Sessiz ve derinden ağlar, ettiğin sükuta yanarım!

Bilir misin ağlamayı
Gözyaşlarının refakatiyle bin bin dert yaşamayı
Hasretin sancısıyla dağlanmayı ve hicran içinde nefes almayı

Belki sana çok yakışıyor
Pencerenin kenarında sabrederek kanaate ermeyi
Bahtın dalgalarında ve baharın insicamında hazını koklamayı

Billahi dilemem kimseye
Dilim dirliğinden feragat ederek inim inim inlese de
Gözlerden boşalan yaşlar hissiyatımı dirilişe davet edecekse

Keşkeler şayet bereketse
Tesadüf hezeyanları manasız serzenişler için dertse
Aşk kalp için en deruni hikmetin bendinde alınacak nefesse

Dağlar bağrımda ağlasın
Dalgalar gönül ummanımda feryatlara neler anlatsın
Sema haykırışıyla rahmete bel bağlasın ve hakkıyla ulaşsın

Çocuk neye muhtaçtır
Analar hissiyatın bağrından kopan en mümbit cenahtır
Aşk rahmetin farkıdır, dirlik içinde sabırla yoğrulan hardır

Geceyle göçebelik
Kalbim teslimiyette bilemem ne kadar uykuyla ilişik
Zahirim dimdik, batınım lekeleriyle fevkalade bariz çürük

Olur ya buket sunsam
Cazibe için zahirimi katbekat donatsam ve alalasam
Ne olur aldırma kalbimin hicranıyla tanışık olma ve korkma

Unutma niyetinle hürsün
Edebinle zarafetin en müstesna şakıyan bülbülüsün
Kalbinde vuslatı hasretiyle anlamlandıran asudeyi payesin

İnanmak kanmak içindir
Kandıran bizatihi kendini prangaya vuran bir acizdir
Kalbi hissedişleri ne bilir, hevesleriyle bütünleşen fakirdir



Mustafa CİLASUN