Gazze gibiyim…

Gazze gibiyim…
Soğuk, karanlık…
Gazze gibiyim…
Aç, susuz yaralı…
Gazze gibiyim…
Kan revan içinde, kolum bacağım kırık…
Yüreğim ezik…
Tıpkı Gazze gibi eziğim,
Gazze gibi solgun,
Gazze gibi bitkin,
Gazze gibi yorgun…
En az onun kadar ışıktan uzağım,
Karanlığa yakın…
Ve dualara sığınıp bombaların aydınlattığı kent için ellerimi açarım gökyüzüne…
Beni Yaradana sığınarak...
Yanımda savaş karşıtı herkes…
Kadın-erkek, çoluk-çocuk el ele…
Üzerinden dumanlar çıkan Gazze gibi yanıyor geçmişim…
Gazze”ye yanarken yüreğim, yana yana bunu düşündüm…
Adımladığım sokaklarda....
Kim orada kadın olduğunu, kim erkek olduğunu hatırlar ki?
İnsandır herkes o kalabalıkta, bebekler için eller havaya kalktığında, gözlerden yaşlar damladığında…
Ve ben Gazze”ye yanarken dönüp dönüp halimize de yanıyorum…
İçin için ağlıyorum…
Kimseye görünmeden, göstermeden......