kalbdenkalbe mesajlar

RE: kalbdenkalbe mesajlar(başlık parası)

RE: kalbdenkalbe mesajlar(başlık parası)

S.A
Veli veya vasilerden zengin olan (yetimin malını yemekten) kaçınsın. Yoksul olan da, örfe göre bir şey yesin " (en-Nisâ, 4/6).
ÖRFE
KISASLAR VARDIR.
Müslümanların güzel gördüğü şey Allah katında da güzeldir-SADAKA RASULULLAH..
TABİKİ
BU KONU GENELDE
KÖTÜ
YORUMLANDIĞI
İÇİN
YUKARIDAKİ
HADİSE
TERS
DÜŞER.
ZAMANA
GÖRE
KIYASTADA
İÇTİHATLAR
VARDIR..
YANİ
ANLICANIZ
KARIŞIK
BİR
KONU...

RE: kalbdenkalbe mesajlar(başlık parası)

RE: kalbdenkalbe mesajlar(başlık parası)

Ne yazıkki bu gelenek halen daha devam etmekte.
Zaten maddi açıdan baktığımız zaman evlenmek hiç de kolay değil bir de bu yetmezmiş gibi başlık adı altında damat tarafından para talep edilmesi hiç de doğru değil diye düşünüyorum.

RE: kalbdenkalbe mesajlar(başlık parası)

RE: kalbdenkalbe mesajlar(başlık parası)

katılıyorum kardeşim bizim için en güzel örne allahın rasuludur dinimiz ne emr etmişse odur

RE: selamınaleyküm kardeşlerim

RE: selamınaleyküm kardeşlerim

Efendimizin aile hayatını örnek almalıyız ama günümüzde pek aile kavramı kalmadı artık herşey başka şeylere dayalı olarak yaşanıyor değilmi? başlık parasına gelince bende evliyim başlık almadı ailem ama dini nikahımda yapılan mihir sözleşmem var... Rabbim mutluluk huzur ağız tadı versin para pul boş şeyler kardeşlerim ALLAH ım saadet içinde yuva kurmamızı ve kurduğumuz yuvalarımızı mutlu mesut devam ettirmemizi ihsan eylesin AMİNB)


B)YARATILANI SEVERİZ, YARATANDAN ÖTÜRÜB)

RE: kalbdenkalbe mesajlar(başlık parası)

RE: kalbdenkalbe mesajlar(başlık parası)

rabbim mutlu etsin inş kardeşim ama mehir konusu farklı başlık adı altında alınan para başka mehir tabiki rabbimin sana verdiği bir haktır ama başlık parası adı altında alınan para dinimiz ne şekilde emr etmişse odur aeo

Önemsiz Sanılan Önemli Şeyler



Çocukların hayatlarında bir şeyler yolunda gitmiyor...


Birçok anne/baba, çocuğunun hayatında neyin doğru gitmediğini bilmiyor... ya da neyin doğru gittiğini...


Genelde herkes evladı için en iyisini yaptığını düşünüyor...


...oysa çocuklar?



Onların hayatında yolunda gitmeyenlerin neler olduğunu hiç merak ettiniz mi??

Kocaman, akıl almaz zorlukları yok onların biz büyükler­le... yetişkinlerle... anne-babalarla...

Onların bütün derdi önemsiz sanılan önemli şeylerle aslında.

Çocuklara göre anne/babaları hiç sır tutmaz biliyor musunuz sevgili dostlar!
...hatta anneleri hiç sır tutmayı bilmez... olur olmaz her şeyi akşam olunca babasına anlatır... çocuğun utandığı, sıkıl­dığı, başkalarından gizlemek istediği her şeyi herkese söy­ler... çocuğun babasına, varsa ablasına, ağabeyine...


Hatta bunlar yetmiyormuş gibi kendi yakın arkadaşlarına...

"Ayyy şekerim biliyor musun? Bugün benim oğlan, sınıfındaki Ayşe'yi yanağından öpmüş..."



