Aşk seni bir sarmaşık gibi sarsın…

Hayat her nedense iyice kendini koy verdi
Zihnimde yaşananlar sıralandı şelale gibi
Her yaşadığım bir gün diziliyordu aniden
Sevda bir kenara çekilmişti, haşyetinden

Hiç anlamadım desem sadece avunurum
Hiçliğimin fakirliğine sığınırım şefkatinde
Bir meltem esintisinde hasretim yeşerirdi
Masum gülmenin, bir tebessümün önünde

Heyhat artık çok geç sevdalar aşklar yok
Bir umut ışığı dahi kalmadı bırak esintiye
Yan kendi haline, günahkârlığın vebaline
Acımasın kimse, bizar kalmasın ahvalime

Ne kadar zor şeymiş anlaşılır olamamak
Hali anlatamamak, meramı sunamamak
Böyle bir hayatı yaşamak zorunda kalmak
Daha evla teni unutmak, bedeni bırakmak

Kal sen, kimi diliyorsan onunla kal sevdanla
Aşk seni bir sarmaşık gibi sarsın karartsın
Canın önemini, hengâmesini sana yaşatsın
Bir nazarın kadrini hatırlatsın acımayı anlatsın

RE: Aşk seni bir sarmaşık gibi sarsın…

B)B)B)

RE: Aşk seni bir sarmaşık gibi sarsın…

Teşekkürler ediyorumB)B)B)B)