Gelelim karı koca ilişkisine.
Kur’ân, mehir ile ilgili hükümleri açıklarken iletişim ve huzurun en temel esprisini şöyle ifade ediyor: “Aranızdaki fazileti unutmayın (yani ihmal etmeyin)!” (Bakara Suresi, 237)
Eğer karı koca birbirlerinin kötü yanlarını görüyor ve fırsat buldukça da bunu dillendiriyorsa, aralarındaki sevgiden her defasında bir parçayı yok ediyorlar demektir.
Bir müddet sonra ortada sevgiyle paylaşacakları bir şey de kalmaz.
Onun için Kur’ân eşinin kusurlarını tamamen örtmeyi, onları dillendirmemeyi tavsiye ediyor. Hattâ birbirlerinin üstün yanlarını devamlı hatırlamalarını emrediyor.
Övücü sözlerle birbirlerini taltif etmelerini, üstün yanlarını dile getirmelerini, hattâ birbirlerinin üstün yanlarını taklit etmelerini dikkatlere sunuyor.
Zaten sevgi paylaşıldıkça artar. O zaman aile içinde sevgiyle paylaşılan çok şey olur. İletişim güçlenir ve aile içine huzur dolar.
“Ne mutlu o kocaya ki, kadınının diyanetine bakıp taklit eder; refikasını hayat-ı ebediyede kaybetmemek için mütedeyyin olur. Bahtiyardır o kadın ki, kocasının diyanetine bakıp ‘Ebedî arkadaşımı kaybetmeyeyim’ diye takvâya girer.” (Lem’alar, 24. Lem’a, s. 319, Söz Basım Yayın 2006.)
Kur’ân, mehir ile ilgili hükümleri açıklarken iletişim ve huzurun en temel esprisini şöyle ifade ediyor: “Aranızdaki fazileti unutmayın (yani ihmal etmeyin)!” (Bakara Suresi, 237)
Eğer karı koca birbirlerinin kötü yanlarını görüyor ve fırsat buldukça da bunu dillendiriyorsa, aralarındaki sevgiden her defasında bir parçayı yok ediyorlar demektir.
Bir müddet sonra ortada sevgiyle paylaşacakları bir şey de kalmaz.
Onun için Kur’ân eşinin kusurlarını tamamen örtmeyi, onları dillendirmemeyi tavsiye ediyor. Hattâ birbirlerinin üstün yanlarını devamlı hatırlamalarını emrediyor.
Övücü sözlerle birbirlerini taltif etmelerini, üstün yanlarını dile getirmelerini, hattâ birbirlerinin üstün yanlarını taklit etmelerini dikkatlere sunuyor.
Zaten sevgi paylaşıldıkça artar. O zaman aile içinde sevgiyle paylaşılan çok şey olur. İletişim güçlenir ve aile içine huzur dolar.
“Ne mutlu o kocaya ki, kadınının diyanetine bakıp taklit eder; refikasını hayat-ı ebediyede kaybetmemek için mütedeyyin olur. Bahtiyardır o kadın ki, kocasının diyanetine bakıp ‘Ebedî arkadaşımı kaybetmeyeyim’ diye takvâya girer.” (Lem’alar, 24. Lem’a, s. 319, Söz Basım Yayın 2006.)
