Köleden Alınan Ders.!!

Şakîk-i Belhî rahmetullahi aleyh,

gençlik senelerinde tüccarlık yapıyordu.



Bir ara,

“şiddetli bir kıtlık"

baş gösterdi Belh şehrinde.



Bu yüzden, suratları asıktı herkesin.

Açlıktan hiç kimsenin yüzü gülmüyordu.



O da üzülüyordu haliyle.



O günlerde

“çok neşeli bir köleye”

rastladı.



Dikkatini çekti onun bu hali.

Hatta merak etti.



Kendi kendine;

"Bu köle, nasıl böyle neş'eli olabiliyor?"

diye düşündü.



Ve yanına yaklaşıp;

- Bu kıtlıkta, herkes üzüntülüyken, sen

neş'elisin. Hikmeti nedir acabâ?

diye sordu.



Cevabı hazırdı kölenin.

- Niçin üzüleyim ki? Çok varlıklı ve zengin bir

efendim var benim. Hem şefkatli, merhametli, çok da

cömerttir. Böyle iken kıtlığı niye dert edeyim?

deyiverdi.



Şakîk,

bu cevabı işitince;



- Aman yâ Rabbî! Ben ömrümde böyle güzel

söz duymadım. O köle,

“aciz bir kula güvenip, neşeli oluyor"



Benimse, Rabbime karşı,

"Onunki kadar güvenim yok"

dedi.



Ve çok ağladı.



Öyle ki,

“akan gözyaşlarından”

ıslandı sakalları.


Slm ve Dua ile..