Zamanın birinde bir Allah dostu şöyle dua etmiş: “Ya Rab, bu kadar insan Sana dua ediyor, Senden bir şeyler istiyorlar. Ya Rab! Ben merak ettim, Senden ne istiyorlar. Bana bunları bildir ya Rab!” Allah bu dostunun duasını kabul etmiş ve kendisine edilen tüm duaları veliye bildirmeye başlamış. Mübarek edilen duaları duydukça gitgide erimeye, kahrolmaya, üzülmeye başlamış. Öyle ki artık dayanamaz hale gelmiş. Ve Şöyle yalvarmış: “Aman Ya Rab! Bunu benden al Allah’ım.” “Neden ya kulum?” diye Allah sorunca; “Aman Ya Rab! Senden neler neler istiyorlar. Dayanamadım.” demiş.
Allah : “Evet, benden ev istiyorlar, araba istiyorlar, aş, iş, eş istiyorlar, sağlık mutluluk istiyorlar.
Ama BİR TEK BENİ İSTEMİYORLAR” demiş.
Dualarıyla Allah’ın Zatını isteyenlerden olalım inşaallah…
Vellezîne saberûbtigâe vechi rabbihim ve ekâmûs salâte ve enfekû mimmâ rezaknâhum sirren ve alâniyeten ve yedreûne bil hasenetis seyyiete ulâike lehum ukbed dâr.
Onlar, sabırla Rab’lerinin vechini (Zat’ını, Allah’ın Zat’ını görmeyi) dileyenler ve namazı ikame edenler, onları rızıklandırdığımız şeylerden gizli ve açıkça infâk edenlerdir. Ve seyyiati, hasenat ile (iyilikle) savan kimselerdir. İşte onlar için, bu dünyanın (güzel bir) akıbeti (sonucu) vardır..
13 / RAD – 22
Kendine kaçmalı insan. Kendinden Rabb'ine...
