İçinden geçeni paylaş...

mir_erhan

Dün suzuluktan ölen çocukları izledim.
Irakta. Kerbelanın yaşandığı yerde. Anneler feryat ediyordu çocuğum ölecek bir damla su.
Allahım. ne zalim bir dünyada yaşıyormuşum.
Bir çocuk. Oyundan başka bir bildiği olmayan. Mezhep bilmez din bilmez Melek ruhlu onlar.
Korkudan dağlara kaçmışlar. ve öylece başlarını koydukları taşta susuzluktan ölmüşler.
bu ne dünya ya. bu ne zulüm
şairin dediği gibi dua ediyorum.

''Ya dağıt kimsesiz kalan sürünü,
Ya çobansız bırakma Allah'ım! ''

abim ah abim.. haberleri izleyemiyorum korkudan.. ırak, suriye, doğu türkistan, myanmar, filistin.. nerdeyiz nerde yaşıyoruz.. nasılız.. kimiz biz.. hangi peygamberin ümmeti.. çocukları görüyorum evlatlarım geliyor gözümün önüne.. geçen nasıl olmuşsa zeynep izlemiş.. içerden bi hıçkırık koştum secdede minicik başı.. ağlıyor.. allahım yardım et onlara... sen yardım et diye ağlıyor.. annesiz bırakma ekmeksiz bırakma susuz bırakma diye.. allahım vallahi birdaha yemeklerimi yiyecem.. ama bana verdiklerinin çoğunu alıp onlara verebilirsin.. ben doyarım doymasamda olur onların hiç yok... onları koru allahım... hıçkırıyor ama nasıl.. allahım ağaçlarada yardım et onlarada bomba gelmiş.. evlerde yıkılmış onlar nerde kalacak.. bize gelsinler...
dahasını dinleyemedim.. hiç bişey diyemedim.. ne diyeyim.. kızım hepimiz kapattık onlara yüreğimizi.. ülkemize sığınanların bile bogazından geçen iki lokmanın derdine düştükmü diyeyim...onlar orda ölüp giderken yokedilirken biz susuyormuyuz deyim...

berat05, post: 1552561, member: 122221Gelmeyenler de gelenler kadar özgür...

Zorla kimseye gel diyemezsen...de ....ama zorla gönderilisin :) bizim gibi..

Bizi kimse kovalamadı ama...yaşananlar ,paylaşılanlar ve de PAYLAŞILMAYANLAR bu duruma getirdi.


Hak için yarışırken zevkle...

Yazılan bir tebliği kaç kişi okur diye düşünür olduk...

15 -20 kişiyi az gördüğümüz günleri arar olduk....

Baktım ki...tek el ses vermiyor...Öbür ele ihtiyacım var...

İhtiyaç duyduğunda çaresiz kalmak adama ağır geliyor...


Yine de diyor sun ki HAK var....Batıla bırak ma... Şurda çırpınan bir kaç yürek var...bekleyen ...onları boş bırakma...

Vefa neydi ? Neredeydi ???? Kim deydi..... ???


Vefasız olmamak lazım diye...geldim...gördüm...yazdım ... Öğrendiğim bir çok şey var....Ancak yönetim yönetim olmadıktan sonra.... Koca bir forum aylarca kapalı kaldıktan sonra.... Karşımıza geçip iki laf edecek bir sorumlu olmadıktan sonra... ne ye yarar dedim...


Buket kardeşim...Senin çağırışların Mirerhan kardeşimizin boş bırakmayışı belki de beni getiren...
Ama eskisi gibi değiliz tabii...Kırgınlık var...

Hala... tozları alınmamış , örümcek ağı bürümüş bir yerde yaşıyoruz sanki.... Burası öylesine değerli ki benim için...
Ama değeri nispetinde yönetimden tık yok...

Kısacası....Ne öldürüyorlar bizi...Ne de bir yudum su veriyorlar...

BU NE BİÇİM İŞ....


Yazmasaydınız paylaşmazdım düşüncelerimi.... gönül böylesine kırgın aslında...


Bizlerin önemi yok ta.... HİÇ Mİ TEBLİĞ AMACIMIZA ÖNEM VERMİYORSUNUZ.... ERKAN KARDEŞİM...

