Bir Ok Attım...
Padisah sehzadenin haline baktikca kahroluyordu. Gun gelip tacini tahtini birakacagi oglu boyle mi
olacakti? Ne ok atmayi bilirdi, ne kilic kullanmayi. Ne devlet islerine meraki vardi, ne askerlige.
Ne iki cift laf edebilirdi, ne soyleneni anlardi. Kendi halinde aylak aylak dolasan, coluk cocukla
oynamaktan baska bir sey bilmeyen , zayif, celimsiz, beceriksiz bir tipti sehzade. Ama bu boyle
devam edemezdi. Ne yapip edip, bu cocugu adam etmenin bir yolunu bulmaliydi...
Memleketin en buyuk alimlerinden birini cagirdilar. Padisah:
-Bakasin hoca, dedi, sana bir talebe... Eti senin, kemigi benim! Sehzadeligini bir kenara
koyacaksin. Ne yaparsin, nasil yaparsin bilmem, tam bir padisah gibi yetistireceksin bu cocugu. Sana
uc yil musade. Oldu ne ala, olmadi kelleni alirim!...
Simdi kara kara dusunme sirasi alime gelmisti. mumkun degildi bu is. Uc senede bir fare aslan
olurdu, hatta bir kurbaga kartal olurdu belki, ama bu cocuk adam olmazdi! Allah'a sigindi, gununu
gecesini sehzadeyi adam etmeye adadi. Ne yaptiysa olmuyordu, uc yil neredeyse bitecekti ama karis
mesafe alamamislardi. Bir can degil mi hepsi, verip kurtulayim, dedi sonunda, bu cileyi
cekmektense...
Gunler aylari kovaladi, aylar yillari ve goz acip kapatincaya kadar uc yil doldu. Tam Sehzade'yi
Padisah'a teslim etme gunu geldiginde sarayin onune yuksekce bir yer yapildi. Egitimini tamamlayan
Sehzade , oradan halka hitap edecekti. Asagida buyuk bir kalabalik, merak icinde sehzadelerini
gormek icin bekliyordu. Yukarida ise Padisah, vezirler, saray erkani ve zavalli alim konusmayi
dinleyeceklerdi.
Nihayet Sehzade, hazirlanan yuksekce yerin ortasina kadar geldi. Asagidaki kalabaliga bakti, zaten
heyecanliydi, bir kat daha artti heyecani. Babasi vardi sonra , vezirler, alimler.. Ne yapacagini,
ne soyleyecegini hepten unuttu. Eliyle bir seyler anlatmak ister gibi garip isaretler yapti,
yutkundu ve sonunda:
-Bir ok attim kebap oldu, deyiverdi.
-Birden ortaligi bir sessizlik kapladi. Halk bunun ne demek oldugunu anlamaya calisiyordu. Saray
erkani saskindi, padisah alime bakiyordu. Kellenin gidecegini fark eden alim orta yere geldi ve
dediki:
-Sehzade oyle uzun laf etmeyi sevmez, ne anlatacaksa ozlu bir sekilde anlatir. Dedigi su ki, en son
ava gittigimizde kimsenin vuramadigi bir ceylani ilk atista yere serdi sehzadem. Sonra da kebap edip
afiyetle yedik.
Bu aciklama uzerine Padisah cok memnun oldu, halk alkislamaya basladi, saray erkani mutluydu. Olan
biten karsisinda biraz kendine guveni gelen sehzade, bu kez daha yuksek bir sesle kalabaliga donup
bagirdi:
-Bir ok attim gol oldu...
Halk alkislamaya basladiysa da, Padisah'in ciddiyetini gorunce vaveylayi kestiler. Herkes alime
dondu. Bakalim sehzade bu sozu ile ne anlatmak istiyordu? Herkesin kendisinden bir yorum bekledigini
goren alim yine one cikti. Can tatliydi, bir aciklama yapmak lazimdi. Dedi ki:
-Sehzadenin anlattigi su ki, sehrimize su getiren irmagin onunu bir kaya kapatmisti. Sehzade yayini
gerdi, bir atista kayayi iki parca etti. Boylece bizler susuzluktan kurtulduk..
Bir alkis tufani koptu. Alim alnindaki terleri sildi. Bu defada kelleyi kurtarmisti. Padisah'a bakip
tebessum etmeye calisti. Sonra herkes gibi Sehzade'nin ne soyleyecegini beklemeye koyuldu. Sehzade
durumdan memnundu. Iyice costu, ellerini havaya kaldirdi ve son sozunu soyledi:
-Bir ok attim asure oldu....
Sessizlik.... Sinek ucsa kanadi duyulacak. Butun bakislar yine alimin uzerinde.. Ama o bir aciklama
yapmak uzere Padisah'in onune yurudu. Onune varip diz coktu. Eliyle kafasini isaret ederek:
-Hunkarim, dedi, iste basim, ferman sizindir.
Yalniz su serseriye bir sorun,
attigi ok nasil asure olmus, bir de ben bileyim!...
