Hz. Osman r.a. ne zaman bir mezarlığa uğrasa sakalı ıslanıncaya kadar ağlardı. Bir gün kendisine:
–Cennet ve Cehennem anıldığı vakit ağlamazsın da mezar başında niye ağlarsın? denildi.
Bunun üzerine o da:
–Rasûl-i Ekrem (sav): “Kabir âhiret yolunun ilk konak yeridir. İnsan orada kendini kurtarırsa ondan sonrası kolaydır kurtaramazsa ondan sonrası daha zordur.” buyurduğu için ağlarım.karşılığını verdi. (İhyâ IV 867)
Meymûn bin Mihran anlatıyor: Ömer bin Abdülaziz ile bir mezarlığa doğru gittik. Mezarları görünce hüzünlendi. Sonra bana dönerek:
–Ey Meymûn bunlar atalarımın mezarlarıdır. Sanki dünyaya hiç karışmamışlar gibidir. Baksana nasıl toprak altında kaldılar mezarları eskidi bedenlerini de toprak yedi bitirdi. dedi.
Ardından da nemli gözlerle bir mezara bakarak:
–Vallâhi şu mezara girip de azaptan emin olan kimseden daha büyük bir nîmete kavuşmuş bir kimse düşünemiyorum. dedi. (İhyâ IV 868)
–Cennet ve Cehennem anıldığı vakit ağlamazsın da mezar başında niye ağlarsın? denildi.
Bunun üzerine o da:
–Rasûl-i Ekrem (sav): “Kabir âhiret yolunun ilk konak yeridir. İnsan orada kendini kurtarırsa ondan sonrası kolaydır kurtaramazsa ondan sonrası daha zordur.” buyurduğu için ağlarım.karşılığını verdi. (İhyâ IV 867)
Meymûn bin Mihran anlatıyor: Ömer bin Abdülaziz ile bir mezarlığa doğru gittik. Mezarları görünce hüzünlendi. Sonra bana dönerek:
–Ey Meymûn bunlar atalarımın mezarlarıdır. Sanki dünyaya hiç karışmamışlar gibidir. Baksana nasıl toprak altında kaldılar mezarları eskidi bedenlerini de toprak yedi bitirdi. dedi.
Ardından da nemli gözlerle bir mezara bakarak:
–Vallâhi şu mezara girip de azaptan emin olan kimseden daha büyük bir nîmete kavuşmuş bir kimse düşünemiyorum. dedi. (İhyâ IV 868)