SORULARA CEVAP VERMEYEN YERDE..... Sadece gün geçiriyoruz....

Bir kaç kardeşim var işte.... Bırakmayan gönül dostları var..... Selam , Selam gerçekten onlara olsun.....

ilk tanıştığım günü bilirim bu sayfayla ... sizler... hepiniz... RABBİM... Nasılda koşmuştunuz.. nasılda koşuyordunuz.. yardıma .. hayır için yarışan erler.. hayranlığım.. ve bağlanışım.. ben kopamıyorum bu sayfadan.. kopamam.. nasıl kopayım.. site açılmış haberini alınca telefonu alıp elime herkese mesaj attım hadi açılmış sitemiz diye.l.. ben sizlerden bahsederken gülüyormusum... eşim öle diyor... yüzünde huzur ve mutluluk oluyor diyor.. ben bunu nasıl unutayım da bırakayım...
ablam bir kişi bile okusa... bir kişinin bile yüreğine dokunsak neler değişecek biliyorum ben.. ben evimin yüreğimin huzurunu önce ALLAHA Sonra size borçluyum.. ama olacak yine toplanacak inşallah.. yeterki tekrar bozulmasın.. erkan abimiz bi açıklama yapsın...
diyorsun ya VEFA... inşalllah hepimiz vefalı olup bırakmayız burayı.. ALLAH rızası için sevdiğimiz herkes gelecek.. sen,ben, leyla ablam, erhan abim, mustafa abim, dilek, mehtap, ibra, çeşmi, muhtazaf abim, takeone, ve dahası... şimdilik evet az.. çok az sayımız.. ama değişecek eski günlerimiz gelecek yenilerle.. büyüyeceğiz inşallah..
TEBLİĞ... vazifemiz.. inşallah devam ettireceğiz

Buketim...

Aşağıda yazdığını kaç kez yazmak istedim...
Aynı duyguları yaşıyoruz... Vallahi ve billahi... okumak görmek istemiyor bu yürek...böylesine bir acı...ve böylesine devam eden ... vicdansızlık günleri...

İnsan çocuğunu sevemiyor..... bakamıyor...haksızmışız gibisine....yemek boğazından geçmiyor...
Bir kız çocuğunun yıkıntı arasından kurtarılırken sesi kulaklarımdan gitmiyor YA RABBİ..diye bağırırken onu kurtaran adamda destek veriyor...RABBİM...

Dualardan başka birşeyimiz yok...Yüreğim bin bir kez dağlanmış gibi...Evladı olan bin beter anlıyor bu acıyı...Yüreğimiz danğlanırken...yazılarımız bile boş geliyor....

Yazdığın her bir kelime beni anlatıyor...Ama ülkelerin bu kadar vurdumduymazlığı daha da öldürüyor beni....

Yazacak kelimeler yetersiz kalıyor.....


"Şu haberleri izleyemiyorum korkudan.. ırak, suriye, doğu türkistan, myanmar, filistin.. nerdeyiz nerde yaşıyoruz.. nasılız.. kimiz biz.. hangi peygamberin ümmeti.. çocukları görüyorum evlatlarım geliyor gözümün önüne.. geçen nasıl olmuşsa zeynep izlemiş.. içerden bi hıçkırık koştum secdede minicik başı.. ağlıyor.. allahım yardım et onlara... sen yardım et diye ağlıyor.. annesiz bırakma ekmeksiz bırakma susuz bırakma diye.. allahım vallahi birdaha yemeklerimi yiyecem.. ama bana verdiklerinin çoğunu alıp onlara verebilirsin.. ben doyarım doymasamda olur onların hiç yok... onları koru allahım... hıçkırıyor ama nasıl.. allahım ağaçlarada yardım et onlarada bomba gelmiş.. evlerde yıkılmış onlar nerde kalacak.. bize gelsinler...
dahasını dinleyemedim.. hiç bişey diyemedim.. ne diyeyim.. kızım hepimiz kapattık onlara yüreğimizi.. ülkemize sığınanların bile bogazından geçen iki lokmanın derdine düştükmü diyeyim...onlar orda ölüp giderken yokedilirken biz susuyormuyuz deyim.."