"...haaa haaa haaaa"


Anne ve arkadaşı kahkahalarla gülerken, oğul evde yerin dibine giriyordur da kimsenin haberi yoktur...

Çocuk utancından nereye saklanacağını şaşırır... haayyy Allah... annesine niye söyledi ki... bak şimdi Fatma teyzeye de rezil oldu...

Ya da altını ıslatıyordur... anne ile kızının arasında kalması gereken bir sırdır... çocuk kimsenin bu durumu bilme' sini istemiyordun

Ama nafile... .olanlar olur... anne anlatacak birilerini bulmuştur bi­le.*.*.*



"Ahhh sorma arkadaşım... benim kız dün gece yine altını ıslat­mış. ■ yatak yorgan... bu saate kadar işim de bitmedi bu yüzden... kusura bakma seni arayamadım..."


Ya da Öğretmene, çocuğu anlaması için masum bir biçim­de aktarılır...

...ama olsun... annelerin aktarması ne kadar masum olur­sa olsun... ne kadar arkadaşını aramayı ihmal etmesinin fa­turasını, çocuğuna çıkarmak olursa olsun... olan olmuştur bir kere...

...anne sırrına ihanet etmiştir!

Çocuğun annesine hiçbir güveni kalmamıştır artık...

Çok sık küçük düşürülüyorlar mesela...

En ufak hataları yüzlerine vuruluyor...

"Kızım sen aptal mısın? Aynı şeyi sana kaç kez söyleyece­ğim?"

Oğlum şöyle boş boş suratıma bakma... bir şey söyledi­ğimde cin gibi yap... oyalanma... anlamıyor musun söyledi­ğim lafı?.."

Küçük düşürülmeleri, çocukları son derece saldırgan yapar. Kendilerine saldırgan bir tutumla davranıldığını hissettikleri için, başkalarıyla ilişki kurma yolu olarak aynı yöntemi kullanır.

Yapılan her türlü önemsiz sanılan önemli ayrıntılar, çocuğun hayatını olumsuz yönde etkileyebilir.


Çocuklar hem kendileri hem de başkaları için dayanılması güç çocuklar haline gelirler.

Bir gün bir bayan çocuğu için yardım almaya gelmişti. Son derece saldırgan bir oğlu vardı. 7 yaşında huysuz, yaramaz bir çocuk...

Annesi oğlunu eğlendirmek için elinden geleni yaptığını anlatınca merak edip sordum:



"Onu eğlendirmek için neler yapıyorsunuz?.."


"Ben şakadan çok hoşlanıyorum... çok yaramazlık yapıp kııdurduğunda kendimi koltuktan yere atıp bayılma numarası yapıyo­rum. O aksi çocuk nasıl fır dönüyor etrafımda bir görseniz inana­mazsınız Mehtap Hanım..." diyordu anne...

.. .inanamıyorum...

.. .evet evet gerçekten inanamıyorum...

Ama çocuğun, annesinin etrafında fır fır dönmesine değil...
...bir annenin kendisini koltuktan yere atıp, bayılma numarası yapmasına... çocuğuna bu kadar ciddi bir travma ya­şatmasına.. . çocuğun bilinçaltına korkunç mesajlar yükleme­sine...
...inanamıyordum gerçekten!..

Ve daha neler neler var buna benzer sevgili okuyucular.

Boğazına ekmek kaçıp ölme numaraları mı ararsınız...

Eve hırsız girmiş gibi panik havası uyandırmalar mı ister­siniz...

Banyo yaparken suda boğulma davranışları mı dersiniz...

İnanılır gibi değil ama bizim ülkemizde böyle garip şaka (!)lar yapılıyor maalesef...

Sevgili dostlar,

Çocukların şakası yoktur... lütfen bu cümleyi hiç unut­mayınız...

Hayatı son derece ciddiye alırlar...

Kelimelerle oynanmasını sevmezler... Mecazdan anlamazlar...

