Bir ses çinlatiyor kulaklarimi, arzdan bir tinlama sariyor bedenimi, beynim islevselligini yitiriyor. Feryadima bir cevap, çok ötelerden bir kokuyla geliyor atmosferime. Binbir renk anka kuslari, uçuyor boslukta... Bir ses, bir ses geliyor kulaklarima, iki hece, tek yürek atisi... Öylesine doyumsuz, öylesine vazgeçilmez ki... Bir ses geliyor yüregime, rüzgâr beyaz tülleri uçuruyor, bir neyzenin nefesindeki notasiz o kelimeyle, huzura bulayip heryeri dolasip duruyor dört bir yanimda.
Öylesi güzel ki, yüzümdeki tebessümün son-suzluga uzanan boyutu...
Öylesi güzel ki, ötesini hayal etmek fizigin... Ayaklarimin yerden kesilip Yaradan'a teslimiyeti...
Öylesine güzel ki, Indi Ilâhi'nin yüregime çizdigim resmi...
Öylesine güzel ki, Kur'ân sesleriyle mest olan bir âleme misafir olmak, katlarda çekilen tesbihlerle bir zikir sölenine konukluk...
Öylesine güzel ki, Hakk'i tavsiye edip sabredenlerle hemhâl olmak... Hayal bile olsa öylesine güzel ki, Yaradan'i seyir... Senin Adin'la, doksan dokuz, hatta sonsuza varan en güzel isimlerle “Sen” demek; Allah, Allah, Allah, demek. Adin ne güzel Rabbim...
Hiçligimin, acizligimin, bir nokta misali ufalip, degerimi yitirdigimin, görüntüsüz, fulû bir hale geldigimin tek ispati. Oysa ben bir hiçmisim, oysa ben ne hoyrat harcamisim her animi, Adin'i zikretmeden. Meger ne zavalliymis zamanin Sensiz geçen kismi. Adin ne güzel, Adin ne güzel Rabbim. Iki hece, tek yürek atisi... Öylesi güzel ki, Adin!... Içimde kavgalar bitmis, “dünya suracikta dursun” der gibiyim su an. Senin Adin'la gözlerimi kapayip zahiri unutmak ve ebedî hayatin kapisindan içeri girmek ne güzel. Ince ince islenmis, göz nuruyla bezenmis çini misali, yüregimin süslenisi.
Ne güzel Adin!... Nasil da yakisti kalbimin hecesine... Iki hece, tek yürek atisi... Daha önce hiç farketmemistim, Adin'la zenginlestigimi, sonsuz bir hazineye dogru yol aldigimi.
Öylesi güzel ki, adin!... Az önce bir arkadas verdin bana... Adi, huzur. Ne de güzel ona yaslayip basimi, hiç konusmadan anlasmak. Hiç gitmesin istiyorum yanimdan. “Sen” diyor, “Sen” diyor hep. Aman Yarabbi!!! Ne güzel bir dost, adi huzur, adi huzur. Iki hece, tek yürek atisi...
Bugün bütün beyazlar, bütün maviler, hatta bütün turuncular hatta en güzeli yesilin, bir baska güzel. Sen, bir baskasin bugün ya da ben. Lâkin yanilmiyorum galiba bugün hersey çok güzel, en çok da Sen, en çok da Sen, Rabbim.
Az önce gözlerime gelen, yanaklarimdan süzülüp düserken tuttugum gözyaslarimi doyasiya sevdim. Nedenini bilmiyorum ama hiçkirarak agliyorum, kulaklarimda ayni ses.
Iki hece, tek yürek atisi.
Öylesi güzel ki, Adin!... Içimi saran tuhaf bir hasretlik, kasip kavuran bir yangin, büyüyor sanki. Hiç böylesine bir özlem çekmemistim. Tarifini bulamiyorum, Sen varken bile Sensizligi yasamak gibi. Gelememek yanina ve görememek Seni, hiç bu kadar acitmamisti beni. Hayalin ötesine geçip bir vuslat anini yasamak için neler vermezdim ki... Adin bile bu kadar mest etmisken beni, kimbilir, kimbilir Cemâlin'i görmek nasil da doyumsuz bir güzelliktir. Sagir ve dilsiz bir gecede, Sana ait olan yüregime bütün güzelligiyle Adin girdi. Sahidim yildizlar olsun!
Adin ne güzel Rabbim!
Iki hece, tek yürek atisi...
Adin'la bütünlesmek, Adin'la kocaman bir ufka yol almak, Adin'la gönlüme yansiyan sicacik bir huzura sahip olmak, ne güzel!... Ucu bucagi olmayan o bahçede çiçekleri koparmadan koklamak, incitmemek gülün yapragini... Papatyalari hiç etmemek, “seviyor, sevmiyor” tesellisinde... Ve güvercinlerin küçük gagasindaki kuru ekmegi paylasma telâsinda, Senin sergiledigin en büyüleyici kâinat filmini seyretmek. Adin'la bugün, Ankara'nin puslu gecesinin aydinligina kavusma anini yasamak ve sabah ezaniyla yeniden uyanisi karsilamak. Dokunulmamis, taptaze bir güne, Adin'la baslamak ne güzel... Ve kulaklarimda hâlâ o ses; iki hece, tek yürek atisi...
Rabbim, Sana güvenmeyi ögrenmek, Seninle karsiligi olmaksizin sevmek herseyi, beklentisiz olmak, vermek vermek ve hiç almamak, Seninle kalanini yasamak ömrümün ne güzel. Sen Rabbimsin, bense bir YARATIKIM. Iste bunu bilmek bir kez daha hissetmek, sonsuz hamdimin, sükrümün ka-bulü olsun. Dualarim ve Senden istemelerim hiç bitmeyecek. Artik ne istedigimi çok iyi biliyorum. Sadece Adin, sadece Adin...
