:DB):p
Zeynep in hıçkırılıklarıyla irkildi annesi Omuzları inip kalkıyor sesi titriyordu, Gözleri kıpkırmızı olmuştu Annesi üzüldü biricik kızının ağlamasına Kim üzmüş benim bitanami Kucağına aldı Olanca şefkatiyle sardı, Zeynep hala hıçkırıyordu Annesinin göğsüne dayamışti kafasını Sabırla bekledi annesi, hıçkırıklarının durmasını ve anlatmasını bekledi Annesinden güvenle anlatmaya başladı Anneciğim bebeğimin kolu kopmuş kaybolmuş, Bulamadım onu Takmak istedim ama bulamadım ben bebeğimin böyle kolsuz kalmasını istemiyorum Hadi gel birde beraber arayalım dedi Annesi Acaba burada mı yoksa koltuğun arkasına mı sıkıştı Kanepenin altınada bir bakalım Hay Allah nerede bu Aradılar Aradılar sonunda Zeynep in çamaşırlarının arasında buldular küçük bebeğin minik kolunu Bebeğin kolunu taktılar
Zeynep in gözlerine bir pırıltı geldi, Yüzünde sanki güneş doğmuş gibiydi Derin bir Ohh çekti Annesine teşekkür etti Annesi onu kucağına aldı, Saçlarını okşadı öptü bir yandan da Zeynepe bir şeyler anlatmak istedi
Biliyormusun tatlım Allah bize o herşeyi içine koyduğu kitabında yani Kur an da şöyle sesleniyor İnananların başına bir şey onlar derler ki Biz Allah içiniz ve Allaha dönücüleriz İNNA LİLLAHİ VE İNNA İLEYHİ RACİÜN Bakara Suresi 156, ayet Başımıza küçükte olsa bizi inciten üzen bir şey geldiğinde bu ayeti ökumamızı ister Hatta bizi çok seven Peygamberimiz de sahabelerine Ayakkabınızın bağcığı koptuğunda bile bu ayeti okuyun demiş Arkadaşları da o kadar küçük bir şey içinde mi diyecek olmuşlar Peygamberimiz tebessüm ederek Evet o kadar küçük bir şey için bile demiş Kalbinizi inciten her şey sizin için bir musubet sayılır O yüzden bu ayeti kalbiniz ne zaman incinirse ne zaman sizi üzen bir şey olırsa okumalısınız
Gel seninle biz de bu ayeti okuyalım Bebeğin kolu kaybolunca çok üzüldün ya onun için Elhamdülillah aradık ve Allah bize onu buldurdu bebeğin kolunu yerine taktık ve üzüntümüz sevince döndü Zeyneple annesi ayeti okudular ve bu ayetle bizi teslli eden kaybettilerimizi bize bulduran kalbimizin incindiğini bilen Rabbimize şükrettiler NOT Bu yazı AİLEM Dergisinden alıntı yapılmıştır yazar S EMİNE
Zeynep in hıçkırılıklarıyla irkildi annesi Omuzları inip kalkıyor sesi titriyordu, Gözleri kıpkırmızı olmuştu Annesi üzüldü biricik kızının ağlamasına Kim üzmüş benim bitanami Kucağına aldı Olanca şefkatiyle sardı, Zeynep hala hıçkırıyordu Annesinin göğsüne dayamışti kafasını Sabırla bekledi annesi, hıçkırıklarının durmasını ve anlatmasını bekledi Annesinden güvenle anlatmaya başladı Anneciğim bebeğimin kolu kopmuş kaybolmuş, Bulamadım onu Takmak istedim ama bulamadım ben bebeğimin böyle kolsuz kalmasını istemiyorum Hadi gel birde beraber arayalım dedi Annesi Acaba burada mı yoksa koltuğun arkasına mı sıkıştı Kanepenin altınada bir bakalım Hay Allah nerede bu Aradılar Aradılar sonunda Zeynep in çamaşırlarının arasında buldular küçük bebeğin minik kolunu Bebeğin kolunu taktılar
Zeynep in gözlerine bir pırıltı geldi, Yüzünde sanki güneş doğmuş gibiydi Derin bir Ohh çekti Annesine teşekkür etti Annesi onu kucağına aldı, Saçlarını okşadı öptü bir yandan da Zeynepe bir şeyler anlatmak istedi
Biliyormusun tatlım Allah bize o herşeyi içine koyduğu kitabında yani Kur an da şöyle sesleniyor İnananların başına bir şey onlar derler ki Biz Allah içiniz ve Allaha dönücüleriz İNNA LİLLAHİ VE İNNA İLEYHİ RACİÜN Bakara Suresi 156, ayet Başımıza küçükte olsa bizi inciten üzen bir şey geldiğinde bu ayeti ökumamızı ister Hatta bizi çok seven Peygamberimiz de sahabelerine Ayakkabınızın bağcığı koptuğunda bile bu ayeti okuyun demiş Arkadaşları da o kadar küçük bir şey içinde mi diyecek olmuşlar Peygamberimiz tebessüm ederek Evet o kadar küçük bir şey için bile demiş Kalbinizi inciten her şey sizin için bir musubet sayılır O yüzden bu ayeti kalbiniz ne zaman incinirse ne zaman sizi üzen bir şey olırsa okumalısınız
Gel seninle biz de bu ayeti okuyalım Bebeğin kolu kaybolunca çok üzüldün ya onun için Elhamdülillah aradık ve Allah bize onu buldurdu bebeğin kolunu yerine taktık ve üzüntümüz sevince döndü Zeyneple annesi ayeti okudular ve bu ayetle bizi teslli eden kaybettilerimizi bize bulduran kalbimizin incindiğini bilen Rabbimize şükrettiler NOT Bu yazı AİLEM Dergisinden alıntı yapılmıştır yazar S EMİNE
Uzaklık deyip dert ettiğin nedir ki sevgili Biz
YARADAN'ı görmeden sevmedik mi
Mevlana'dan
YARADAN'ı görmeden sevmedik mi
Mevlana'dan
Beni Kimsenin Bilmesi Önemli Degil Rabb'im Bilsin , Yeter. Kim Ne Derse Desin
Bana
Rabb'im Kulum Desin Yeter...