Şaka olsun diye dengesiz bir şey söylemeniz onları eğlen­dirmez... tam da tersine kaygılandırır... kendisini kötü his­seder... güvende hissetmez... endişelenir...

Tam da bu nedenle çocuklarla konuşurken son derece dikkatli olmalıyız.

Ağzımızdan ne çıktığına dikkat etmeliyiz...

Kelimelerimizi seçerken, şaka için bile olsa, incitici keli­meler olmamasına özen göstermeliyiz...

Gururlarını incitici, onları istismar edici tavırlarda bulun­mamalıyız...

Belki hepimiz çocuk yetiştirmeye başlamadan önce kendi­mize bir soru sormalıyız...

Demeliyiz ki:

“Neden çocuğumu küçük düşürmekten bu kadar keyif alıyorum?”

Çünkü bizim şaka olsun diye dikkat etmeden söylediğimiz önemsiz sayılan önemli şeyler, onların hayatlarını alt üst edebiliyor…

Ve biz yetişkinler, onlar acı çekip üzülürken, iyi bir şey yaptık duygusuyla göğsümüzü gere ger ilgili anne/ babayı oynayabiliyoruz…

Onların acıları bizim acımız olmalı…

Onları güldüren gerçek şakalar bizim için de keyif verici olmalı…



Yazar: Mehtap Kayaoğlu

Ravza_NurÇocuk, ana baba elinde bir emanettir. Çocukların temiz kalbleri kıymetli bir cevher olup, mum gibi, her şekli alabilir. Küçük iken, hiçbir şekle girmemiştir. Temiz bir toprak gibidir. Temiz toprağa hangi tohum ekilirse, onun mahsulü alınır. Bunun gibi çocuk da neye meylettirilirse, oraya yönelir. Eğer hayrı adet eder, öğrenirse hayır üzerine büyür. Çocuklara iman, Kur'an ve Allahü teâlânın emirleri öğretilir ve yapmaya alıştırılırsa, din ve dünya saadetine ererler. Bu saadete ana-baba ve hocaları da ortak olur. Eğer bunlar öğretilmez ve alıştırılmaz ise, bedbaht olurlar. Yapacakları her fenalığın günahı, ana-baba ve hocalarına da verilir. Her müslüman, emri altında bulunanlardan mesuldür. Hadis-i şeriflerde buyuruldu ki:
(Hepiniz, bir sürünün çobanı gibisiniz. Çoban sürüsünü koruduğu gibi, siz de evinizde ve emriniz altında olanları Cehennemden korumalısınız! Onlara müslümanlığı öğretmezseniz, mesul olursunuz.) [Müslim]
(