"ilk tanıştığım günü bilirim bu sayfayla ... sizler... hepiniz... RABBİM... Nasılda koşmuştunuz.. nasılda koşuyordunuz.. yardıma .. hayır için yarışan erler.. hayranlığım.. ve bağlanışım.. ben kopamıyorum bu sayfadan.. kopamam.. nasıl kopayım.. site açılmış haberini alınca telefonu alıp elime herkese mesaj attım hadi açılmış sitemiz diye.l.. ben sizlerden bahsederken gülüyormusum... eşim öle diyor... yüzünde huzur ve mutluluk oluyor diyor.. ben bunu nasıl unutayım da bırakayım...
ablam bir kişi bile okusa... bir kişinin bile yüreğine dokunsak neler değişecek biliyorum ben.. ben evimin yüreğimin huzurunu önce ALLAHA Sonra size borçluyum.. ama olacak yine toplanacak inşallah.. yeterki tekrar bozulmasın.. erkan abimiz bi açıklama yapsın...
diyorsun ya VEFA... inşalllah hepimiz vefalı olup bırakmayız burayı.. ALLAH rızası için sevdiğimiz herkes gelecek.. sen,ben, leyla ablam, erhan abim, mustafa abim, dilek, mehtap, ibra, çeşmi, muhtazaf abim, takeone, ve dahası... şimdilik evet az.. çok az sayımız.. ama değişecek eski günlerimiz gelecek yenilerle.. büyüyeceğiz inşallah..
TEBLİĞ... vazifemiz.. inşallah devam ettireceğiz"

Buketim...

Senin gençliğini
Senin umudunu seviyorum...
Direnişini...
Uğrayışını..
Vefanı...

İnan bana... şu an yanımda olsan...

Sarılırdım doyasıya...

Gönüller görmeye gerek duymadan sever....ya

ALLAH CC rızası için seviyorum sizleri de....

Rahman cc yollarınızı açık etsin....evinize ,gönlünüze,huzur sağlık versin...

İslamı yaşayanlardan , Tebliğ de önde yarışanlardan olursunuz İNŞAALLAH

berat05Buketim...

Aşağıda yazdığını kaç kez yazmak istedim...
Aynı duyguları yaşıyoruz... Vallahi ve billahi... okumak görmek istemiyor bu yürek...böylesine bir acı...ve böylesine devam eden ... vicdansızlık günleri...

İnsan çocuğunu sevemiyor..... bakamıyor...haksızmışız gibisine....yemek boğazından geçmiyor...
Bir kız çocuğunun yıkıntı arasından kurtarılırken sesi kulaklarımdan gitmiyor YA RABBİ..diye bağırırken onu kurtaran adamda destek veriyor...RABBİM...

Dualardan başka birşeyimiz yok...Yüreğim bin bir kez dağlanmış gibi...Evladı olan bin beter anlıyor bu acıyı...Yüreğimiz danğlanırken...yazılarımız bile boş geliyor....

Yazdığın her bir kelime beni anlatıyor...Ama ülkelerin bu kadar vurdumduymazlığı daha da öldürüyor beni....

Yazacak kelimeler yetersiz kalıyor.....


Buketim...

Senin gençliğini
Senin umudunu seviyorum...
Direnişini...
Uğrayışını..
Vefanı...

İnan bana... şu an yanımda olsan...

Sarılırdım doyasıya...

Gönüller görmeye gerek duymadan sever....ya

ALLAH CC rızası için seviyorum sizleri de....

Rahman cc yollarınızı açık etsin....evinize ,gönlünüze,huzur sağlık versin...