SATIR ARASI HİKAYELER - POZİTİF PAZARLAMA
SERDAR TUNCER
Padisah sehzadenin haline baktikca kahroluyordu. Gun gelip tacini tahtini birakacagi oglu boyle mi
olacakti? Ne ok atmayi bilirdi, ne kilic kullanmayi. Ne devlet islerine meraki vardi, ne askerlige.
Ne iki cift laf edebilirdi, ne soyleneni anlardi. Kendi halinde aylak aylak dolasan, coluk cocukla
oynamaktan baska bir sey bilmeyen , zayif, celimsiz, beceriksiz bir tipti sehzade. Ama bu boyle
devam edemezdi. Ne yapip edip, bu cocugu adam etmenin bir yolunu bulmaliydi...
Memleketin en buyuk alimlerinden birini cagirdilar. Padisah:
-Bakasin hoca, dedi, sana bir talebe... Eti senin, kemigi benim! Sehzadeligini bir kenara
koyacaksin. Ne yaparsin, nasil yaparsin bilmem, tam bir padisah gibi yetistireceksin bu cocugu. Sana
uc yil musade. Oldu ne ala, olmadi kelleni alirim!...
Simdi kara kara dusunme sirasi alime gelmisti. mumkun degildi bu is. Uc senede bir fare aslan
olurdu, hatta bir kurbaga kartal olurdu belki, ama bu cocuk adam olmazdi! Allah'a sigindi, gununu
gecesini sehzadeyi adam etmeye adadi. Ne yaptiysa olmuyordu, uc yil neredeyse bitecekti ama karis
mesafe alamamislardi. Bir can degil mi hepsi, verip kurtulayim, dedi sonunda, bu cileyi
cekmektense...
Gunler aylari kovaladi, aylar yillari ve goz acip kapatincaya kadar uc yil doldu. Tam Sehzade'yi
Padisah'a teslim etme gunu geldiginde sarayin onune yuksekce bir yer yapildi. Egitimini tamamlayan
Sehzade , oradan halka hitap edecekti. Asagida buyuk bir kalabalik, merak icinde sehzadelerini
gormek icin bekliyordu. Yukarida ise Padisah, vezirler, saray erkani ve zavalli alim konusmayi
dinleyeceklerdi.
Nihayet Sehzade, hazirlanan yuksekce yerin ortasina kadar geldi. Asagidaki kalabaliga bakti, zaten
heyecanliydi, bir kat daha artti heyecani. Babasi vardi sonra , vezirler, alimler.. Ne yapacagini,
ne soyleyecegini hepten unuttu. Eliyle bir seyler anlatmak ister gibi garip isaretler yapti,
yutkundu ve sonunda:
-Bir ok attim kebap oldu, deyiverdi.
-Birden ortaligi bir sessizlik kapladi. Halk bunun ne demek oldugunu anlamaya calisiyordu. Saray
erkani saskindi, padisah alime bakiyordu. Kellenin gidecegini fark eden alim orta yere geldi ve
dediki:
-Sehzade oyle uzun laf etmeyi sevmez, ne anlatacaksa ozlu bir sekilde anlatir. Dedigi su ki, en son
ava gittigimizde kimsenin vuramadigi bir ceylani ilk atista yere serdi sehzadem. Sonra da kebap edip
afiyetle yedik.
Bu aciklama uzerine Padisah cok memnun oldu, halk alkislamaya basladi, saray erkani mutluydu. Olan
biten karsisinda biraz kendine guveni gelen sehzade, bu kez daha yuksek bir sesle kalabaliga donup
bagirdi:
-Bir ok attim gol oldu...
Halk alkislamaya basladiysa da, Padisah'in ciddiyetini gorunce vaveylayi kestiler. Herkes alime
dondu. Bakalim sehzade bu sozu ile ne anlatmak istiyordu? Herkesin kendisinden bir yorum bekledigini
goren alim yine one cikti. Can tatliydi, bir aciklama yapmak lazimdi. Dedi ki:
-Sehzadenin anlattigi su ki, sehrimize su getiren irmagin onunu bir kaya kapatmisti. Sehzade yayini
gerdi, bir atista kayayi iki parca etti. Boylece bizler susuzluktan kurtulduk..
Bir alkis tufani koptu. Alim alnindaki terleri sildi. Bu defada kelleyi kurtarmisti. Padisah'a bakip
tebessum etmeye calisti. Sonra herkes gibi Sehzade'nin ne soyleyecegini beklemeye koyuldu. Sehzade
durumdan memnundu. Iyice costu, ellerini havaya kaldirdi ve son sozunu soyledi:
-Bir ok attim asure oldu....
Sessizlik.... Sinek ucsa kanadi duyulacak. Butun bakislar yine alimin uzerinde.. Ama o bir aciklama
yapmak uzere Padisah'in onune yurudu. Onune varip diz coktu. Eliyle kafasini isaret ederek:
-Hunkarim, dedi, iste basim, ferman sizindir.
Yalniz su serseriye bir sorun,
attigi ok nasil asure olmus, bir de ben bileyim!...
SATIR ARASI HİKAYELER - POZİTİF PAZARLAMA
SERDAR TUNCER