Çocuk, ana baba elinde bir emanettir. Çocukların temiz kalbleri kıymetli bir cevher olup, mum gibi, her şekli alabilir. Küçük iken, hiçbir şekle girmemiştir. Temiz bir toprak gibidir. Temiz toprağa hangi tohum ekilirse, onun mahsulü alınır. Bunun gibi çocuk da neye meylettirilirse, oraya yönelir. Eğer hayrı adet eder, öğrenirse hayır üzerine büyür. Çocuklara iman, Kur'an ve Allahü teâlânın emirleri öğretilir ve yapmaya alıştırılırsa, din ve dünya saadetine ererler. Bu saadete ana-baba ve hocaları da ortak olur. Eğer bunlar öğretilmez ve alıştırılmaz ise, bedbaht olurlar. Yapacakları her fenalığın günahı, ana-baba ve hocalarına da verilir. Her müslüman, emri altında bulunanlardan mesuldür. Hadis-i şeriflerde buyuruldu ki:
(Hepiniz, bir sürünün çobanı gibisiniz. Çoban sürüsünü koruduğu gibi, siz de evinizde ve emriniz altında olanları Cehennemden korumalısınız! Onlara müslümanlığı öğretmezseniz, mesul olursunuz.) [Müslim]
(Çocuklarına Kur'an-ı kerim öğretenlere veya Kur'an-ı kerim hocasına gönderenlere, öğretilen Kur'anın her harfi için, on kere Kâbe-i muazzama ziyareti sevabı verilir ve kıyamette, başına devlet tacı konur. Bütün insanlar görüp imrenir.) [S.Ebediyye]
(Çok müslüman evladı, babaları yüzünden Veyl ismindeki Cehenneme gidecektir. Çünkü bunların babaları, yalnız para kazanmak ve keyf sürmek hırsına düşüp ve yalnız dünya işleri arkasında koşup, evladlarına müslümanlığı ve Kur'an-ı kerimi öğretmediler. Ben böyle babalardan uzağım. Onlar da benden uzaktır. Çocuklarına dinlerini öğretmiyenler Cehenneme gidecektir.) [S.Ebediyye]
Çocuğa günah işlettirmek
Kendinin yapması haram olan şeyi çocuğa yaptıran kimse, haram işlemiş olur. Çocuklarına içki içiren, kumara alıştıran, müstehcen neşriyatı okumasına sebep olan, yalancılık, hırsızlık gibi kötü huylara alıştıran, kıbleye karşı ayak uzatmasına sebep olan kimse, günah işlemiş olur.
Dinimizin temeli, imanı, farzları ve haramları öğrenmek ve öğretmektir. Allahü teâlâ, Peygamberleri bunun için göndermiştir. Gençlere bunlar öğretilmediği zaman, İslâmiyet yıkılır, yok olur. Allahü teâlâ, müslümanlara (Emr-i maruf) yapmayı emrediyor. Yani, benim emirlerimi, bildiriniz, öğretiniz buyuruyor. (Nehy-i münker) yapmayı da emrederek, yasak ettiğini bildirdiği haramların yapılmasına razı olmamamızı istiyor. Kur'an-ı kerimde buyuruluyor ki:
(Kendinizi ve aile efradınızı Cehennem ateşinden koruyun!) [Tahrim 6]
Kur'an-ı kerimde, nefslerimizi ve aile efradımızı, yakıtı insan ve taş olan Cehennem ateşinden korumamız emredilmektedir. Elli-yüz senelik kısa bir hayat için evladımızı dünya felaketlerinden korumaya çalıştığımız gibi, ebedi felakete düçar olmaması için ahıretini de korumamız gerekir. Bir babanın, evladını Cehennem ateşinden koruması, dünya ateşinden korumasından daha mühimdir. Cehennem ateşinden korumak da, imanı ve farzları ve haramları öğretmekle ve ibâdete alıştırmakla ve kötü arkadaşlardan ve zararlı neşriyattan korumakla olur. Bütün fenalıkların başı, kötü arkadaştır. Kötü arkadaşları, onun, küstah, yalancı, hırsız, saygısız ve korkusuz olmasına sebep olabilir. Senelerce de bu kötü huylardan kurtulamaz.
İyi hareketi övülmelidir
Ne zaman çocukta iyi bir hareket görülürse, onu takdir etmeli, mükâfatlandırmalıdır! İnsanların yanında bazan onu övmelidir. (Amcası benim çocuğum böyle yaptı) diyerek iyiye teşvik etmelidir. Bir kabahat işler veya kötü bir söz söylerse birkaç defa görmezlikten gelmeli, (onu yapma) dememeli, azarlamamalıdır. Sık sık azarlanan çocuk, cesaretlenir, gizli yaptıklarını açıktan yapmaya başlar. Yaptığı kötü işlerin zararı, kendisine tatlı dil ile anlatılmalı, ikaz edilmelidir! Yapılan iş, dine aykırı ise işin zararı, fenalığı ve neticesi anlatılarak, o kötü işe mani olmalıdır. Baba, baba olduğunu, büyük olduğunu hissettirmelidir! Anne, çocuğu babası ile korkutmalıdır!
Her gün bir müddet oynamasına izin vermelidir ki, çocuk sıkılmasın. Sıkılmak ve üzülmekten kötü huy hasıl olur ve kalbi körleşir. Hiç kimseden para istemesine müsaade etmemeli, fazla konuşmamasını, büyüklere saygıyı öğretmelidir. İyi insanların güzel hallerini anlatıp, onlar gibi olmaya, kötü insanların kötülüklerini anlatıp, onlar gibi olmamaya dikkat etmesi öğretilmelidir.
Çocuğa her istediğini almak ve lüks içinde yaşatmak uygun değildir. Büyüyünce de her istediğini ele geçirmeye çalışır; fakat bunda muvaffak olamayınca sukutu hayâle uğrar, isyankar olur. Kendimiz helal yediğimiz gibi çocuklarımıza da helal yedirmeliyiz. Haramla beslenen çocuğun bedeni, necasetle yoğrulmuş çamur gibi olur. Böyle çocuklar da pisliğe, kötülüğe meylederler.
(Devamı var)


