"Hayal" diyorum çünki şu yaşadığımız zamana baktığımda görüyorum ki biz, biz değiliz...Biz bir başkası olmaya çalışıyoruz.Onu da beceremiyoruz.Ne aslımıza dönebiliyoruz, ne de olmak istediğimize...Bocalayıp duruyoruz...
Hep birilerinin bize giydirmek istediği kılıfa bürünmeye çalışıyoruz...Onu da tam beceremiyoruz ama, toplumun bu yönde bozulmasını çok da iyi başarıyoruz.Gerçeği unutmuş, bir serabın peşindeyiz...Bahanemiz de hazır "Bir benle ne olacak canım" ya da "Kaçıncı asırdayız yahu bu devirde hala...". Yol alacağız derken yolda kalmışız haberimiz yok.
En başta evlerimiz...Baş köşede, en güzel köşede televizyon!Tabii ki teknolojiden faydalanmak bizim de hakkımız...Gelişmek zorundayız fakat, ne yazık ki onu da kullanmasını beceremedik ( sosyetik esir olduk desem yeri midir acaba ).Hiç silahsız, savaşsız öyle güzel yedik ki bu yemi, biz bile farkında değiliz hani, bir sarhoşluktur gidiyor.
Şimdi sorsam, hangi evde cuma gecesi dolu dolu bir aşkla, şevkle beklenir diye..Eminim ki çok azdır.Perşembe akşamı özeldir, o gece bilmem ne filmi vardır cuma başka biri...İşte her güne beklediğimiz özel bi program vardır...Önemlidir!..
Akraba, eş dost muhabbeti bile unutulmuştur...Herkes bir arada ama herkesin gözü o köşededir."Ne olmuş? Haftaya ne olacakmış?" Ziyaretlerimiz bile hoş geldin, güle güleden ibaret olmuş.Hatta öyle ki, bu hal bu gidiş normal gelmekte bize...Alışmışız...Her şey normal artık!
Evet gerçekleşmesini şiddetle istediğim bir hayalim var.
Dostlarla bir araya geldiğimizde; Rasulûmüzü (s.a.v.), sahabeyi, islama dair her şeyi...Bir filmin hikayesini değil de, bana inci değerinde öğüt bırakacak bir âlimin hikayesi, tarihte nice zaferlere imza atmış ecdadımızın hikayesini hayatını konu edindiğimiz günleri görmek..
Gerçekleşemez mi? İmkansız mı?
Layıkıyla islamı yaşamak, her alanda islami kuralları baz almak çok mu zor? Çok mu geç artık?
Kimsenin kimeyle konuşmaya bile tenezzül etmediği şu zamanda, sadece bir tebessüm küçücük bir tebessümle hem sevap kazanıp hem de gönül almış olsak, olmaz mı?Şöyle içten, samimi bir hal hatır sormak öldü mü?
Bu verdiğim örnekler, binlerce örnekten bir iki tanesi sadece.Daha neler neler...
Özünü kaybetmiş, cennet zannettiği serabın peşinde bataklığa sürüklenirken uyanış ne zaman?
Ne zaman olur bilemem ama... Dileğim odur ki, ben de dahil toplumun uyandığı, silkelenip kendine geldiği o güzel günleri en kısa zamanda görmek, yaşamaktır...
Öyle güzel günlere inşaAllah...
Hep birilerinin bize giydirmek istediği kılıfa bürünmeye çalışıyoruz...Onu da tam beceremiyoruz ama, toplumun bu yönde bozulmasını çok da iyi başarıyoruz.Gerçeği unutmuş, bir serabın peşindeyiz...Bahanemiz de hazır "Bir benle ne olacak canım" ya da "Kaçıncı asırdayız yahu bu devirde hala...". Yol alacağız derken yolda kalmışız haberimiz yok.
En başta evlerimiz...Baş köşede, en güzel köşede televizyon!Tabii ki teknolojiden faydalanmak bizim de hakkımız...Gelişmek zorundayız fakat, ne yazık ki onu da kullanmasını beceremedik ( sosyetik esir olduk desem yeri midir acaba ).Hiç silahsız, savaşsız öyle güzel yedik ki bu yemi, biz bile farkında değiliz hani, bir sarhoşluktur gidiyor.
Şimdi sorsam, hangi evde cuma gecesi dolu dolu bir aşkla, şevkle beklenir diye..Eminim ki çok azdır.Perşembe akşamı özeldir, o gece bilmem ne filmi vardır cuma başka biri...İşte her güne beklediğimiz özel bi program vardır...Önemlidir!..
Akraba, eş dost muhabbeti bile unutulmuştur...Herkes bir arada ama herkesin gözü o köşededir."Ne olmuş? Haftaya ne olacakmış?" Ziyaretlerimiz bile hoş geldin, güle güleden ibaret olmuş.Hatta öyle ki, bu hal bu gidiş normal gelmekte bize...Alışmışız...Her şey normal artık!
Evet gerçekleşmesini şiddetle istediğim bir hayalim var.
Dostlarla bir araya geldiğimizde; Rasulûmüzü (s.a.v.), sahabeyi, islama dair her şeyi...Bir filmin hikayesini değil de, bana inci değerinde öğüt bırakacak bir âlimin hikayesi, tarihte nice zaferlere imza atmış ecdadımızın hikayesini hayatını konu edindiğimiz günleri görmek..
Gerçekleşemez mi? İmkansız mı?
Layıkıyla islamı yaşamak, her alanda islami kuralları baz almak çok mu zor? Çok mu geç artık?
Kimsenin kimeyle konuşmaya bile tenezzül etmediği şu zamanda, sadece bir tebessüm küçücük bir tebessümle hem sevap kazanıp hem de gönül almış olsak, olmaz mı?Şöyle içten, samimi bir hal hatır sormak öldü mü?
Bu verdiğim örnekler, binlerce örnekten bir iki tanesi sadece.Daha neler neler...
Özünü kaybetmiş, cennet zannettiği serabın peşinde bataklığa sürüklenirken uyanış ne zaman?
Ne zaman olur bilemem ama... Dileğim odur ki, ben de dahil toplumun uyandığı, silkelenip kendine geldiği o güzel günleri en kısa zamanda görmek, yaşamaktır...
Öyle güzel günlere inşaAllah...
Bir_Umut
