Ağlayan gözlerin değil, gönül muvazelerin!

Ne kadar bir ah çeksen
Ruhunun serencamında umutla firkate erişsen
Bir ömür beklesen, ümitlerin afakında hıçkırıklarla inlesen
Gam değil, bahtın için aşk kalbine hasret çektiren esrar-ı batın hiç değil




Vicdan yaratılış hilkatidir
İnsan kemale erdikçe değil, yaşadıkça şekillenir
Akıl bir hünere tabidir, idrak ve izan aşkın esininde bekleyen gerekçedir
Dil ne kadar söylese de, lisan-ı hal gönlün senasında sevdayı katredir




Nice destanlar niye yazılmış
Akletmek ve bu manada muhakeme ederek fikretmek gatrette fakmış
Bereket ve ihsan azim ve niyetin eftaliyetinde saklanan bir nasibi hicranmış
Aşk, kul kimliğinde en nadide olan bir sanat ve şad olan taçmış




Yüreğimden fışkıran nedir bilir misin
Ruha vasıl olan esin ve hikmetin sedası kimindir hissediş bir seziştir
Ne kadar figan etsen ve hatta dirliğinden vazgeçip inim inim inlesen nafiledir
Aşk, samimiyet ve sadakata tabi olan bir rabıtay-ı ahsendir




Mustafa CİLASUN