Çocuk terbiyesi (2)
Çocuğa, israf etmemesini, kanaatkar olmasını öğretmelidir. Bazan da yavan ekmek yemeğe alıştırmalıdır. Çocuğun kötü yerlere gitmesine mani olmalıdır. Çocuk kötülerin yanında ahlâksız, yalancı, hırsız ve hayâsız olur.
Baba, ne devamlı asık suratlı durmalı, ne de çocukla fazla yüz göz olmalı, konuşmasının heybetini korumalıdır. Çocuğa babasının malı ile, rütbesi ile övünmemesi tenbih edilmelidir! Tevazu sahibi ve kibar olması öğretilmelidir! Başkalarından birşey almanın zillet olduğu, veren elin alan elden üstünlüğü bildirilmelidir! Cimriliğin çirkinliği öğretilmelidir! Başkalarının yanında edebli oturması, ayak ayak üstüne atmaması, laubali hareketlerden uzak durması telkin edilmelidir!
Fazla konuşmaktan çocuğu men etmelidir! Fazla konuşmanın hayâsızlığa yol açtığı, çenesi düşüklüğün kötülüğü belirtilmelidir! Çocuk nasıl olsa konuşmasını öğrenecektir. Maksat, ona icab edince susmasını ve büyüklerin sözünü dinlemesini öğretmektir.
Doğru da olsa, çokça yemin etmesine izin vermemelidir! Vara yoğa yemin, kötü bir alışkanlıktır. Büyüklere hürmetin, yerini onlara vermenin ve herkesle iyi geçinmenin önemi anlatılmalıdır.
Küçükken namaz kılmalı
Çocuğu daha küçükken namaza alıştırmalıdır. Büyüyünce namaz kılması zor gelebilir. Başkasının malını çalmayı, haram yemeyi, yalan söylemeyi gözünde çirkin gösterecek şekilde anlatmalıdır! Böyle yetiştirip büluğa erince, bu edeblerin sırlarını, inceliklerini ona söylemelidir. Her işi adet olarak yapmaması, niyetle, şuurla yapmasının lüzumu anlatılmalıdır. Mesela, yemekten maksat, kulun Rabbine ibâdet etmesi, insanlara, vatanına, milletine faydalı hizmetlerde bulunması, insanların saadeti için çalışması olduğu öğretilmelidir. Dünyadan maksadın, ahıret için azık toplamak olduğu, zira dünyanın kimseye kalmadığı, ölümün çabuk ve ansızın gelebileceği anlatılmalı, (ne mutlu o kimseye ki, dünyada iken ahıret azığı elde eder, Cennete ve Allahü teâlâya kavuşur) demelidir. Küçük yaşında böyle terbiye edilirse, taş üzerine yazılan yazı gibi olur ve kolay kolay silinmez. Peygamber Efendimiz buyurdu ki:
(Bütün çocuklar, müslümanlığa elverişli olarak dünyaya gelir. Daha sonra bunları, ana-babaları hıristiyan, yahudi ve dinsiz yapar.) [Taberânî]
Hadis-i şerifte müslümanlığın yerleştirilmesinde ve yok edilmesinde en mühim işin, çocuklukta ve gençlikte olduğu bildirilmektedir. O hâlde, her müslümanın birinci vazifesi, evladına İslâmiyeti ve Kur'an-ı kerimi öğretmektir. Evlad nimetinin kıymeti bilinmezse, elden gider. Bunun için (Pedagogie), yani çocuk terbiyesi, dinimizde çok kıymetli bir ilimdir.
