öncelikle herkeze selam olsun diyorum..konuyu açıp açmaakda tereddüt ettim..böyle bi soru sorma hakkımız varmı blmiyorum..eğer yoksa kusura bakmayın diyorum..insan çaresiz kalınca yardım arıyor..siteye üye olmadan önce dinve imanlı olmak hakkında çok araştrma yaptım..öncelkle belirtyim namaz kılmıyorum ve her başladığımda bırakıyorum.hayata karşı çok umutsuzum ve bazen bunu söylemek bile çok kötü ama ölmek bi çaremdr diye kendi kendime her an düşünüyorum..çaresizliği sonuna kadar yaşadım..yaklaşk 2 buçuk senedir böyleyim ailemle ilişkim çok kötü ve kimseyle görüşmek konuşmak istemiyorum..ve sorumluluklarım var bu ruh haliyle hiç bişey yapamıyorum..şu an da beni tek rahatlatan rabbim..onu düşünmek ve onun merhametine sığınmak ..buhayat bu psikolojyle geçmez bunada emnm..ne yapablrm diye hep düşündüm hep araştrdım..ama elde var sıfır..ve yanlş bi karar vermek istemiyorum..içinde bulunduğum bu psikolojiden çıkmak istiyorum ne yapablrim fikri olan arkadaşlar varmı..umarım konu rahatsız edici değildir..
