Hazret-i Şibli bir gün yol ortasında, iki çocuğun çekiştiğini görür. Araya girer ve kavganın sebebini sorar. Biri, elindeki cevizi gösterip, ben buldum der. Diğeride aynı şeyi iddia eder. Hazret, bakar ki olmayacak, şöyle bir teklifte bulunur: "İsterseniz der, cevizi kıralım, ondan sonra konuşalım." Dediği gibi yaparlar. Ama kırılan cevizin içi sanıldığı gibi dolu değildir, çürüktür, boştur. Bunca çekişmenin boşa olduğunu gören her iki taraf mahçup olur. Hazret:
"-Kabuğunu kırıp içini görmeden karar vermemeli. Dışına bakıp aldandığımız o kadar çok şey varki!..."
Diyerek çocuklara hiç unutamayacakları bir ders verir.
Bu dünyadaki bir çok işler ceviz misaline benziyor. Allah adına yapılmayan çalışmalar ve dünyayı ahiretin tarlası bilmeden tutulan işler, neticede insanın dengesini bozan ağır birer yük oluyorlar.
Gerçek olan,dünyada tecelli edeni ve Yaratanının isimlerini bilmektir. Dünyanın süslü gösterişli fakat içi kof işlerine aldanmamaktır. Herkese gülümseyen dünya güzeli, şimdiye kadar hiç kimseye yüz vermemiştir. Bir gün ondan çıkacağı veya ondan çıkılacağı bilinse, mesele kalmaz.
Bu dünyada sadece dünyaya ait bir şey için üzülmeye değmez.
Alıntıdır.
"-Kabuğunu kırıp içini görmeden karar vermemeli. Dışına bakıp aldandığımız o kadar çok şey varki!..."
Diyerek çocuklara hiç unutamayacakları bir ders verir.
***
Bu dünyadaki bir çok işler ceviz misaline benziyor. Allah adına yapılmayan çalışmalar ve dünyayı ahiretin tarlası bilmeden tutulan işler, neticede insanın dengesini bozan ağır birer yük oluyorlar.
Gerçek olan,dünyada tecelli edeni ve Yaratanının isimlerini bilmektir. Dünyanın süslü gösterişli fakat içi kof işlerine aldanmamaktır. Herkese gülümseyen dünya güzeli, şimdiye kadar hiç kimseye yüz vermemiştir. Bir gün ondan çıkacağı veya ondan çıkılacağı bilinse, mesele kalmaz.
Bu dünyada sadece dünyaya ait bir şey için üzülmeye değmez.
Alıntıdır.