İslâm dinine karşı olanlar, bu mühim noktayı anladıkları içindir ki, (Gençliğin ele alınması birinci hedefimizdir. Çocukları dinsiz olarak yetiştirmeliyiz) diyorlar. İslâmiyeti yok etmek ve Allahü teâlânın emirlerinin öğretilmesini ve yaptırılmasını engellemek için, (Gençlerin kafalarını yormamalıdır. Din bilgilerini büyüyünce kendileri öğrenirler) diyorlar.
Bugün, bütün hıristiyan ülkelerinde, bir çocuk dünyaya gelince, buna bozuk dinlerinin icablarını yapıyorlar. Her yaştaki insanlara, hıristiyanlığı titizlikle aşılıyorlar. Müslümanların imanlarını, dinlerini çalmak ve yok etmek ve onları da, hıristiyan yapmak için, İslâm ülkelerine paket paket kitap, broşür ve kaset gönderiyorlar. O hâlde, müslümanlar din cahillerinin hilelerine, yalanlarına aldanmamalı, çocuklarımıza sahip olmalıyız. Onlara sahip olmak da, dinimizin emirlerine uygun olarak yetiştirmekle olur. Ahlâkı değiştirmek mümkün olduğu için Peygamber efendimiz, (Ahlâkınızı güzelleştirin) buyurmuştur. Zaten din, güzel ahlâk demektir. Şu hâlde dinin emrine uyup yasak ettiğinden kaçan, huyunu değiştirip güzel ahlâklı olur. Güzel ahlâklı olan da iki cihanda rahat olur.
Çocuğu dövmemelidir!
En vahşi hayvan bile terbiye ile ehlileştiriliyor. Hiçbir zaman elma çekirdeğinden portakal olmaz. Fakat elma fidanını büyüterek, lüzumlu aşı ve kültürel tedbirlerle kaliteli elma veren bir ağaç olarak yetiştirmek mümkündür. Bunun gibi insan tabiatında bulunan bazı arzular yok edilemez, fakat terbiye edilebilir. Terbiyede dayak atılmaz.
1- Çocuğu dövmek ahlâkının bozulmasına, hırçınlaşmasına sebep olur.
2- Dayakla büyüyen çocuk esnek olmaz, katı olur.
3- Dövülmek, çocukta ana-babaya karşı kızgınlığa yol açar. Çocuk kendi yaptığının kötü bir şey olduğunu düşünmez, kendini suçlu görmez, kendini döveni suçlar.
4- Dövülen çocuk, kızdığı zaman, o da şiddete baş vurur, bir başkasını döver. Böylece dayak vicdanlı olmaya değil, saldırganlığa sebep olur.
5- Sözden anlayacak yaştaki çocuğa dayak atılmaz. Sözden anlamayan çocuğuna hafifçe vurmak yeter. Başa, yüze tokat atmak, sopa ile dövmek çok zararlıdır. Bu ancak işkenceciye yaraşır.
Bir şeyi, zıttı kırar. Kötü huyları, iyi huylar yok eder. Bu bakımdan kendini zorla da olsa, iyi işler yapmaya alıştırmalı, onları adet haline getirmelidir! Çocuk, ahlâkı iyi olan insanlarla arkadaşlık ettirilirse, güzel huylar kendiliğinden onun tabiatı olur. Çocuklar böyle yetiştirilirse, dünya ve ahıret saadeti elde edilir..

Güzel bi konu herkesin okuması gereken bi metin
ALLAH razı olsun....:)

Cok doğru anne ve babanın en fazla dikkat etmesi gereken önemlii ayrıntılar bunlar
bilgileriniz için teşekkürler...:)