Ve aleyküm Selam..Konunuza değinmek gerekir ise ;Allah C.C. herkesi ayrı ayrı yaratmış. Her insanın cesareti, sabrı, feraseti, karakteri ve imanı farklıdır. Herkesin her olay karşısında aynı tepkiyi göstermesi mümkün değildir.Allahü teâlâ herkesin rızkını ezelde takdîr, tâyin etmiş, ayırmıştır. ..... Kader, insanların ne yapacağını, Allahü teâlânın önceden bilmesi demektir.ve son olarakta şu kıssayı hatırlatmakta faide görüyorum ;
Bir şehrin en zengini öldüğünde, tellallar sokaklara dökülüp;
-Ey ahali, diye bağırmışlar. Biliyorsunuz Veli efendi öldü. Bir
vasiyeti var. Ahiret hayatına alışabilmek için, kendisine bir günlük yardımcı
arıyor. Kim ki, mezardaki ilk gecesini onunla beraber girerse,Veli Efendiye
ait servetin yarısı kendisine verilecektir. Ey ahali, duyduk duymadık
demeyin....
Tellalların bütün çabasına rağmen kimse bu parlak, fakat korkulu
vasiyete kulak vermemiş. Ama sonunda, şehrin en fakir sırt hamallarından
birisi çıkmış ortaya. Adamcağız bakmış ki, hayatta zaten sırtındaki
küfesinden ve ipinden başka bir şey yok. O halde "hamal olarak yatıp, ertesi sabah
zengin olarak kalkarım" diyerek razı olmuş...
Genişçe bir mezara, iyice kefenlenen zengini ve yanına hamalı
yatırmışlar. Az sonra sual melekleri gelmiş "İkisi de bize emanet"
diye konuşmuşlar. "Zengin nasıl olsa kalacak, su hamaldan başlayalım."
Sormuşlar:
-Dünyada malın mülkün var mıydı?
-Alay etmeyin demiş, hamal. Sırtımdaki küfeden ve ipten başka
hiçbir şeyim olmadığını siz de bilirsiniz.
-Peki, diye eklemiş melekler, o ipi ne karşılığında aldın.. Sonra
küfeyi ne iş gördün de nasıl elde ettin?
Anlatmış hamalcağız. Beş kişinin malini 10 kurusa taşıdım.
İkisini yedim, sekizini sakladım..
Ertesi gün de ayni isleri yaptım. Yemedim içmedim, ucuza taşıdım ve bunları aldım.
Melekler:
-Cık demişler, cık... Olmadı.... Hasan Efendiden aldığın para,
hak ettiğinden çok düşük. Biz ondan bunun hesabini soracağız. Mehmet
Efendiyle de ucuza anlaşmış ve ucuza taşımışsın....
-İyi ama, diye cevaplamış hamal, hak ettiğim parayı isteseydim,
bana taşıttırmazdı. taşıttırmayınca da aç kalırdım.....
-O bizim isimiz demiş melekler, nasıl olsa buraya o da gelecek.
Biz senin adına ona sorarız.
Melekler, hamalı sıkıştırmaya devam etmiş.
-Söyle bakalım, aldığın paranın kaçını yedin, kaçını sakladın?
-On kuruş aldı isem, yarısını sakladım..iki kuruş aldı isem,bir
kurusunu biriktirdim...
-Cık demiş melekler... Yine olmadı, hem ucuza taşımışsın, hem de
gıdandan kesmişsin... Yani sen, kendi nefsine zulmetmişsin... Nefsine
zulmetmek de günahtır, bilmez misin?...
Hamalcağız ne cevap vereceğini düşünüp ecel terleri dökerken,sabah olmuş.
Açılan mezardan yukarıya bir bakmış ki, bütün millet orada... Kadı
Efendi ve şehrin mehter takımı da kendisini bekliyor. Bir kıyamet ki sormayın.
"Kutlu olsun" demişler... "Bu gece kimsenin yapamayacağı bir isi başardın
ama, bak artık zengin oldun."
-Yooo, diye bağırmış hamal. İstemem , sizin olsun... Ben , bir iple küfenin hesabini sabaha kadar veremedim, Ya o kadar servetim
olsaydı, ne yapardım?Duayla kalınız..Es-Selamun Aleyküm
