Bu öykü, çiftlikten çiftlige, yaristan yarista kosarak atlari terbiye
etmeye çalisan gezgin bir at terbiyecisinin genç ogluna kadar uzanir.
Babasinin isi nedeniyle çocugun orta ögretimi kesintilere ugramisti.
Orta ikideyken, büyüdügü zaman ne olmak ve yapmak istedigi konusunda
bir
kompozisyon yazmasini istedi hocasi.. Çocuk bütün gece oturup günün
birinde at çiftligine sahip olmayi hedefledigini anlatan 7 sayfalik
bir
kompozisyon yazdi. Hayalini en ince ayrintilariyla anlatti. Hatta
hayalindeki 200 dönümlük çiftligin krokisini de çizdi. Binalarin,
ahirlarin ve kosu yollarinin yerlerini gösterdi. Krokiye, 200
dönümlük
arazinin üzerine oturacak 1000 metrekarelik evin ayrintili planini da
ekledi. Ertesi gün hocasina sundugu 7 sayfalik ödev, tam kalbinin
sesiydi.. Iki gün sonra ödevi geri aldi. Kagidin üzerinde kirmizi
kalemle yazilmis kocaman bir "0" ve "Dersten sonra beni gör" uyarisi
vardi. "Neden "0" aldim?" diye merakla sordu hocasina, çocuk.. "Bu
senin
yasinda bir çocuk için gerçekçi olmayan bir hayal" dedi, hocasi..
"Paran
yok. Gezginci bir aileden geliyorsun. Kaynaginiz yok. At çiftligi
kurmak
büyük para gerektirir. Önce araziyi satin alman lazim. Damizlik
hayvanlar daalman gerekiyor. Bunu basarman imkansiz" ve ekledi:"Eger
ödevini gerçekçi hedefler belirledikten sonra yeniden yazarsan, o
zaman
notunu yeniden gözden geçiririm." Çocuk evine döndü ve uzun uzun
düsündü. Babasina danisti. "Oglum" dedi babasi "Bu konuda kararini
kendin vermelisin. Bu senin hayatin için oldukça önemli bir seçim!."
Çocuk bir hafta kadar düsündükten sonra ödevini hiçbir degisiklik
yapmadan geri ****ürdü hocasina.. "Siz verdiginiz notu degistirmeyin"
dedi.. "Ben de hayallerimi.."..... O orta 2 ögrencisi, bugün 200
dönümlük arazi üzerindeki 1000 metrekarelik evinde oturuyor. Yillar
önce
yazdigi ödev söminenin üzerinde çerçevelenmis olarak asili. Öykünün
en
can alici yani su: Ayni ögretmen, geçen yaz 30 ögrencisini bu
çiftlige
kamp kurmaya getirdi. Çiftlikten ayrilirken eski ögrencisine "Bak"
dedi,
"Sana simdi söyleyebilirim. Ben senin ögretmeninken, hayal
hirsiziydim.
O yillarda ögrencilerimden pek çok hayal çaldim. Allah' tan ki, sen,
hayalinden vazgeçmeyecek kadar inatçiydin."
etmeye çalisan gezgin bir at terbiyecisinin genç ogluna kadar uzanir.
Babasinin isi nedeniyle çocugun orta ögretimi kesintilere ugramisti.
Orta ikideyken, büyüdügü zaman ne olmak ve yapmak istedigi konusunda
bir
kompozisyon yazmasini istedi hocasi.. Çocuk bütün gece oturup günün
birinde at çiftligine sahip olmayi hedefledigini anlatan 7 sayfalik
bir
kompozisyon yazdi. Hayalini en ince ayrintilariyla anlatti. Hatta
hayalindeki 200 dönümlük çiftligin krokisini de çizdi. Binalarin,
ahirlarin ve kosu yollarinin yerlerini gösterdi. Krokiye, 200
dönümlük
arazinin üzerine oturacak 1000 metrekarelik evin ayrintili planini da
ekledi. Ertesi gün hocasina sundugu 7 sayfalik ödev, tam kalbinin
sesiydi.. Iki gün sonra ödevi geri aldi. Kagidin üzerinde kirmizi
kalemle yazilmis kocaman bir "0" ve "Dersten sonra beni gör" uyarisi
vardi. "Neden "0" aldim?" diye merakla sordu hocasina, çocuk.. "Bu
senin
yasinda bir çocuk için gerçekçi olmayan bir hayal" dedi, hocasi..
"Paran
yok. Gezginci bir aileden geliyorsun. Kaynaginiz yok. At çiftligi
kurmak
büyük para gerektirir. Önce araziyi satin alman lazim. Damizlik
hayvanlar daalman gerekiyor. Bunu basarman imkansiz" ve ekledi:"Eger
ödevini gerçekçi hedefler belirledikten sonra yeniden yazarsan, o
zaman
notunu yeniden gözden geçiririm." Çocuk evine döndü ve uzun uzun
düsündü. Babasina danisti. "Oglum" dedi babasi "Bu konuda kararini
kendin vermelisin. Bu senin hayatin için oldukça önemli bir seçim!."
Çocuk bir hafta kadar düsündükten sonra ödevini hiçbir degisiklik
yapmadan geri ****ürdü hocasina.. "Siz verdiginiz notu degistirmeyin"
dedi.. "Ben de hayallerimi.."..... O orta 2 ögrencisi, bugün 200
dönümlük arazi üzerindeki 1000 metrekarelik evinde oturuyor. Yillar
önce
yazdigi ödev söminenin üzerinde çerçevelenmis olarak asili. Öykünün
en
can alici yani su: Ayni ögretmen, geçen yaz 30 ögrencisini bu
çiftlige
kamp kurmaya getirdi. Çiftlikten ayrilirken eski ögrencisine "Bak"
dedi,
"Sana simdi söyleyebilirim. Ben senin ögretmeninken, hayal
hirsiziydim.
O yillarda ögrencilerimden pek çok hayal çaldim. Allah' tan ki, sen,
hayalinden vazgeçmeyecek kadar inatçiydin."
