O ulvi vecdi kırmak, farkını anlamadan hazan olmak!

İnsanı,

Her canı

Sadece yürekte kalmayan anı

Kalbin hükmünü anlayanı,

Sadece kan pompalayan yüreği,

Tüm canlılarda olduğu bilinmeli



Oysa

Kalp öyle mi?

Kulluğun öznesi,

Aklın zirvesi

Nazarın sahnesi

Aşkın yekparesi

Âlemlerin deşifresi,

Anlamanın gerekçesi,

Muhabbetin hazinesi,

Hamiyetin perdesi,

Edebin hal iksiri,

Dirliğin zaviyesi,

Birliğin adresi,

Husumetin reddiyesi,

Şefkatin davetçisi,

Arzın yaratılış sebebi

Sevginin müstesna yeri,

Halk edilen her şeyi,

Kulluğu ölçüsünde serdetmeyi nizam eden, iradeye yön veren erktir.



Onu kırmak;

Halden anlamamak,

Maksada bigane kalmak,

İşaret taşlarını okuyamamak,

Ötelerin sevdasıyla soluklanmadan yaşamaktır…



Acizliği,

Nefs iliğinde,

Zevkinin hükmünde,

Heveslerinin hadsizliğinde,

Enaniyetinin halinde ki yüzsüzlüğünde,



Görmeden,

Hırsı, hıncı nizam etmeden,

Nefesin müddetini hissetmeden,

Gideceğin adresin ürpertisiyle üşümeden,

Bir canı, kalbi taşıyan anlaşılmayanı kırmak,

Yozluğun, duyarsızlığın, vefasızlığın okunması,

Evrensel mesajın hiç anlaşılmadan okunması,

Gül kokusunun hasretine uzanılmaması demektir…




Mustafa CİLASUN