa özüm,
yüreğim.. sen koksa nazım, edam.. gönlüm sen dolsa, benim her şeyim sen olsan !
Ali’n, Fatıma’n gibi olsam!. Seni, onlar gibi seviyor olsam.. sen
de; beni, onları sevdiğin gibi sever misin?.
Ey; bize bizden daha ziyade merhamet eden!. “Ümmetim, ümmetim!.”
diyerek, üstümüze titreyen!.
Ey; en ziyade muhtacımız, en çok isteyenimiz!. Bizi, Hak’tan
dileyenimiz!.
Sen, umanı umutsuzluğa düşürmezsin!. Sen, senden isteyeni geri
çevirmezsin!.
Senden, senin rahmetini dilesem.. ey; alemlere rahmet olsun diye
gönderilen, bana da rahmet eder misin?
Ey; Rahim!. Ve.. ey; Kerim!.
Asr-ı saadet’ten değilim!. Kokladığın gül, soluduğun hava, yediğin
hurma, içtiğin süt, okşadığın kuzu, bindiğin deve, avuçladığın kum dahi
değilim!. Bir kez olsun, yüzüne yüz sürmedim!.
Lakin; ben, senin.. “Kardeşlerim!.” dediğindenim!. Ve; sana ve
sünnetine revan olmak isteyenlerdenim!. Ve lakin; daha hala sevgili Veysel Karani’nin tırnağının ucu misali bile değilim, desem.. bana da hırkandan gönderir misin?.
Doğduğun günün, gecenin hürmetine.. bu gün ve gece; yüreğime, bir nur
olup düşer misin?.
Sevgili Peygamberim!.
Rabbim; sana ve senin al ve ashabına..
ağaçların yaprakları, denizlerin dalgaları ve yağmurların damlaları
sayısınca salat, selam ve bereketler ihsan eylesin; Amin…Amin…Amin
