Hayat Maneviyat Nasihat
O ZAMAN
İçinden Psiko-Sosyal boyutu boşaltılan İslam dini,
İslam adında bir tiyatro oyununa dönüşür:
Namaz jimnastiğe,
Oruç açlığa,
Hac seyahate,
Sarık ve sakal imaja,
Başörtüsü cinsel bir objeye,
Camiler tembelhane ve gıybethaneye,
Evliliklerimiz darülacezeye,
Evlerimiz lokanta ve pansiyona,
Kulluğumuz sevap bezirganlığına,
Kader tembelliğe,
Allah, (Haşa) havale memuruna dönüşür o zaman.
İŞTE O ZAMAN;
Yobazlığın, bağnazlığın adı, takva olur o zaman.
Hazıra konmanın adı, teslimiyet olur o zaman.
İnsana değil, binaya yatırım yapılır o zaman.
Nafileler, farzlardan üstün olur o zaman.
Bir sakal, bin kusur paklar o zaman,
Kur’an-ın yerini Mevlüt, Hadislerin yerini türkülü ilahiler alır o zaman.
Emeği sömürmenin adı, kardeşlik, Allah rızası olur o zaman.
Her islam’i değerin içi, hemde, İslama Hizmet adıyla teker teker boşaltılır, o zaman.
Uzaya antenler yerine, camilere minareler dikilir o zaman.
Kubbesi yüce, Cemaati cüce Camiler çoğalır o zaman.
Birbirinin ızdırabına yabancı, gözyaşına seyirci insanlar, aynı Camide, omuz omuza namaz kılarlar o zaman.
Aslan gibi güçlü olamayanlar, karınca gibi çoğalmakta hüner ararlar o zaman.
Cemaat kendini ilimle değil, Camiyi levhalarla süsler o zaman.
Günahkarlığa sosyal yaşantı, Ahlaksızlığa sanat,riyaya şöhret, korkaklığa tedbir, luzumsuz bilgilere genel kültür,iki yüzlülüğe strateji isimleri verilir o zaman.
Garipler yutkunurken, iftar sofralarında zenginler tıkınır o zaman.
Caddelerde, sürücüsüne binmiş araba kılıklı demir yığınları gezer o zaman.
Bindiği arabadan, giydiği elbiseden şeref alan insan fotokopileri türer o zaman.
Gıybetin adı istişare, Menfaatciliğin adı cemaatcilik olur o zaman.
Zalimlere hoşgörü, Kusurlu Mü’minlere afaroz yağar o zaman.
Tevazu zillete, vakar gurura, bağlılık bağımlılığa,dönüşür o zaman.
Hazreti Hüseyin’in şehadeti değil, pireyi öldürmenin keffareti sorulur o zaman.
Tüm sorunların çözümü için, Mehdinin gelmesine tarihler şifreler bulunur o zaman.
Yıldızları seyrederken, paçasından damlayanları görmezler o zaman.
Her bir ihmale, her bir yenilgiye, her bir başarısızlığa, gizli bir hikmet hemen, acele bulunur o zaman.
Yüz yüzlüler görülünce,iki yüzlüler baş tacı edilir o zaman.
İyilik yapanlar değil,zarar vermeyenler iyi olur o zaman.
Zalimlerle mücadele için vazife, kabirdekilere düşer o zaman.
Okunmaktan değil, öpülmekten aşınan Kur’an, diriler kitabı olmaktan çıkıp, ölüler kitabı olur o zaman.
Hükümleri ayak altında teker teker çiğnenirken, kendisi ipek dibalar içinde 7 kat yükseklere asılır Kur’an, o zaman.
Kabe putlardan arındırılırken, gönül Kabe'sinde değişik putlar barındırılır o zaman.
Kabenin anahtarları, liyakate teslim edilirken, en hayati vazifeler,liyakatsiz aidiyete teslim edilir o zaman.
İŞTE O ZAMAN, GERİYE ÜZERİNDE HÜSNÜ HATLA YAZILI BİR KELİME-İ ŞEHADET TABELASI KALIR O ZAMAN.
