Enes İbni Malik (Radıyallahu anh)dan rivayet edildiğine göre, Rasülullah (Sallallahu aleyhi ve sellem) şöyle buyurdu: “Her kim Cuma günü ve gecesi, bana yüz kere salat okursa, Allahu Teala onun ahiret isteklerinden yetmiş, dünya hacetlerinden de, otuz olmak üzere yüz arzusunu yerine getirir ve size hediyeler geldiği gibi, o salatları da bana arz edecek bir meleği Allahu Teala bu hususta görevlendirir. Şüphesiz benim ölümümden sonraki bilmem, sağken bilmem gibidir.”(Deylemi, ithaf: 3 /241)
İmam-ı Sehâvî, “el-Kavlu’l-bedî’ fi’s-salât ale’l-Habîbi’ş-Şefî” adlı eserinde değişik tariklerden pek çok hadis rivayet etmiştir ki bunların hepsi Cuma günü salavat getirmenin önem ve faziletini anlatmaktadır. Mesela, Evs b. Evs (ra)’dan rivayet edildiğine göre Efendimiz şöyle buyurmuştur:
“Günlerinizin en değerlisi Cuma günüdür. O günde Adem yaratılmış ve o günde ruhu kabzedilmiştir. Sûra üfürme o gündür, kıyamet o gündür. O günde bana çokça salavat getirin. Zira sizin salavatınız bana arzolunur.” Ashap Efendilerimiz buyurdular ki: Ya Resulallah! Sen çürümüş olacaksın, bizim salavatımız sana nasıl arzolunur? Buyurdu ki: “Allah peygamberlerin cesetlerini yemeyi toprağa haram kılmıştır”
Aişe (ra)’dan rivayet edildiğine göre:
“Kim Cuma günü bana salavat getirirse, kıyamet gününde ona şefaatim hak olur”
Enes’den rivayet edildiğine göre:
“Cuma günü bana bolca salavat getirin. Çünkü Cebrail bana az önce geldi ve Rabbisinden şu bilgileri getirdi: Yeryüzünde bir müslüman sana bir kez salavat getirirse, ben ve meleklerim ona on kez salat ederiz”.
“Cuma günü bana çokça salavat getirin. Çünkü, Cuma, meleklerin şehadet ettiği şahitli bir gündür. Bana salavat getiren bir kulun sesi, nerede olursa olsun bana ulaşır.”
“Cuma günleri üzerime çokça salavât-ı şerife getirin. Zira cuma, meleklerin fazlasıyla şehâdet ettikleri bir gündür. Kim bana salavât ı şerife getirirse, hemen o salavâtı bana arzolunur.” buyurdu.
Ebû'd-Derdâ (r.a.) diyor ki:
“Öldükten sonra da salavât size arzolunur mu?” diye sordum, Resûl-i Ekrem:
“Allahu Teâlâ nebilerin cesedlerini yemeği toprağa haram kıl¬mıştır (yâni peygamberler çürümezler).”[İBNİ MACE)
“Cuma günü bana çokça salavât-ı şerife ge¬tirin. Zira ümmetimin salavâtı, cuma günü bana arzolunur. Kimin getirdiği salavât daha çok ise o kimse bana daha çok yakın olur.” (BEYHAKİ)
İmam-ı Sehâvî, “el-Kavlu’l-bedî’ fi’s-salât ale’l-Habîbi’ş-Şefî” adlı eserinde değişik tariklerden pek çok hadis rivayet etmiştir ki bunların hepsi Cuma günü salavat getirmenin önem ve faziletini anlatmaktadır. Mesela, Evs b. Evs (ra)’dan rivayet edildiğine göre Efendimiz şöyle buyurmuştur:
“Günlerinizin en değerlisi Cuma günüdür. O günde Adem yaratılmış ve o günde ruhu kabzedilmiştir. Sûra üfürme o gündür, kıyamet o gündür. O günde bana çokça salavat getirin. Zira sizin salavatınız bana arzolunur.” Ashap Efendilerimiz buyurdular ki: Ya Resulallah! Sen çürümüş olacaksın, bizim salavatımız sana nasıl arzolunur? Buyurdu ki: “Allah peygamberlerin cesetlerini yemeyi toprağa haram kılmıştır”
Aişe (ra)’dan rivayet edildiğine göre:
“Kim Cuma günü bana salavat getirirse, kıyamet gününde ona şefaatim hak olur”
Enes’den rivayet edildiğine göre:
“Cuma günü bana bolca salavat getirin. Çünkü Cebrail bana az önce geldi ve Rabbisinden şu bilgileri getirdi: Yeryüzünde bir müslüman sana bir kez salavat getirirse, ben ve meleklerim ona on kez salat ederiz”.
“Cuma günü bana çokça salavat getirin. Çünkü, Cuma, meleklerin şehadet ettiği şahitli bir gündür. Bana salavat getiren bir kulun sesi, nerede olursa olsun bana ulaşır.”
“Cuma günleri üzerime çokça salavât-ı şerife getirin. Zira cuma, meleklerin fazlasıyla şehâdet ettikleri bir gündür. Kim bana salavât ı şerife getirirse, hemen o salavâtı bana arzolunur.” buyurdu.
Ebû'd-Derdâ (r.a.) diyor ki:
“Öldükten sonra da salavât size arzolunur mu?” diye sordum, Resûl-i Ekrem:
“Allahu Teâlâ nebilerin cesedlerini yemeği toprağa haram kıl¬mıştır (yâni peygamberler çürümezler).”[İBNİ MACE)
“Cuma günü bana çokça salavât-ı şerife ge¬tirin. Zira ümmetimin salavâtı, cuma günü bana arzolunur. Kimin getirdiği salavât daha çok ise o kimse bana daha çok yakın olur.” (BEYHAKİ)
