Benim Hikayem (Kul Hakkı)

RE: Benim Hikayem (Kul Hakkı)

SELEHA yazdı:
ALLAH RAZI OLSUN ARKADAŞIM İNŞALLAH ALLAH BİZE KISMET ETMEZ KUL HAKI YEMEYE TABİ BU YEMEK TEK DEYİL KELİMELERİMİZLENDE KIRMAMAK KIRDIYSAKTA HELALLİK İSTEMEK ARKADAŞIM BİZİMLEN PAYLAŞTIGIN İÇİN ALLAH RAZI OLSUN SENDEN ALLAH,A EMANET OL.

evet kardeşim kul hakkı çok kapsamlıdır. Bir insan yere tükürse ve üstünü örtmese onu görenlerin hakkına girer. Severmiyiz yerdeki tükürüğü sevmeyiz onun için insanlara zarar verici her iş kul hakkıdır.
Allaha emanet olun

RE: Benim Hikayem (Kul Hakkı)

KUL HAKKI GERÖEKTEN ÇOK ÖNEMLİ
BU TÜR GERÇEKLERE DEĞİNDİĞİNİZ BİZİ BİLGİLENDİRDİĞİNİZ İÇİN SONSUZ TEŞEKKÜRLER

RE: Benim Hikayem (Kul Hakkı)

sadece_eda yazdı:
KUL HAKKI GERÖEKTEN ÇOK ÖNEMLİ
BU TÜR GERÇEKLERE DEĞİNDİĞİNİZ BİZİ BİLGİLENDİRDİĞİNİZ İÇİN SONSUZ TEŞEKKÜRLER

Allah razı olsun kardeşim

RE: Benim Hikayem (Kul Hakkı)

mustafa_xtar yazdı:
Esselamu aleyküm arkadaşlar. Sizinle dün başımdan geçen bir olayı paylaşmak istiyorum. Biraz hikaye formatında ama.

Dün sabah otobüsüme bindim işime gitmek için her zamanki gibi. Sonra arabaya bi teyze bindi ve akbili olan varmı dedi.(İstanbul da olanlar veya gelenler bilir, akbil otobüslerde metrolarda bilet jeton yerine geçiyor. Ankaradaki akıllı kart gibi bişey.). Bende oturuyordum. (Genelde boş yer bulunca otururum. Yaşlı bayan, çocuku birileri gelince kalkarım yani oturarak onlara yer ayırmış olurum) Teyze hala bekliyordu. Kimseden ses çıkmayınca kendimi o teyzenin yerine koydum. Ve arkamda insanlar bekliyor arabaya binmek için ben ise akbil arıyorum millet heran bağırabilir, hadisene kardeşim seni mi bekleyecek diyebirdi. Hemen oturduğum yerden kalktım teyzeye akbilimi verdim bas teyz dedim. Teyze geldi; teşekkür ederim iki tane bastım dedi. Ve parasını verdi. Bende utanarak parayı saymadan cebime koydum. Hani millet içinden geçirir belki 2.5 ytl alınırmı filan diye…..
Sonra giderken kendimle sohbet etmeye başladım. Ne demişler yolda da para bulsan say. Aldığın parayı say eksik çıkar fazla çıkar sözleri aklıma geldi. Ve dedimki acaba teyze ne kadar verdi. Fazla verdiyse inip gidecek ve onu bi daha göremeyecektim beklide. Hakkı bana geçecekti. Araya kul hakkı sohbeti de girince içime iyice bir kurt düştü. Elimi parayı koyduğum cebime soktum. Paraları çıkarmayacaktım ama büyüklüğüne göre kaç para verdiğini tahmin edecektim. 4 tane demir para vardı. iki tane 1 ytl, yani 2 ytl. Bide 50 kuruş olması lazım onun içinde 2 tane 25 kuruş gerekir. Baktım paralar büyük hemen bi hızla parayı cebimden çıkardım baktım 3 ytl var bana vermesi gereken 2.5 ytl.
Parayı hemen cebime koydum ve düşündüm. Bu cebimde para varmıydı. Hayır yoktu. Yanlış mı saydım acaba tekrar çıkardım parayı hayrı doğru 3 ytl var. Evet teyze 50 kuruş fazla vermişti hemen 50 kuruşu çıkardım teyze 50 kuruş fazla vermişsin dedim ve teyzenin eline sıkıştırdım parayı. O da olsun oğlum ne önemi var diyordu ben kaçarcasına arkaya doğru giderken.
Ben hem bi insanı zor durumda kalmaktan kurtarmanın ve kul hakkını almamanın sevinciyle otobüsle işyerime gelmiştim çoktan.

Evet arkadaşlar hikaye böyleydi. Burada ne kendimi övmek nede alkış almaktır amacım. Sadece zamanında bi kaç hareketimizle kul hakkından kurtulabileceğimize çok büyük bi örnekti bu sadece.
Devamlı hakkını helal et cümlesini kullanalım. Dilimizi alıştıralım. Arkadaşınızdan ayrılırken Allah senden razı olsun, hakkını helal et ve Allaha emanet ol kelimelerini mutlaka kullanalım ve selamla ayrılalım yani selam vererek.
Aldığımız paralara dikkat edelim. Marketten manavdan pazardan her yerden bankadan. Paramızı sayalım. İnsanlar yoğun onlarca kişiyle uğraşıyorlar ve o kafa dalgınlığıyla olduğundan fazla para verebiliyorlar.

