Bazen sahilde cizdim kalbimi..
Dalgalar bir gün alıp götürür mü diye..
Bazen hiç korkmadan ateşlere attım..
Kül olur..Yok olur..Unutur diye..
Bazen kilitledim kalbimin kapılarını...Kimseler görmesin..
Kimseler girmesin..Kimse kendine yer edinmesin diye..
Bazen boş duvarlara yazdım..
Soğuk ve karanlık duvarlara..
Bazen paramparça kırdım kalbimi..
Ama her bir parçasında ki seni yine çıkaramadım içimden..
Bazen sadece uzaktan bakmakla yetindim..
Uzak kalmak istemedim..Ama olmadı..Yine yapamadim..
Bazen karanlıklarda yalnızlığa mahkum ettim..Yalnızlığı sever..
Alışır bir gün belki diye..
Bazen uzak diyarlara gönderdim..
Belki sahibini bulur diye..Belki seni bulur diye..
Ama her defasında...Yine yanlızdı...
Giderken bana bırakmıştın kalbimi..
Gördüğün gibi hiç anlaşamadım onla..
Uyuşamadık onla..
Uyuşamadık bir türlü..Ama nedenini şimdi anlıyorum..
Kalp benim..Benim içimde..Bana ait..
Ama öğrendim ki o yalnız senin ellerinde atıyor..
Sen varsan yaşıyor..Sen seversen hayat buluyor..
