Gelen bahar kokusunun ardından açan;
Kırmızı bir gül
Nehrin kenarında,tek başına koku veren;
Kırmızı bir gül
Aşkın ve sevginin simgesi;
Kırmızı bir gül
Tek başına kimseler olmadan devam ederken yaşama
Nehirin akan fısıltılarına kulak vermiş
Dinlenmiş ve dinlemiş
Daha sonra o fısıltılara kalbini vermiş
Sevmiş ve sevmiş
Günler birbirini kovalarken
Nehrin fısıltılarına ortak olmuş kırmızı gül
Fısıltıları hüzünle doluymuş
Nehrin kalbi gözyaşıyla dolmuş ve dolmuş
Gözyaşı Nehri
Sevenlerin birbirine ağladıkları;
Zamanla nehrin kalbi dolmuş
Ve her geçen gün daha hüzünlenmiş
Çünkü akarmış sevenlerin gözyaşları
Sesleri sesine karışmış;haykırışları
Ve aşk ile karışmış hüzün duyguları
Kırmızı gül sormuş neden fısıltıların hüzün dolu
Nehir cevap vermiş;
Sevenlerin kalbi hüzünle dolu
Sevenler gelirlerdi zamanında buraya
Birbirlerinin yansımalarına bakarlardı bu suda
Zamanla soldular sonbaharın gelmesiyle
Boynu bükülen çiçekler gibi
Gün geçtikçe ve suya baktıkça
Kendilerini değil sevdiklerini gördüler
Çünkü onlar sevdikleriydi;
Bir vücuttular;ayrı değil "bir" ve "biz"diler.
Şimdi akan gözyaşlarıyla dolu kalbim
Onların hüzünlerini sıkıştı kaldı yüreğime
Bu yüzden Gözyaşı Nehri derler
Gözyaşlarıyla dolu bu nehirin kalbi..
Gül Nehire daha da aşık olmuş
Çünkü kalbi saf ve temiz sevgilinin
Gözyaşlarıyla doluymuş
Ama bu kadar yakın olsalarda;
Hayatın gül ve nehire izin vereceğini düşünmüyormuş
Gül ve nehir;
Toprak ve Su
Birbirine bu kadar yakın
Ve bu kadar uzak..
Gökyüzü açılmış ve tek bir damla gülün üstüne düşmüş
Al rengi ak'a dönüşmüş
Sevginin Al gülü
Ayrılığın Ak'ına dönüşmüş..
Boynunu bükmüş;
Sonbaharla birlikte bu dünyadan göçmüş
Topraktan düşmüş
Nehrin kalbine doğru süzülmüş
Ve sonsuza dek sevdiğinin
Saf gözyaşlarıyla dolu kalbinde
Gözlerini kapamış..
Sevgilinin kalbinde sevgisiyle birlikte..
Kırmızı bir gül
Nehrin kenarında,tek başına koku veren;
Kırmızı bir gül
Aşkın ve sevginin simgesi;
Kırmızı bir gül
Tek başına kimseler olmadan devam ederken yaşama
Nehirin akan fısıltılarına kulak vermiş
Dinlenmiş ve dinlemiş
Daha sonra o fısıltılara kalbini vermiş
Sevmiş ve sevmiş
Günler birbirini kovalarken
Nehrin fısıltılarına ortak olmuş kırmızı gül
Fısıltıları hüzünle doluymuş
Nehrin kalbi gözyaşıyla dolmuş ve dolmuş
Gözyaşı Nehri
Sevenlerin birbirine ağladıkları;
Zamanla nehrin kalbi dolmuş
Ve her geçen gün daha hüzünlenmiş
Çünkü akarmış sevenlerin gözyaşları
Sesleri sesine karışmış;haykırışları
Ve aşk ile karışmış hüzün duyguları
Kırmızı gül sormuş neden fısıltıların hüzün dolu
Nehir cevap vermiş;
Sevenlerin kalbi hüzünle dolu
Sevenler gelirlerdi zamanında buraya
Birbirlerinin yansımalarına bakarlardı bu suda
Zamanla soldular sonbaharın gelmesiyle
Boynu bükülen çiçekler gibi
Gün geçtikçe ve suya baktıkça
Kendilerini değil sevdiklerini gördüler
Çünkü onlar sevdikleriydi;
Bir vücuttular;ayrı değil "bir" ve "biz"diler.
Şimdi akan gözyaşlarıyla dolu kalbim
Onların hüzünlerini sıkıştı kaldı yüreğime
Bu yüzden Gözyaşı Nehri derler
Gözyaşlarıyla dolu bu nehirin kalbi..
Gül Nehire daha da aşık olmuş
Çünkü kalbi saf ve temiz sevgilinin
Gözyaşlarıyla doluymuş
Ama bu kadar yakın olsalarda;
Hayatın gül ve nehire izin vereceğini düşünmüyormuş
Gül ve nehir;
Toprak ve Su
Birbirine bu kadar yakın
Ve bu kadar uzak..
Gökyüzü açılmış ve tek bir damla gülün üstüne düşmüş
Al rengi ak'a dönüşmüş
Sevginin Al gülü
Ayrılığın Ak'ına dönüşmüş..
Boynunu bükmüş;
Sonbaharla birlikte bu dünyadan göçmüş
Topraktan düşmüş
Nehrin kalbine doğru süzülmüş
Ve sonsuza dek sevdiğinin
Saf gözyaşlarıyla dolu kalbinde
Gözlerini kapamış..
Sevgilinin kalbinde sevgisiyle birlikte..
