Ahmed Yesevî hazretlerinin "rahmetullahi teâlâ aleyh" önde gelen halîfelerinden Seyyid Mansur Atâ çile kuyusuna ilk defâ indiği zaman gördüğü manzaradan ci ğeri parçalandı. “Hocam bu dar yerde ve sıkıntılı bir haldedir” diye düşü*nerek gözyaşlarına boğulduğu sırada perdeler açıldı. O daracık zannettiği yeri bir ucu doğuda, diğer ucu ise batıda gördü.
Ahmed Yesevî hazretleri ona;
“Allahü teâlâ, evliyâsına sıkıntı çektirmez. Diğer insanların onlarda sıkıntı görmeleri, çok acı çekiyor zannetmeleri, hakî katte onlar için bir nîmettir. Bu saâdet sâhipleri, görünüşte çok acı zan nedilen o sıkıntılardan öyle zevk ve tad alırlar ki, iyiliklerinde o tadı duy mazlar. Allahü teâlâ sevgili kulu için, daracık bir hücreyi çok geniş yapar. Mânevî bakımdan öyle lezzetler, tadlar ihsân eder. Zâhir olarak, görünürde çektiği sıkıntılar, o lezzetler yanında hiç kalır