Ben; tetik düşmeden. vuruldum.
Suyu görmeden boğuldum.
Sevgiliye giden yolu.
Darağacında buldum
Önce
inançlarımı astılar / sorgulamadan.Sonra
kalemimi kırdılar / yargılamadan.Şimdi
kendimden bile ücra hücrelerinSoğuğunda / yanıyorum
Bir zikir tutturdum kendimce
"ALLAH" diyorumHer namaz sonrası
yönelip Rabbime;"Şehadet" diliyorum
Bir gece ansızın geldiler;
Omuzları kalabalık
kelli - felli herifler"Katran" gözlerinde kin

Çarpık dudaklarında müstehzi bir tebessüm.
"imam ister misin?" dediler
"Neme gerek
bana imam değil
biraz zaman gerek."Sustular
şaşırdılar ve gittilerBir daha dönmek için sessizce.
Çağın Ebu Cehillerine inat
"Nur üstüne nur" olsun diye
abdestlendim güzelceAynasız duvarlara bakıp
tarandım kendimce İki rekat namaz sonrası

Son kez öptü alnımdan beni seccadem
Ve
başladı yol hazırlığı... Kelepçeleyip ellerimi ardından
Bir kefen giydirdiler / beyazımsı
"Yürü" dediler / yürüdüm koşarcasına
"Dur" dediler / durdum heyecandan boğulurcasına...
Artık sevgiliye giden yolun / sonundayım.
ilmik geçti boynuma / farkındayım
Tevhid'den sonra son sözüm
son kelamım;"Ümmeti devletsiz koma ALLAH 'ım"
Diyorum ya dostum;
Ben; tetik düşmeden vuruldum
Suyu görmeden boğuldum
Sevgiliye giden yolu
Şirk sehpalarında buldum.
Kim miyim ben? Tanımadın mı?.
Ben; Saadet asrında ekilen tohumdan

On dört asır sonra filizlenen
Cihad çiçeğiyim...
alıntı_