O ZAMAN
İçinden Psiko-Sosyal boyutu boşaltılan İslam dini,
İslam adında bir tiyatro oyununa dönüşür:
Namaz jimnastiğe,
Oruç açlığa,
Hac seyahate,
Sarık ve sakal imaja,
Başörtüsü cinsel bir objeye,
Camiler tembelhane ve gıybethaneye,
Evliliklerimiz darülacezeye,
Evlerimiz lokanta ve pansiyona,
Kulluğumuz sevap bezirganlığına,
Kader tembelliğe,
Allah, (Haşa) havale memuruna dönüşür o zaman.
İŞTE O ZAMAN;
Yobazlığın, bağnazlığın adı, takva olur o zaman.
Hazıra konmanın adı, teslimiyet olur o zaman.
İnsana değil, binaya yatırım yapılır o zaman.
Nafileler, farzlardan üstün olur o zaman.
Bir sakal, bin kusur paklar o zaman,
Kur’an-ın yerini Mevlüt, Hadislerin yerini türkülü ilahiler alır o zaman.
Emeği sömürmenin adı, kardeşlik, Allah rızası olur o zaman.
Her islam’i değerin içi, hemde, İslama Hizmet adıyla teker teker boşaltılır, o zaman.
Uzaya antenler yerine, camilere minareler dikilir o zaman.
Kubbesi yüce, Cemaati cüce Camiler çoğalır o zaman.
Birbirinin ızdırabına yabancı, gözyaşına seyirci insanlar, aynı Camide, omuz omuza namaz kılarlar o zaman.
Aslan gibi güçlü olamayanlar, karınca gibi çoğalmakta hüner ararlar o zaman.
Cemaat kendini ilimle değil, Camiyi levhalarla süsler o zaman.
Günahkarlığa sosyal yaşantı, Ahlaksızlığa sanat,riyaya şöhret, korkaklığa tedbir, luzumsuz bilgilere genel kültür,iki yüzlülüğe strateji isimleri verilir o zaman.
Garipler yutkunurken, iftar sofralarında zenginler tıkınır o zaman.
Caddelerde, sürücüsüne binmiş araba kılıklı demir yığınları gezer o zaman.
Bindiği arabadan, giydiği elbiseden şeref alan insan fotokopileri türer o zaman.
Gıybetin adı istişare, Menfaatciliğin adı cemaatcilik olur o zaman.
Zalimlere hoşgörü, Kusurlu Mü’minlere afaroz yağar o zaman.
Tevazu zillete, vakar gurura, bağlılık bağımlılığa,dönüşür o zaman.
Hazreti Hüseyin’in şehadeti değil, pireyi öldürmenin keffareti sorulur o zaman.
Tüm sorunların çözümü için, Mehdinin gelmesine tarihler şifreler bulunur o zaman.
Yıldızları seyrederken, paçasından damlayanları görmezler o zaman.
Her bir ihmale, her bir yenilgiye, her bir başarısızlığa, gizli bir hikmet hemen, acele bulunur o zaman.
Yüz yüzlüler görülünce,iki yüzlüler baş tacı edilir o zaman.
İyilik yapanlar değil,zarar vermeyenler iyi olur o zaman.
Zalimlerle mücadele için vazife, kabirdekilere düşer o zaman.
Okunmaktan değil, öpülmekten aşınan Kur’an, diriler kitabı olmaktan çıkıp, ölüler kitabı olur o zaman.
Hükümleri ayak altında teker teker çiğnenirken, kendisi ipek dibalar içinde 7 kat yükseklere asılır Kur’an, o zaman.
Kabe putlardan arındırılırken, gönül Kabe'sinde değişik putlar barındırılır o zaman.
Kabenin anahtarları, liyakate teslim edilirken, en hayati vazifeler,liyakatsiz aidiyete teslim edilir o zaman.
İŞTE O ZAMAN, GERİYE ÜZERİNDE HÜSNÜ HATLA YAZILI BİR KELİME-İ ŞEHADET TABELASI KALIR O ZAMAN.
Uzaklık deyip dert ettiğin nedir ki sevgili Biz
YARADAN'ı görmeden sevmedik mi
Mevlana'dan
YARADAN'ı görmeden sevmedik mi
Mevlana'dan
Beni Kimsenin Bilmesi Önemli Degil Rabb'im Bilsin , Yeter. Kim Ne Derse Desin
Bana
Rabb'im Kulum Desin Yeter...
