Allah’ı Habersiz Sanma!
Cenâb-ı Hak buyuruyor:
“(Rasûlüm!) Sakın, Allah'ı zalimlerin yaptıklarından habersiz sanma! Ancak, Allah onları (cezalandırmayı), korkudan gözlerin dışarı fırlayacağı bir güne erteliyor.” (İbrâhîm, 42)
Rasûlullah (sav) buyurdular:
“Zulümden sakınınız! Çünkü zulüm, kıyamet gününde zâlime zifiri karanlık olacaktır. Cimrilikten de sakınınız. Çünkü cimrilik sizden önceki ümmetleri helâk etmiş, onları birbirlerinin haksız yere kanlarını dökmeye, haramlarını helâl saymaya sevketmiştir.” (Müslim, Birr, 56; Buhârî, el-Edebü’l-müfred, no: 483. Ahmed, II, 92, 136; Hâkim, I, 55/26)
Süheyl bin Amr, Kureyşlilerin hatîbi idi. Edebiyatın zirvede olduğu ve insanların sözün tesiriyle savaş başlatıp savaş bitirdiği bir devirde, devamlı İslâm aleyhine konuşur, insanları iğfal ederdi. Bu zât Bedir Gazvesi’nde esir alındı.
Hz. Ömer (r.a):
“–Yâ Rasûl! Müsâade buyur, Süheyl’in ön dişlerini sökeyim de dili dışarı sarksın! Bundan sonra hiçbir zaman ve hiçbir yerde senin ve İslâm’ın aleyhinde konuşamasın?!” dedi.
Allah Rasûlü (s.a.v):
“–Bırak onu ey Ömer! Ben, onun uzuvlarına böyle bir zarar veremem. Şayet bunu yapacak olursam, peygamber olmama rağmen, Allah da aynısını bana yapar. Acele etme, gün gelir o, senin medhedip hoşlanacağın bir makamda konuşma yapar ve seni sevindirir” buyurdu. (İbn-i Hişâm, II, 293)
Kısa Günün Kârı
Zulmü alkışlayamam, zalimi asla sevemem, hakikatini benimsemiş ecdadımızın nesli olduğumuzu unutamayalım.
Lügatçe
helâk: Ölme, öldürme, yok etme, yok olma.
iğfal: Aldatma, ayartma, baştan çıkarma.
uzuv: Organ.
medh: Övgü.
Cenâb-ı Hak buyuruyor:
“(Rasûlüm!) Sakın, Allah'ı zalimlerin yaptıklarından habersiz sanma! Ancak, Allah onları (cezalandırmayı), korkudan gözlerin dışarı fırlayacağı bir güne erteliyor.” (İbrâhîm, 42)
Rasûlullah (sav) buyurdular:
“Zulümden sakınınız! Çünkü zulüm, kıyamet gününde zâlime zifiri karanlık olacaktır. Cimrilikten de sakınınız. Çünkü cimrilik sizden önceki ümmetleri helâk etmiş, onları birbirlerinin haksız yere kanlarını dökmeye, haramlarını helâl saymaya sevketmiştir.” (Müslim, Birr, 56; Buhârî, el-Edebü’l-müfred, no: 483. Ahmed, II, 92, 136; Hâkim, I, 55/26)
Süheyl bin Amr, Kureyşlilerin hatîbi idi. Edebiyatın zirvede olduğu ve insanların sözün tesiriyle savaş başlatıp savaş bitirdiği bir devirde, devamlı İslâm aleyhine konuşur, insanları iğfal ederdi. Bu zât Bedir Gazvesi’nde esir alındı.
Hz. Ömer (r.a):
“–Yâ Rasûl! Müsâade buyur, Süheyl’in ön dişlerini sökeyim de dili dışarı sarksın! Bundan sonra hiçbir zaman ve hiçbir yerde senin ve İslâm’ın aleyhinde konuşamasın?!” dedi.
Allah Rasûlü (s.a.v):
“–Bırak onu ey Ömer! Ben, onun uzuvlarına böyle bir zarar veremem. Şayet bunu yapacak olursam, peygamber olmama rağmen, Allah da aynısını bana yapar. Acele etme, gün gelir o, senin medhedip hoşlanacağın bir makamda konuşma yapar ve seni sevindirir” buyurdu. (İbn-i Hişâm, II, 293)
Kısa Günün Kârı
Zulmü alkışlayamam, zalimi asla sevemem, hakikatini benimsemiş ecdadımızın nesli olduğumuzu unutamayalım.
Lügatçe
helâk: Ölme, öldürme, yok etme, yok olma.
iğfal: Aldatma, ayartma, baştan çıkarma.
uzuv: Organ.
medh: Övgü.
