Güller Efendisi Gidiyor Gitme !!!!!!
HzEbubekir (sav) hızla odaya girdi
Güller Efendisi Gidiyor Gitme ! Peygamberimiz (sav) yatıyordu
'Dostum kalksana' diyordu
Peygamber gözleri açık hafifçe gülümsüyordu
HzEbubekir (sav) sedirin önünde diz çöktü
'Kardeşim kalkar mısın? ' diyordu
'Peygamberim kalkar mısın? '
Ses yoktu
Peygamberimiz gözleri açık
Nurlu yüzüyle hafifçe gülümsüyordu
Medine oraya yığılmıştı!
Bütün müslümanlar kapıda bekliyordu
Kapı önünde HzÖmer (sav)
Bütün sahabiler bekliyordu
Herkes HzEbubekir'in (sav) dışarı çıkıp
Ne olduğunu açıklamasını bekliyordu
Sevenlerin yüreğine ateş düşmüştü
Sevenler yanıyordu
Sanki Medine sessizdi
Ama yanıyordu
Bir ara
HzEbubekir (sav) kendine gelir gibi oldu
Resulullah'ın (sav) açık gözlerini
Eliyle ekşitmeden kapattı
Üzerini örttü
Bütün gücünü toplayıp
Sendeleyerek kapıya yöneldi
Kapıda herkes iyi bir haber
İyi bir şeyler bekliyordu
Sonra içeride iken
HzÖmer'in (sav) gür sesini duymuştu:
'HzPeygamber (sav) yaşıyor o ölmedi'
'Her kim ki öldü derse şu kılıcımla'
'Boynunu vuracağım! ' diyordu
HzEbubekir (sav) kalabalığı sıyırıp
Minbere doğru yöneldi
' Hattaboğlu Ömer (sav) bilesin ki:'
' Her kim ki Hz Muhammed'e (sav) tapıyor'
' O peygamber ölmüştür! '
' Her kim ki Yüce Allah'a (cc) tapıyor'
' O Yüce Allah (cc) bakidir ölümsüzdür! '
Diyerek yanan yüreklere
Bir serinlik getirdi
İşte o an
HzÖmer (sav) kılıcını elinden düşürdü
Yıkılmıştı
Birden içeri odaya daldı
Resulullahı (sav) sedirin üzerinde
Yatıyor görünce
Bütün gücüyle bütün sevgisiyle
Kucakladı
Sonra o da üzerine kapandı
Hıçkıra hıçkıra ağlıyordu
HzÖmer (sav) hayatında ilk defa
İki büklüm olmuş hüngür hüngür ağlıyordu
Dışarı çıktığında
Ağladığını gizlemek için kenara kaydı
Daha sonra HzAli (sav) içeri girdi
Yanında HzAbbas (sav) ve oğlu vardı
İçeri kimseyi sokmadılar!
Peygamber (sav) ölmüştü
Vasiyeti üzerine onu HzAli (sav) yıkayacaktı
Üzerindeki elbiseyi çıkarmakta tereddüt etti
Etrafta çıt yoktu
Birden gaipten bir ses
'Elbiselerini çıkarmadan yıka! '
Diye duyuluverdi
Belli ki HzCebrail (sav) bildiriyordu
Sahabiler
Medine'deki bütün kuyulardan
Çekilen suyu elden ele
Yürekten yüreğe içeriye gönderdiler
Müslümanlar ağlıyordu
Medine ağlıyordu
HzAli (sav) yıkayıp kefenlerken
Yanında HzAbbas (sav) ve oğlu vardı
İçeriye girmek için can atan müslümanları
Odaya almıyorlardı
Cenaze namazına gelmişti sıra
Kim imam olacaktı
Namazı kim kıldıracaktı?
HzAli (sav)
'Hayır! O en büyük imamdı'
'Ona kimse imam olamaz! '
'Herkes kendi kılacak'
'Resululah'a (sav) kimse imamlık yapamaz! '
Diyordu
Bir ara odadan herkes dışarı çıktı
Sadece yıkanmış ve kefenlenmiş
Tertemiz Resullah'ın (sav) kendisi kaldı
İşte o esnada HzCebrail (sav) yardımcı melekleriyle
Cenaze namazını kıldırıyordu
Yüce Peygamber (sav) her canlı gibi
Ölmüştü
Ama kendisinden sonra İslam dini
Çığ gibi büyüyerek
İnanç dolu yürek yürek
Bu günlere ulaştı
O büyük insan
Ölümsüzdü...