İslamı yaşayanlardan , Tebliğ de önde yarışanlardan olursunuz İNŞAALLAH

ablam.. can ablam canım ablam..
inan bende seni çok seviyorum çok.. seni sizleri hepinizi....
öyle yıkılmış öyle zor bir anımda buldumki burayı ben.. herşeyimi kaybetmek üzereydim.. siz ayağa kaldırdınızya beni.. sanki burayı, sizleri bıraksam uzaklaşsam herşeyi balon gibi sönüp gidecek..
senin o dik duruşun geliyor aklıma zorda olunca.. dün düğüne gittik evde eşime diyorum ki ne giyeyim.. siyah bol elbisemi giydim siyah örtümü örttüm.. feracemi giydik çıktık.. düğüne girdik.. tam feracemi çkarıcam.. sesin geldi aklıma.. demiştinya ..
benim iş elbisemde , çarşı elbisemde, gezme elbisemde , düğün elbisemde feracem.. eyvah dedim eyvah.. unuttun buket.. dur sen napıyorsun ne demişti ablam.. feracem benim elbisem.............
çıkarmadım valla çıkarmadım.. herkes sıcaktan yanarken ben ayetin serinliği altındaydım.. huzurluydum.. herkes garip bakıyordu bana.. ben gülümsüyordum.. siyahlar içinde..
senden öğrendim bu dik duruşu.. sesin dizginliyor beni... aklıma gelince gözlerim doluyor.. sert, kararlı duruşuna sahip olmak istiyorum.. sımsıkı sarılmak ellerini öpmek istiyorum.. dur abla kal burda sakın gitme... gitmeyin hiç biriniz sakın.. mustafa abim o sonsuz hoşgörüsüyle kalsın.. erhan abim engin derin yüreğiyle... ve diğer kardeşlerim hepsi...

berat05, post: 1552587, member: 95935

Öyleyse dua edelim..birbirimize..

Görmeyen gözlerle gönüllere bakan bu yürekleri daha da yakınlaştır ALLAH'ım..

İslamı Hakkıyla yaşamayı , hakkıyla tebliğ etmeyi nasip eyle bizlere....

Kardeşlerimiz çoğalsın....paylaşımlarımız artsın...

Dargınlıklar unutulsun...Saygı ve sevgi çoğalsın...

Duasız dil,İmansız Kalp kalmasın....

Şu Cuma hürmetine , kinler yok olsun , merhametsiz gönüller merhamet bulsun...

Ya Rabbim....Sen Büyüksün...Gönülsün..

Merhametinle Kuşat Dünyayı...

Mazlumlar Gülsün...



YA RABBİM SEN BÜYÜKSÜN

DUALARIMIZI KABUL EYLE....

ŞANIN YÜCEDİR SEN'İN

AZZE VE CELLE

amin amin amin... sonsuz şükürler olsun güzel gönüllerle kavuşturana, sonsuz şükürler olsun dualardan nasip almayı nasip edene..

Dualarınıza gönülden amin...
Selam, SEVGİ ve DUA ile...

yürek matemde yürek yasta, zamansa hiç umarsızca geçmekte ........
dilimden hiç düşmeyen daimi dua çok şükür....
sabret zaman geçmezse vuslata nasıl ereceksin.....
sabret şükret dualarla iste en hayırlısı verilecek inşaallah....

berat05, post: 1552561, member: 122221Gelmeyenler de gelenler kadar özgür...

Zorla kimseye gel diyemezsen...de ....ama zorla gönderilisin :) bizim gibi..

Bizi kimse kovalamadı ama...yaşananlar ,paylaşılanlar ve de PAYLAŞILMAYANLAR bu duruma getirdi.


Hak için yarışırken zevkle...

Yazılan bir tebliği kaç kişi okur diye düşünür olduk...

15 -20 kişiyi az gördüğümüz günleri arar olduk....

Baktım ki...tek el ses vermiyor...Öbür ele ihtiyacım var...

İhtiyaç duyduğunda çaresiz kalmak adama ağır geliyor...


Yine de diyor sun ki HAK var....Batıla bırak ma... Şurda çırpınan bir kaç yürek var...bekleyen ...onları boş bırakma...

Vefa neydi ? Neredeydi ???? Kim deydi..... ???


Vefasız olmamak lazım diye...geldim...gördüm...yazdım ... Öğrendiğim bir çok şey var....Ancak yönetim yönetim olmadıktan sonra.... Koca bir forum aylarca kapalı kaldıktan sonra.... Karşımıza geçip iki laf edecek bir sorumlu olmadıktan sonra... ne ye yarar dedim...


Buket kardeşim...Senin çağırışların Mirerhan kardeşimizin boş bırakmayışı belki de beni getiren...
Ama eskisi gibi değiliz tabii...Kırgınlık var...

