EBU Hureyre (ra) anlatıyor:
Resul-i Ekrem (sav) beni ramazanda toplanan fitreleri korumakla görevlendirmişti. Bir gece bir adam geldi, yiyecekleri avuçlamaya başladı. Adamı tuttum ve: Vallahi seni Peygamber Efendimizin huzuruna götüreceğim, dedim. Adam:
- Ben çok fakir biriyim deyince ona acıdım ve bıraktım. Sabahleyin Allah'ın Elçisi:
- Ebu Hureyre! Dün gece tutsağın ne yaptı? Diye sordu. Ben de:
- Ya Rasulullah! İhtiyaç içinde bulunduğunu, çocukları olduğunu söyleyince haline acıdım ve onu serbest bıraktım, dedim. Peygamber Efendimiz (sav):
- O sana yalan söyledi, tekrar gelecek, buyurdu. Efendimizin (sav) bu sözü üzerine onu gözetlemeye başladım. Adam geldi ve yine yiyecekleri avuçlamaya başladı. Ona:
- Ben seni Allah'ın Elçisinin huzuruna çıkaracağım, dedim. Adam:
- Ne olur beni bırak gerçekten yoksul biriyim. Beni bırakırsan bir daha gelmem, dedi. Bende acıdım ve onu salıverdim. Sabah olunca yine Rasulullah (sav):
- Ebu Hureyre! Dün gece tutsağı ne yaptın? diye sordu. Ben de:
- Ey Allah'ın Elçisi! Bana yine ihtiyaç içinde bulunduğunu, çocukları olduğunu söyledi. Ben de acıdım ve onu bıraktım, dedim. Efendimiz (sav) gülümsedi ve: O sana kesinlikle yalan söyledi, tekrar gelecek, buyurdu.
Ben de yine gelmesini bekledim. Gerçekten de geldi ve yine gizli gizli yiyecekleri avuçlamaya başladı. Onu tekrar yakaladım ve: Seni mutlaka Peygamber
Efendimizin huzuruna çıkaracağım. Bu defa bana:
- Beni bırakırsan sana çok faydalı sözler öğretirim. Gece yatağına girdiğinde Ayet-el Kürsi'yi oku. O zaman Allah senin yanına devamlı bir koruyucu verir, sabaha kadar da şeytan sana yaklaşamaz, dedi.
Öğrettiği cümleler üzerine onu salıverdim. Sabah olunca Peygamber Efendimiz (sav): Tutsağın dün gece ne yaptı? dedi. Ben de:
- Ey Allah'ın Elçisi! O adam bana fayda verecek bazı sözler öğreteceğini söyleyince onu serbest bıraktım, dedim. Efendimiz (sav): Neymiş o sözler? diye sordu.
Ben de:
- Yatağına girince ‘Allahu lâ ilahe illa hüvel' hayyü'l kayyum'u başından sonuna kadar oku, o zaman Allah senin yanına devamlı bir koruyucu verir, sabaha kadar şeytan sana yaklaşamaz, dediğini söyledim. Efendimiz (sav): Kendisi yalancı olduğu halde bu sefer sana doğru söylemiş. Üç gecedir kiminle konuştuğunu biliyor musun Ebu Hureyre?
- Hayır, bilmiyorum Ya Rasulullah, dedim.
- O şeytandı, buyurdu.
Resul-i Ekrem (sav) beni ramazanda toplanan fitreleri korumakla görevlendirmişti. Bir gece bir adam geldi, yiyecekleri avuçlamaya başladı. Adamı tuttum ve: Vallahi seni Peygamber Efendimizin huzuruna götüreceğim, dedim. Adam:
- Ben çok fakir biriyim deyince ona acıdım ve bıraktım. Sabahleyin Allah'ın Elçisi:
- Ebu Hureyre! Dün gece tutsağın ne yaptı? Diye sordu. Ben de:
- Ya Rasulullah! İhtiyaç içinde bulunduğunu, çocukları olduğunu söyleyince haline acıdım ve onu serbest bıraktım, dedim. Peygamber Efendimiz (sav):
- O sana yalan söyledi, tekrar gelecek, buyurdu. Efendimizin (sav) bu sözü üzerine onu gözetlemeye başladım. Adam geldi ve yine yiyecekleri avuçlamaya başladı. Ona:
- Ben seni Allah'ın Elçisinin huzuruna çıkaracağım, dedim. Adam:
- Ne olur beni bırak gerçekten yoksul biriyim. Beni bırakırsan bir daha gelmem, dedi. Bende acıdım ve onu salıverdim. Sabah olunca yine Rasulullah (sav):
- Ebu Hureyre! Dün gece tutsağı ne yaptın? diye sordu. Ben de:
- Ey Allah'ın Elçisi! Bana yine ihtiyaç içinde bulunduğunu, çocukları olduğunu söyledi. Ben de acıdım ve onu bıraktım, dedim. Efendimiz (sav) gülümsedi ve: O sana kesinlikle yalan söyledi, tekrar gelecek, buyurdu.
Ben de yine gelmesini bekledim. Gerçekten de geldi ve yine gizli gizli yiyecekleri avuçlamaya başladı. Onu tekrar yakaladım ve: Seni mutlaka Peygamber
Efendimizin huzuruna çıkaracağım. Bu defa bana:
- Beni bırakırsan sana çok faydalı sözler öğretirim. Gece yatağına girdiğinde Ayet-el Kürsi'yi oku. O zaman Allah senin yanına devamlı bir koruyucu verir, sabaha kadar da şeytan sana yaklaşamaz, dedi.
Öğrettiği cümleler üzerine onu salıverdim. Sabah olunca Peygamber Efendimiz (sav): Tutsağın dün gece ne yaptı? dedi. Ben de:
- Ey Allah'ın Elçisi! O adam bana fayda verecek bazı sözler öğreteceğini söyleyince onu serbest bıraktım, dedim. Efendimiz (sav): Neymiş o sözler? diye sordu.
Ben de:
- Yatağına girince ‘Allahu lâ ilahe illa hüvel' hayyü'l kayyum'u başından sonuna kadar oku, o zaman Allah senin yanına devamlı bir koruyucu verir, sabaha kadar şeytan sana yaklaşamaz, dediğini söyledim. Efendimiz (sav): Kendisi yalancı olduğu halde bu sefer sana doğru söylemiş. Üç gecedir kiminle konuştuğunu biliyor musun Ebu Hureyre?
- Hayır, bilmiyorum Ya Rasulullah, dedim.
- O şeytandı, buyurdu.
