Hiç bilmesen, yadetip firkatine eriştirmesen de!

Ne söylesem nafile biliyorum
Bizzat yaşamadan ve halde demini bulmadan
Kalbin itminana doymadan ruhun sancıdan arınmadan olmuyor işte


O hal bir başka melal diyorum
Hissiyatımın renklerinde fevkalade haz alıyorum
Lakin her nasılsa onu anlatmaya muaf fak olamıyorum ve susuyorum


O vakit kalbimde asudeleşiyor
Ruhum bir seyyah olarak adeta kıtaları dolaşıyor
Sevdam mütemadiyen harlaşıyor ve kudret halimde azimle korlaşıyor


Biliyorum edepten anlamam
Ve edebiyatın rüknüyle nefesimi anlamlaştıramam
Halimde derlediğim ve yıllara sari sefilliğimle varlığımı hasredenim


Nefesten ziyade sermayem yok
Edepten maada keyfiyetim dirliğimde nedense yok
Tefekkür muhayyilem fevkalade çok ve umutlarda gerekçelerde ne ok


Öğrenmek meraka tabiidir
İdrak insan ikliminde fevkaladeleşen gülü badiredir
İzan kulluk birliğinde ve zihin kalbin sezgisiyle inkişaf içinde sebeptir


Nice güftelerde ne gizlidir
Aşk neden mevsimlere tabii olmayan hazzı güzelliktir
Gönül ikliminde ritmini bulan suhulettir ve bir ahenk içinde haysiyettir


Gel korkularını yenerek dinle
Urbasız tende aşk bir bahane ve kalbin fakirliği senle
Ruhun asudeliği anlam bütünlüğünde ve hakiki aşk sor kiminle derdinde



Mustafa CİLASUN