HzEbubekir (sav) hızla odaya girdi
Güller Efendisi Gidiyor Gitme ! Peygamberimiz (sav) yatıyordu
'Dostum kalksana' diyordu
Peygamber gözleri açık hafifçe gülümsüyordu
HzEbubekir (sav) sedirin önünde diz çöktü
'Kardeşim kalkar mısın? ' diyordu
'Peygamberim kalkar mısın? '
Ses yoktu
Peygamberimiz gözleri açık
Nurlu yüzüyle hafifçe gülümsüyordu
Medine oraya yığılmıştı!
Bütün müslümanlar kapıda bekliyordu
Kapı önünde HzÖmer (sav)
Bütün sahabiler bekliyordu
Herkes HzEbubekir'in (sav) dışarı çıkıp
Ne olduğunu açıklamasını bekliyordu
Sevenlerin yüreğine ateş düşmüştü
Sevenler yanıyordu
Sanki Medine sessizdi
Ama yanıyordu
Bir ara
HzEbubekir (sav) kendine gelir gibi oldu
Resulullah'ın (sav) açık gözlerini
Eliyle ekşitmeden kapattı
Üzerini örttü
Bütün gücünü toplayıp
Sendeleyerek kapıya yöneldi
Kapıda herkes iyi bir haber
İyi bir şeyler bekliyordu
Sonra içeride iken
HzÖmer'in (sav) gür sesini duymuştu:
'HzPeygamber (sav) yaşıyor o ölmedi'
'Her kim ki öldü derse şu kılıcımla'
'Boynunu vuracağım! ' diyordu
HzEbubekir (sav) kalabalığı sıyırıp
Minbere doğru yöneldi
' Hattaboğlu Ömer (sav) bilesin ki:'
' Her kim ki Hz Muhammed'e (sav) tapıyor'
' O peygamber ölmüştür! '
' Her kim ki Yüce Allah'a (cc) tapıyor'
' O Yüce Allah (cc) bakidir ölümsüzdür! '
Diyerek yanan yüreklere
Bir serinlik getirdi
İşte o an
HzÖmer (sav) kılıcını elinden düşürdü
Yıkılmıştı
Birden içeri odaya daldı
Resulullahı (sav) sedirin üzerinde
Yatıyor görünce
Bütün gücüyle bütün sevgisiyle
Kucakladı
Sonra o da üzerine kapandı
Hıçkıra hıçkıra ağlıyordu
HzÖmer (sav) hayatında ilk defa
İki büklüm olmuş hüngür hüngür ağlıyordu
Dışarı çıktığında
Ağladığını gizlemek için kenara kaydı
Daha sonra HzAli (sav) içeri girdi
Yanında HzAbbas (sav) ve oğlu vardı
İçeri kimseyi sokmadılar!
Peygamber (sav) ölmüştü
Vasiyeti üzerine onu HzAli (sav) yıkayacaktı
Üzerindeki elbiseyi çıkarmakta tereddüt etti
Etrafta çıt yoktu
Birden gaipten bir ses
'Elbiselerini çıkarmadan yıka! '
Diye duyuluverdi
Belli ki HzCebrail (sav) bildiriyordu
Sahabiler
Medine'deki bütün kuyulardan
Çekilen suyu elden ele
Yürekten yüreğe içeriye gönderdiler
Müslümanlar ağlıyordu
Medine ağlıyordu
HzAli (sav) yıkayıp kefenlerken
Yanında HzAbbas (sav) ve oğlu vardı
İçeriye girmek için can atan müslümanları
Odaya almıyorlardı
Cenaze namazına gelmişti sıra
Kim imam olacaktı
Namazı kim kıldıracaktı?
HzAli (sav)
'Hayır! O en büyük imamdı'
'Ona kimse imam olamaz! '
'Herkes kendi kılacak'
'Resululah'a (sav) kimse imamlık yapamaz! '
Diyordu
Bir ara odadan herkes dışarı çıktı
Sadece yıkanmış ve kefenlenmiş
Tertemiz Resullah'ın (sav) kendisi kaldı
İşte o esnada HzCebrail (sav) yardımcı melekleriyle
Cenaze namazını kıldırıyordu
Yüce Peygamber (sav) her canlı gibi
Ölmüştü
Ama kendisinden sonra İslam dini
Çığ gibi büyüyerek
İnanç dolu yürek yürek
Bu günlere ulaştı
O büyük insan
Ölümsüzdü...
