buket_zeynepaynen eşimin maaşı çok az ki doğumdan sonra herşeye rağmen çalışmadım 1,5 yıl kendim baktım kızıma ama şimdi çok zor geliyor ya cezaevinde çalışıyorum tek bayanım tamam çok şükür bir sıkıntı olmuyor öle çalıştığım yere günde 3 kişiden başka girip çıkan yok ama yoruldum bazen doğru dua etmek lazım heralde aman işim olsun yeter derdim yetmedi evimi istiyorum yada en azından kendi işimi öğretmenliği:( eşim her sabah arkamdan gitme der gibi bakıyor ama gitme diyemiyor..
rabbim hepimize yardımcı olsun inşallah.evlatlarımızı bize en muhtaç oldukları dönemde yalnız bırakıyoruz.mesala bugün oğlumun 3. Doğum günü ama ben hiç bir gün yanında olmadığım gibi bugunde yanında değilim.bazen istemeden de olsa eşimin de kalbini kırıyorum bu konuda....ama bahsetmeden edemeyeceğim içinde bulunduğumuz toplum okadar zorluyor ki kadını,kimse hadis ne diyor kitap ne diyor diye düşünmüyor..başta aile geçimi bahane ediliyor.geçinemezsiniz ikinizde çalışırsınız vs...... Allahın bize emaneti olan evlatlarımızı bizde başkalarına emanet edip yuvamızı kitleyip çıkıyoruz..akşam olunca:
Birde bu kısım var ki içler acısı: çocuk anneden uzak ,kadın evden uzak, koca kadından uzak, buz gibi insanlar, buz gibi bir ev, katılaşmış kalpler......
Haykırmak istiyorum bazen ama rabbime sığınıyorum....ya sabır ya alah diyorummmm...
Istemesini bilmiyoruz galiba yada hayırlı olan bu biz bakmasını bilemiyoruz:(