Hala... tozları alınmamış , örümcek ağı bürümüş bir yerde yaşıyoruz sanki.... Burası öylesine değerli ki benim için...
Ama değeri nispetinde yönetimden tık yok...

Kısacası....Ne öldürüyorlar bizi...Ne de bir yudum su veriyorlar...

BU NE BİÇİM İŞ....


Yazmasaydınız paylaşmazdım düşüncelerimi.... gönül böylesine kırgın aslında...


Bizlerin önemi yok ta.... HİÇ Mİ TEBLİĞ AMACIMIZA ÖNEM VERMİYORSUNUZ.... ERKAN KARDEŞİM...

SORULARA CEVAP VERMEYEN YERDE..... Sadece gün geçiriyoruz....

Bir kaç kardeşim var işte.... Bırakmayan gönül dostları var..... Selam , Selam gerçekten onlara olsun.....

Sana katılıyorum KARDEŞ..

Kaç kere sebepsizce banlandım iftiralara maruz kaldım insanlar egolarını tatmin etmek için it gibi üzerime saldırdılar ve inatla hep burada oldum...

Benim içimi ALLAH biliyor kimseye kendimi kanıtlamak zorunda değilim..

Benim hakkımda kim ne düşünürse düşünsün fark etmiyor..

Sen mert bir insansın güzel bir insansın seni tanımak güzeldi KARDEŞ..

ALLAH a emanet..

Topla bizi Allah'ım..

ayşe-rana, post: 1552596, member: 95935

yüreğimden geçenleri dile getirmeye gücüm yetmezken, acının en derinini gözleri önünde yaşayanların imtihanı......
mazlumların ahı arşı titresin Rabbim!
zalim döktüğü kanlar kurumadan helak olsun.

Acının en derini de mi vardı...
Var ya.. hemde öyle bir derin ki.
Biz işkence edilen katledilen müslümanları hep bir yerlerden okumuştuk.
şimdi gözlerimiz buna tanık oluyor. Gazzede bir genç yakalanıp işkenceden sonra benzin içirilerek infilak ettiriliyor.
Biz bunuda gördük.
Ayakları kopmuş onu ordan kaldıracak anneside yanı başında şehit edilmişleride gördük gözlerimizle.
En derini neydi acaba acının.
Bundan acısı Uyanamayan bir Ümmet olmamızdır herhalde.

Ne ibrettir ki, bir yanda on tonluk bir filin -Cenâb-ı Hakk’ın âmâde kılmasıyla- on yaşındaki bir çocuk tarafından çekilip götürüldüğünü görüyoruz; diğer yanda ise -insanın acziyetinin bir misâli olarak- mikroskopla bile zor görülecek kadar küçük bir virüsün, nice güçlü-kuvvetli pehlivan cüsselerini yere sermekte olduğuna şahit oluyoruz!..Demek ki insan; Cenâb-ı Hakk’ın lûtfettiği güç ve kuvveti hiçbir zaman nefsine mâl etmemeli, aslâ büyüklenmemeli, nîmetlerin asıl sâhibini unutmamalıdır. Bilâkis, dâimâ şükür duyguları içinde olmalı, ilâhî azamet karşısında kendisinin bir toz zerresi kadar bile olmadığını anlamalı ve dâimâ Hakk’a ilticâ etmelidir.

mir_erhan

Acının en derini de mi vardı...
Var ya.. hemde öyle bir derin ki.
Biz işkence edilen katledilen müslümanları hep bir yerlerden okumuştuk.
şimdi gözlerimiz buna tanık oluyor. Gazzede bir genç yakalanıp işkenceden sonra benzin içirilerek infilak ettiriliyor.
Biz bunuda gördük.
Ayakları kopmuş onu ordan kaldıracak anneside yanı başında şehit edilmişleride gördük gözlerimizle.
En derini neydi acaba acının.
Bundan acısı Uyanamayan bir Ümmet olmamızdır herhalde.

derdin büyüğü bizlerde de utancımızdan dile getirmeye mecalimiz yok.
Allah için tüm dünyalıklardan ve canlarından,cananlarından vazgeçenler ve bizler.....

Geçmiş günlerimi arıyorum sadece..