"Allah'ın izni olmadıkça Nezdi'nde şefaat edecek kimmiş?.." mealindeki benzer ayet-i kerimelerde şefaatin reddedilmesine ve yokluğuna asla delil yoktur. Çünkü Allah (c.c.), enbiya, evliya, ulema ve şehidlere şefaat izni vermiştir. Rahmetine, lütfuna mazhar kılmıştır. Bu itibarla onlar, Allah'ın rahmet kapısının anahtarıdırlar. Nitekim hadis-i şerîfte şöyle buyrulmaktadır:
1- "Kıyamet gününde şefaatimle insanların en mutlusu, hûlus-i kalb üzere 'Lâ ilâhe İllallah ' diyen kimsedir." Yani kalbin en derin köşesinde bulunan ihlas üzere "Lâ ilâhe illallah" diyen zat, şefaate daha müstehaktır. Doğrusu hâlis Tevhidinden başka ameli olmayan Mü'minler hakkında şefaat daha garantidir. Doğrusu, Peygamber sallallahu aleyhi ve sellem'in şefaati umûmî ise de günahkarlar daha faydalanır, demek olur. Öyle ya, günahı olmayanın hakkında şefaatin ehemmiyeti, günahkarın hakkındaki şefaatine nisbeten zayıf kalır.[1]
2- "Rabb'imin indinde bana bir gelen (Cebrail) geldi. Gelen melek ümmetimin yarısının cennete girmesiyle şefaat arasında beni serbest kıldı; ben şefaati seçtim. O da, ölüp de Allah'a şirk koşmayan kimseler içindir." [2]
3- "Ben cennete girmek için şefaat eden insanların en ilkiyim = layıkıyım. Ve Ben, nebilere nisbetle ümmeti en çok olanım." [3]
4- "Benim şefaatim, ümmetimden büyük günah işleyenler içindir." [4]
5- "Şefaatim, ümmetimden, her türlü günah işleyenler içindir. " Hazreti Ebû Derdâ radıyallahu anhu'nun: ' Ya Rasulallah, zina etseler ve hırsızlık yapsalar da mı?' demesi üzerine: "Evet zina ve hırsızlık işleseler de. Ebû Derdâ (r.a.) kahrından burnunu uzatıp kabul etmese de." [5]
6- "Benim şefaatim ümmetimden ehli beytimi seven kimseler içindir." [6]
7- "Benim şefaatim (bütün ümmete) mübahtır. Ancak ashabıma söven kimseler müstesnadır." [7]
8- "Şefaatim kıyamet gününde haktır. Kim ki ona iman etmez ise şefaat ehlinden olmaz." [8]
9- "Ben, Rabb'imden şirk koşmayıp da ümmetimden yirmi yaşında ölmüş olana şefaat etmek için izin taleb eyledim; Rabb'im onları bana bağışladı." [9]
"Ben, eş koşmayıp da ümmetimden kırk yaşında olanlar için Rabb'imden şefaat istedim. Rabb'im dedi ki:
"Ya Muhammed, ben onları mağfiret ettim. " Dedim ki:
"Ya Rabb'i ya elli yaşında olanlar?
Rabb'im Bana dedi ki:
"Gerçekte Ben onları da mağfiret ettim. " Dedim ki :
Ya Rabb'i ya altmış yaşında olanlar?
Rabb'im : "Ya Muhammed, Ben onları da mağfiret ettim. " dedi. Ben:
"Ya Rabb'i, ya yetmiş yaşında olanlar?" dedim. Rabb'im dedi ki:
"Ya Muhammed, Ben bir kuluma yetmiş yaş bağışlarsam, Bana bir şeyi eş koşmaksızın ibadet ettiği halde onu ateşle azaplandırmakdan haya ederim. Amma seksen ve doksan yaşındakilere sıra gelince, onları kıyamette haşir meydanında bırakırım; onlara denilecek ki: Siz kimi sevmiş iseniz, kendinizle beraber cennete sokun." Bu hadis-i şerif gençliğini ibadetle geçirip seksen yaşında olan zevatların sevdiklerine şefaat edeceklerine delildir. [10]
1- "Kıyamet gününde şefaatimle insanların en mutlusu, hûlus-i kalb üzere 'Lâ ilâhe İllallah ' diyen kimsedir." Yani kalbin en derin köşesinde bulunan ihlas üzere "Lâ ilâhe illallah" diyen zat, şefaate daha müstehaktır. Doğrusu hâlis Tevhidinden başka ameli olmayan Mü'minler hakkında şefaat daha garantidir. Doğrusu, Peygamber sallallahu aleyhi ve sellem'in şefaati umûmî ise de günahkarlar daha faydalanır, demek olur. Öyle ya, günahı olmayanın hakkında şefaatin ehemmiyeti, günahkarın hakkındaki şefaatine nisbeten zayıf kalır.[1]
2- "Rabb'imin indinde bana bir gelen (Cebrail) geldi. Gelen melek ümmetimin yarısının cennete girmesiyle şefaat arasında beni serbest kıldı; ben şefaati seçtim. O da, ölüp de Allah'a şirk koşmayan kimseler içindir." [2]
3- "Ben cennete girmek için şefaat eden insanların en ilkiyim = layıkıyım. Ve Ben, nebilere nisbetle ümmeti en çok olanım." [3]
4- "Benim şefaatim, ümmetimden büyük günah işleyenler içindir." [4]
5- "Şefaatim, ümmetimden, her türlü günah işleyenler içindir. " Hazreti Ebû Derdâ radıyallahu anhu'nun: ' Ya Rasulallah, zina etseler ve hırsızlık yapsalar da mı?' demesi üzerine: "Evet zina ve hırsızlık işleseler de. Ebû Derdâ (r.a.) kahrından burnunu uzatıp kabul etmese de." [5]
6- "Benim şefaatim ümmetimden ehli beytimi seven kimseler içindir." [6]
7- "Benim şefaatim (bütün ümmete) mübahtır. Ancak ashabıma söven kimseler müstesnadır." [7]
8- "Şefaatim kıyamet gününde haktır. Kim ki ona iman etmez ise şefaat ehlinden olmaz." [8]
9- "Ben, Rabb'imden şirk koşmayıp da ümmetimden yirmi yaşında ölmüş olana şefaat etmek için izin taleb eyledim; Rabb'im onları bana bağışladı." [9]
"Ben, eş koşmayıp da ümmetimden kırk yaşında olanlar için Rabb'imden şefaat istedim. Rabb'im dedi ki:
"Ya Muhammed, ben onları mağfiret ettim. " Dedim ki:
"Ya Rabb'i ya elli yaşında olanlar?
Rabb'im Bana dedi ki:
"Gerçekte Ben onları da mağfiret ettim. " Dedim ki :
Ya Rabb'i ya altmış yaşında olanlar?
Rabb'im : "Ya Muhammed, Ben onları da mağfiret ettim. " dedi. Ben:
"Ya Rabb'i, ya yetmiş yaşında olanlar?" dedim. Rabb'im dedi ki:
"Ya Muhammed, Ben bir kuluma yetmiş yaş bağışlarsam, Bana bir şeyi eş koşmaksızın ibadet ettiği halde onu ateşle azaplandırmakdan haya ederim. Amma seksen ve doksan yaşındakilere sıra gelince, onları kıyamette haşir meydanında bırakırım; onlara denilecek ki: Siz kimi sevmiş iseniz, kendinizle beraber cennete sokun." Bu hadis-i şerif gençliğini ibadetle geçirip seksen yaşında olan zevatların sevdiklerine şefaat edeceklerine delildir. [10]