Ve ve ve en önemlisi kul hakkı. O dehşet gününde peygamberlerin bile nefsi nefsi diyeceği günde kul hakkı meselesi ne zor olur demi. Evet evet zor olur ve olacak buna emin olun. Sanmayın ki ben hakkımı helal ettim ben çok merhametliyim kimseden hak talep etmem. Yalan yalan yalan. Gözlerin yerinden fırlayacağı o günde etrafınıza bakacaksınız kimde en ufak bi hakkım var alayım. Annem almam babam almam eşim almam kankam almam değil…..
Kimse fark etmez herkes nefsinin derdinde olacak. Baban senden isteyecek sen babandan. Annen senden isteyecek sen annenden. Eşin senden isteyecek sen eşinden. Evet öyle yalan değil. Uydurma değil. Sallama değil. Biz o günde defterler açılınca günahımız sevabımızdan çok gelince Allahın rahmetinden başka ne kurtarabilecek bizi. Lütfen dikkat edelim. (Arkadaşlar bu sözler önce kendi nefisme hakkınızı helal edin)

RE: Benim Hikayem (Kul Hakkı)

B)

RE: Benim Hikayem (Kul Hakkı)

B)seni ve senin gibi insanları yetiştirenlerden Allah razı olsun mustafa kardesim B)iyilikyapıb bir kenara koyayalım elbette birgün karşılıgını görürüz.

RE: Benim Hikayem (Kul Hakkı)

edaalican yazdı:
B)seni ve senin gibi insanları yetiştirenlerden Allah razı olsun mustafa kardesim B)iyilikyapıb bir kenara koyayalım elbette birgün karşılıgını görürüz.

Amin kardeşim Rabbim sizlerden de razı olsun. Bizim yaptığımız bişey değildi adece örnek olsun diye yazdık o kadar. Yoksa arkadaşların yorumlarda da yazdığı gibi bu tür olaylar yapılmaya yapılmaya unutulur hale geldi ve yapılınca da çok büyük bi hadise hafası estiriyor. Ama öyle değil biz yükümlülüklerimizi yerine getirirsek her şey daha güzel olacak

EVET MUSTAFA KARDES BENDE SANA tesekur ederim ne iyi degilmi bir iyilik edip emde kul haki yememissin nemutlu sana ve seni yetistirene insalah nice nice genclere ornek olursun

KUL HAKKI ÇETİNDİR

"Şemseddîn Marmaravî", hâl ehli bir velî zât.
Her gün, talebesine ediyordu nasîhat.

O. bir gün buyurdu ki: (Bu Allah adamları.
Küfürden. hidâyete çıkarır insanları.

Bu zâtlar. bir insanı kabûl ederse şâyet.
Rabbin de kabûlüne olur bu bir işâret.)

Bir gün Ona sordu ki talebesinden biri:
(Pek fazla seviyoruz efendim biz sizleri.

Ama birbirimizi böyle sevemiyoruz.
Nedir bunun hikmeti, çok merak ediyoruz?)

Buyurdu ki: (Evlâdım, iki cins günâh vardır.
Birisi, Allah ile kullar arasındadır.

İkinci tür günâhlar, kulların birbiriyle,
Münâsebetlerinden olurlar tamâmiyle.

Birinci tür günâhı, olsa da büyük, ufak,
Ya cezâ verir, yâhut, affeder cenâb-ı Hak.

Yâni Hak teâlânın bileceği bir iştir.
Çünkü bunlar, sırf Onun hakkıyle ilgilidir.

Kullar arasındaki günâhlara gelince,
Bunlarda, kulların da hakkı vardır bir nice.

Bu türlü günâhlarda, "Adâlet" olacaktır.
Alacaklı, borçludan hakkını alacaktır.

Lâkin geçmez orada, dünyâdaki paralar.
Verilir “Sevap, ecir”, yüklenilir “Günâhlar”.

O gün, Sırat köprüsü üstünden geçerken halk,
Yedi yerde, suâle çekilirler muhakkak.

Namâz, oruç, hac, zekât, gusül ve kul hakları.
Bunlar, ehli mahşere sorulur ayrı ayrı.

Bir "Dank" kul hakkı için, yetmiş yıllık namâzın,
Ecri, karşı tarafa verilir varsa yârın.

Yoksa, alacaklının günâhları alınır.
Buna yükletilerek, Cehenneme atılır.

İşte, bu “Kul hakkı”ndan korkarsa insan eğer,
Biriyle münâkaşa ederken, kalbi titrer.

Kimseye, zerre kadar zarar vermez o insan.
Çünkü o, "kul hakkı"ndan korkar da işte ondan.

"Kul hakkı"da, sâdece olmaz sövüp saymakla.
Hattâ doğar kul hakkı birazcık “Yan bakmak”la.

“Kalp kırmak”, dînimizde çok büyük bir günâhtır.
Kâbeyi, yetmiş defâ yıkmaktan da fenâdır.

Kul hakkı'na, böylece inanırsa bir insan,
Sevilir elbette ki her kişi tarafından.

Âlimler buyurur ki: (Evlenecek bir kimse,
Zevcesinin hakkını gözetemiyecekse,

Evlenmesin! Çünkü o, kul hakkına girerek,
Yârın mahşer yerinde, sıkıntıya girer pek.)

Ve yine buyurdu ki: (Kadın, esir değildir.
En çok görüşmemiz de, evde hanım iledir.

Her gün evden çıkarken, hanım ile muhakkak,
Helâllaşmalıdır ki, iyidir böyle yapmak.)