Dünyanın harap olmuş yerlerinin imarı, imar edilmiş yerlerinin tahribi kıyametin şart ve alametlerindendir.(Kıyamet Alametleri, s.138)
Harap olan yerlerin imarı da ahir zaman alametlerindendir. Bir önceki bölümde ele aldığımız gibi, savaşlarla geçen 20. yüzyılda pek çok şehir yerle bir olmuş ve yeniden inşa edilmiştir. Berlin, Leningrad (St. Petersburg), Dresden gibi II. Dünya Savaşı sırasında tanınmayacak hale gelen büyük Avrupa şehirleri, savaş sonrasında yeniden inşa edilmiş ve bugünkü görünümlerini almışlardır. 
1995 yılında gerçekleşen deprem Kobe'yi tamamen harabeye çevirmişti. Aşağıdaki resimlerde görüldüğü gibi, kısa bir süre içinde şehir yeniden inşa edildi.
Benzer bir örnek olarak Japonya'nın Kobe şehri 1995 yılının Ocak ayında büyük bir deprem sonucu harap olmuştur. Japon hükümeti ve üniversiteleri, depremleri önceden haber veren bir yönteme sahip olabilmek için, yaptıkları sayısız araştırmalara 30 yıl içinde bir milyar dolar (yaklaşık 1.5 katrilyon lira) yatırmışlardı. Ama başarılı olamadılar, çünkü yerkabuğundaki sarsıntıları tanıyıp sınıflandırmak için yüzde yüz geçerli modeller geliştirmek olanaksızdır. Depremin gerçekleştiği Kobe ve Osaka kentlerinin bulunduğu bölge, Japonya'nın önde gelen sanayi ve ticaret merkezlerindendi. Bu yüzden deprem sonrasındaki maddi zarar milyarlarca dolar oldu.* Ama tüm bu zarara rağmen Japonlar kısa bir süre içinde Kobe şehrini tekrar inşa ettiler.
Dresden şehrinin 1946'da savaş sebebiyle harap olmuş hali. (üstte) Dresden şehrinin 1996 yılındaki yeniden inşa edilmiş hali. (altta)
Tokyo şehri, 1923 yılında gerçekleşen 8.3 şiddetindeki depremden sonra çıkan yangınla harap olmuştu. Bu resimde görüldüğü gibi Tokyo şehri yeniden inşa edilmiştir.
(Solda) 1906'da San Francisco'da yaşanan deprem 3000 kişinin ölümüne ve şehrin büyük bir bölümünün yanmasına neden oldu. (üstte) Günümüzde San Francisco şehrinin görünüşü. (altta)
-----------------------------------------------------------------------------------------------
* Restless Earth, H.J.de Blij, M.H.Glantz, S.L.Harris, The National Geographic Society, 1997, s.8
