Demek ki Sende Unuttun, An be an Yaşamaktan Kurtuldun!

Nice muratlar
İlkbahar ilk ışıklarıyla
İçime dolan umutları sual eder ve onu dinler


Uyku tutmaz
Gecelerin kuşatan esrarı dinmez
Hülyalar geçit vermez, düşler zihnimden silinmez


Yüreğimin
En mütenahi hücresinde
Zuhur eden ve hazzı salan bir aşktı zikrettiğim


Savurur halini
Harman eder bırakır sanki
Bir hardal tanesi kudretinde bulunan aşkı başak


İnce bir sızı
Kuşatır her yanımı
Hiç acımayarak kıvrandırır, sarkıtır insanlığımdan


Uzaklaştırır
kendinden, dile gelen heveslerin illetinden
Ağlatarak, hazin bir nedameti sineme yaşatarak


Ey dertlerin hengâmesinde
Seyre dalan bir mağrurluğu yaşayan yüce dağ
Sen ne olur hiç acımadan bir kez olsun bak Allahaşkına



Dilekler sana olsun
Onca muratlara aşkı zaman mühlet verse ne olacak
Aşksız bir gönül’e mahkûm kalan söyle neyi bulacak


Seninle başlıyor
Kuşlar iştiyakla şakımaya
Gül yüzünü teklifsizce açmaya, karanfiller kokmaya


Yaseminler
Büsesini sürurla sana sunmaya
Her sabah başlıyor atlar dörtnala koşmaya


Kuzular da koklaşmaya
Kelebekler aşk koklamaya
Arılar bekleyen çiçekler için var güçleriyle coşmaya


Ey Merhamet
Bilmem ki niye beni unutursun
Yalnızlığın hicranını ahıma hüzünle sancıyla bırakırsın


Aşkın masumluğunu
Kalbime sessizce yaşatırsın
İliklerime kadar sızlatırsın, acımadan içimi kanatırsın




Mustafa CİLASUN