Kâinatin en güzel melodisi...
Iki hece, tek yürek atisi...
Al-lah, Al-lah, Al-lah, Al-lah, Al-lah...
Adin ne güzel...
Adin güzel ötesi, Rabbim...
Seni seviyorum...
Alinti...
Öylesi güzel ki, yüzümdeki tebessümün son-suzluga uzanan boyutu...
Öylesi güzel ki, ötesini hayal etmek fizigin... Ayaklarimin yerden kesilip Yaradan'a teslimiyeti...
Öylesine güzel ki, Indi Ilâhi'nin yüregime çizdigim resmi...
Öylesine güzel ki, Kur'ân sesleriyle mest olan bir âleme misafir olmak, katlarda çekilen tesbihlerle bir zikir sölenine konukluk...
Öylesine güzel ki, Hakk'i tavsiye edip sabredenlerle hemhâl olmak... Hayal bile olsa öylesine güzel ki, Yaradan'i seyir... Senin Adin'la, doksan dokuz, hatta sonsuza varan en güzel isimlerle “Sen” demek; Allah, Allah, Allah, demek. Adin ne güzel Rabbim...
Hiçligimin, acizligimin, bir nokta misali ufalip, degerimi yitirdigimin, görüntüsüz, fulû bir hale geldigimin tek ispati. Oysa ben bir hiçmisim, oysa ben ne hoyrat harcamisim her animi, Adin'i zikretmeden. Meger ne zavalliymis zamanin Sensiz geçen kismi. Adin ne güzel, Adin ne güzel Rabbim. Iki hece, tek yürek atisi... Öylesi güzel ki, Adin!... Içimde kavgalar bitmis, “dünya suracikta dursun” der gibiyim su an. Senin Adin'la gözlerimi kapayip zahiri unutmak ve ebedî hayatin kapisindan içeri girmek ne güzel. Ince ince islenmis, göz nuruyla bezenmis çini misali, yüregimin süslenisi.
Ne güzel Adin!... Nasil da yakisti kalbimin hecesine... Iki hece, tek yürek atisi... Daha önce hiç farketmemistim, Adin'la zenginlestigimi, sonsuz bir hazineye dogru yol aldigimi.
Öylesi güzel ki, adin!... Az önce bir arkadas verdin bana... Adi, huzur. Ne de güzel ona yaslayip basimi, hiç konusmadan anlasmak. Hiç gitmesin istiyorum yanimdan. “Sen” diyor, “Sen” diyor hep. Aman Yarabbi!!! Ne güzel bir dost, adi huzur, adi huzur. Iki hece, tek yürek atisi...
Bugün bütün beyazlar, bütün maviler, hatta bütün turuncular hatta en güzeli yesilin, bir baska güzel. Sen, bir baskasin bugün ya da ben. Lâkin yanilmiyorum galiba bugün hersey çok güzel, en çok da Sen, en çok da Sen, Rabbim.
Az önce gözlerime gelen, yanaklarimdan süzülüp düserken tuttugum gözyaslarimi doyasiya sevdim. Nedenini bilmiyorum ama hiçkirarak agliyorum, kulaklarimda ayni ses.
Iki hece, tek yürek atisi.
Öylesi güzel ki, Adin!... Içimi saran tuhaf bir hasretlik, kasip kavuran bir yangin, büyüyor sanki. Hiç böylesine bir özlem çekmemistim. Tarifini bulamiyorum, Sen varken bile Sensizligi yasamak gibi. Gelememek yanina ve görememek Seni, hiç bu kadar acitmamisti beni. Hayalin ötesine geçip bir vuslat anini yasamak için neler vermezdim ki... Adin bile bu kadar mest etmisken beni, kimbilir, kimbilir Cemâlin'i görmek nasil da doyumsuz bir güzelliktir. Sagir ve dilsiz bir gecede, Sana ait olan yüregime bütün güzelligiyle Adin girdi. Sahidim yildizlar olsun!
Adin ne güzel Rabbim!
Iki hece, tek yürek atisi...
Adin'la bütünlesmek, Adin'la kocaman bir ufka yol almak, Adin'la gönlüme yansiyan sicacik bir huzura sahip olmak, ne güzel!... Ucu bucagi olmayan o bahçede çiçekleri koparmadan koklamak, incitmemek gülün yapragini... Papatyalari hiç etmemek, “seviyor, sevmiyor” tesellisinde... Ve güvercinlerin küçük gagasindaki kuru ekmegi paylasma telâsinda, Senin sergiledigin en büyüleyici kâinat filmini seyretmek. Adin'la bugün, Ankara'nin puslu gecesinin aydinligina kavusma anini yasamak ve sabah ezaniyla yeniden uyanisi karsilamak. Dokunulmamis, taptaze bir güne, Adin'la baslamak ne güzel... Ve kulaklarimda hâlâ o ses; iki hece, tek yürek atisi...
Rabbim, Sana güvenmeyi ögrenmek, Seninle karsiligi olmaksizin sevmek herseyi, beklentisiz olmak, vermek vermek ve hiç almamak, Seninle kalanini yasamak ömrümün ne güzel. Sen Rabbimsin, bense bir YARATIKIM. Iste bunu bilmek bir kez daha hissetmek, sonsuz hamdimin, sükrümün ka-bulü olsun. Dualarim ve Senden istemelerim hiç bitmeyecek. Artik ne istedigimi çok iyi biliyorum. Sadece Adin, sadece Adin...
Kâinatin en güzel melodisi...
Iki hece, tek yürek atisi...
Al-lah, Al-lah, Al-lah, Al-lah, Al-lah...
Adin ne güzel...
Adin güzel ötesi, Rabbim...
Seni seviyorum...
Alinti...
