<<< NE ZAMAN İNDİRECEK <<<

desertrose yazdı:
ÇOK DOĞRU DEMİŞSİN KARDEŞİM HAKLISIN BİZ YAVRULARIMIZIN DEĞERİNİ BİLMİYORUZ ONLARA HAK ETTİKLERİ DEĞERİ VERMİYORUZ.. AMA BENİM BİRGÜN YAVRUM OLURSA ASLA ONU DEĞERSİZ BİR MAHLUK GİBİ GÖRMEYECEĞİM İNŞALLAH..

mustafa_xtar yazdı:
Allah razı olsun eline emeğine sağlık

dilema yazdı:
COK GUZELDI EMEGINE SAGLIK.AMA HERKES ICIN GECERLI DEGIL TABI BU BEN OGLUMLA BEREBER NAMAZ KILARIM BAZEN.BENDEN ONCE SECCADESINI YERE SERER VE BENI TAKIB EDER INSALLAH HAYATININ SONUNA KADARDA BU BOYLE DEVAM EDER ALLAH ASKI ILE OMUR SÜRERIZ INSALLAH.

zeynur yazdı:
ALLAH razı olsun arkadaş bende namaz kılarken yeğenlerim sırtıma çıkar ama benim aklımada peygamberimiz geliyo ve onlara hiç kızamıyorum şimdi onlarla birlikte namaz kılıyoruz
onların minik seccadeleri var onlar namaz kılmayı seviyolar ..................
İNŞAALLAH CÜMLEMİZİN ÇOCUKLARI ÖMÜRLERİNİN SONUNA KADAR HEP BÖYLE GİDERLERB)AMİİİİİİİNNNNB)

siyah_beyaz yazdı:

İsmi Ümame’ydi. Peygamberimiz’in (sas) büyük kızı Zeynep’in kızıydı. Efendimiz onu çok sever, omzuna alır, gezdirirdi.
Peygamberimiz bir gün, Ümame omzundayken mescide geldi. Sahabiler, Peygamberimiz’in omzundan çocuğu indirmesini beklediler. Fakat bekledikleri olmadı.
Peygamberimiz, çocuğu omzundan indirmeden mihraba geçti.

Sahabiler dikkatlice izlemeye devam etti.

Acaba küçük kızı ne zaman omzundan indirecekti?

Namaza başlamadan önce omzundan çocuğu indireceğini sandılar. Fakat yine düşündükleri gibi olmadı.

Resulullah (sas), Ümame omzunda namaza başladı. Secdeye gittiğinde çocuğu indiriyor, kalktığı zaman tekrar omzuna alıyordu.

Sevgili Habip, en sevdiğinin yanına, en sevdiğiyle gidiyordu.

Bizler nedense çocukları yanı başımızda ağlatarak namaz kılarız. Ya da çocukla en güzel anımızda onu bırakıp, “Namaza gidiyorum!” deriz. Namaza onunla birlikte gitmeyiz.

Çocuğun minik dünyasına namazı, anne ve baba ile bağlantının koptuğu ya da ses çıkarılmadan beklenmesi gereken sıkıcı bir an gibi işleriz.

Çocuğun namaz kılarken yanımıza yaklaşmasını engelleriz. Bize tutunmak isteyen çocuğu uzaklaştırırız. Ağlayan çocuğu görmezden geliriz.

Ne acıdır ki, Habib’in, omzunda çocukla namaz kıldığını bilmeden, o küçük yavruların namazla arasını açarak namaz kılarız...

ALINTI

m_muaz yazdı:

siyah_beyaz yazdı:

İsmi Ümame’ydi. Peygamberimiz’in (sas) büyük kızı Zeynep’in kızıydı. Efendimiz onu çok sever, omzuna alır, gezdirirdi.
Peygamberimiz bir gün, Ümame omzundayken mescide geldi. Sahabiler, Peygamberimiz’in omzundan çocuğu indirmesini beklediler. Fakat bekledikleri olmadı.
Peygamberimiz, çocuğu omzundan indirmeden mihraba geçti.

Sahabiler dikkatlice izlemeye devam etti.

Acaba küçük kızı ne zaman omzundan indirecekti?

Namaza başlamadan önce omzundan çocuğu indireceğini sandılar. Fakat yine düşündükleri gibi olmadı.

Resulullah (sas), Ümame omzunda namaza başladı. Secdeye gittiğinde çocuğu indiriyor, kalktığı zaman tekrar omzuna alıyordu.

Sevgili Habip, en sevdiğinin yanına, en sevdiğiyle gidiyordu.

Bizler nedense çocukları yanı başımızda ağlatarak namaz kılarız. Ya da çocukla en güzel anımızda onu bırakıp, “Namaza gidiyorum!” deriz. Namaza onunla birlikte gitmeyiz.

Çocuğun minik dünyasına namazı, anne ve baba ile bağlantının koptuğu ya da ses çıkarılmadan beklenmesi gereken sıkıcı bir an gibi işleriz.

Çocuğun namaz kılarken yanımıza yaklaşmasını engelleriz. Bize tutunmak isteyen çocuğu uzaklaştırırız. Ağlayan çocuğu görmezden geliriz.

Ne acıdır ki, Habib’in, omzunda çocukla namaz kıldığını bilmeden, o küçük yavruların namazla arasını açarak namaz kılarız...

ALINTI

elınıze saglık..
cok guzel yıne hocam..
rabbıme emanetsınız..B)

Melaike_binti_Haci yazdı:
Allah Celle celalühü razi olsun kardesim. Resulu ekrem peygamberimiz Sallallahu aleyhi vessellem her yönuyle örnek bir insan, o kadar şefkatli o kadar içten davranır ve öylesine açık hareket ederdi ki.Onun gibi bir ikinci aile reisi ve baba göstermek mümkün değildir.