Sen var git kendi yoluna!

Sen bilmezsin umutsuz beklemeyi,
Hal dirliğinde eriyerek tükenmeyi,
Sevda için çileyi aşka dönüştürmeyi,
Yüksünmeden eğilmeyi kalbe girmeyi…

Ruhum lekeler içinde sana ram olmaz,
Kalbimin hıçkırıkları derde deva olmaz,
Aşk fakir bu halimin kapısını hiç çalmaz,
Ömür hayatın lezzetini anmadan kaçmaz…

Sana bir sözüm olsa, kalk git kendi yoluna,
Sabahları sensizliğe uzanmadan uyansam da,
Murat için yılların hasretiyle kavrulsam da,
Sen var git kendi yüreğinin süruruyla yaşa…

Artık bundan sonra benden bir şey olmaz,
Bağ ve bahçeler toprağıyla hali kucaklamaz,
Açan çiçekler ruhumun solgunluğuna uyamaz,
Aşkın hicranı sinemde hiçbir an harlaşamaz…


Mustafa CİLASUN

aşk olmayan yerda duman tütermi derdi olmayanın dili ötermi dünya yanmayla biter ama insan bitermi kalbin allah demeye gücü yetermi uçsuz deniz bucaksız köşem sonun biermi allaha emanet ol