İki…Üç.. Tıp… Sustum… En “ vav “ halimle “ sana / sevdana “ sustum… Çünkü sen; “ Umut “ oldun ” vav “ hali yalnızlığıma… “ Elif “ oldun “ canı “ sende saklı yarınlarıma… “ Gül “ oldun dalında “ Cennet “ yazılı kavuşmalarıma..
zeyneb her yerde sen.!
binlerce kez her nefeste
gölgelerimin düştüğü yerde
gözyaşlarımda bazen!
sen, bölük börçük sevdalarda
dinmeyen aldanışlarda
kara gecelerde yalnız sen zeyneb...
unutulmak istenen ama unutulamayan
sevdaların acısı
sen,
kanın rengi, güneşin ısıttığısın..
sen,
daima kanayan yüreğimsin!