Evliyânın büyüklerinden Bâyezîd-i Bistâmî "kuddise sirruh", bir gece uyku bastırıp, sabah namazına uyanamadı. O kadar ağlayıp inledi ki, bir ses işitti: (Ey Bâyezîd! Bu kusurunu afv eyledim. Bu ağlamanın bereketi ile sana ayrıca yetmiş bin namaz sevâbı ver...dim) buyuruldu. Birkaç ay sonra yine uyku bastırdı. Şeytan gelip, mübârek ayağından tutarak uyandırdı. (Kalk, namazın geçmek üzeredir) dedi. Bâyezîd-i Bistâmî hazretleri buyurdu ki: (Ey mel'ûn, sen böyle işi nasıl yaparsın? Sen, herkesin namazının kaçmasını, vaktini geçirmesini istersin. Beni niçin uyandırdın?) Şeytan dedi ki: (Sabah namazını kaçırdığın gün, ağlayarak yetmişbin namaz sevâbı kazanmıştın. Bugün onu düşünerek, seni uyandırdım ki, bir vakit namaz sevâbı bulasın. Yetmişbin namaz sevâbına kavuşamıyasın!)
