Bir gün, iki Peygamber torunu, Hz. Hasan ile Hz. Hüseyin arasında bir meselede anlaşmazlık çıkmıştı. İkisi de birbirlerine gücendiler. Fakat, çok geçmeden, bir hiddet anında birbirlerine söyledikleri sözlerden pişman oldular.
O sıralar biri gelip Hz. Hüseyin’e:
“Sen Hasan’ın küçüğüsün. Gidip özür dilemek sana yakışır” dedi.
Hz. Hüseyin şöyle cevap verdi:
“Ben Resûlullah’tan bir hadis duymuştum. Barışmayı ben taleb edersem, dedemin emrine karşı gelmiş olmaktan korkarım.”
Hz. Hüseyin, duyduğu hadisi şöyle açıkladı:
“İki kimse arasında uyuşmazlık çıkar da hangi taraf başını eğip öteki tarafla anlaşmaya talip olursa, cennete ondan önce girer.”
Bu hadisi zikrettikten sonra, Hz. Hüseyin:
“Barışmaya ben talip olursam, ağabeyim Hasan’ı sevap işlemekte geçmiş olmaktan çekinirim” dedi. “O yüzden, bekliyorum ki, o bana gelsin.
Hz. Hasan, bunu duyunca Hz. Hüseyin’in yanına koştu ve derhal kucaklaşıp barıştılar
O sıralar biri gelip Hz. Hüseyin’e:
“Sen Hasan’ın küçüğüsün. Gidip özür dilemek sana yakışır” dedi.
Hz. Hüseyin şöyle cevap verdi:
“Ben Resûlullah’tan bir hadis duymuştum. Barışmayı ben taleb edersem, dedemin emrine karşı gelmiş olmaktan korkarım.”
Hz. Hüseyin, duyduğu hadisi şöyle açıkladı:
“İki kimse arasında uyuşmazlık çıkar da hangi taraf başını eğip öteki tarafla anlaşmaya talip olursa, cennete ondan önce girer.”
Bu hadisi zikrettikten sonra, Hz. Hüseyin:
“Barışmaya ben talip olursam, ağabeyim Hasan’ı sevap işlemekte geçmiş olmaktan çekinirim” dedi. “O yüzden, bekliyorum ki, o bana gelsin.
Hz. Hasan, bunu duyunca Hz. Hüseyin’in yanına koştu ve derhal kucaklaşıp barıştılar
