Elbette haklısın!

Bilemezdim suskunluğun hicranını

Kalbi hıçkırıklar eşliğinde serdettiğin hüznün çığlığını

Ruhumda yaşadığım daralmaların girdabında dalgalar misali açlığını



Nazarınla anlatıyordun her şeyi

Lakin halinin derinliğini anlamak bu kadar kifayetlimi

Dil bizar, söz muhabbeti diler ve kalp kendi esenliğinde neyi diler



Gözlerin halimi temaşa ederken

İçimi titreten nazarlarındaki inkişafı dersler ne söyler

Kalbi fakirliğime himmet ederken nefesin kadrinde yeksan olmak acı



Hangi mazeretler sefilliğime yeter

Ruhi serencamından akseden güzelliklere kim ne der

Rahmetin salkımlarında raks eden sağanağın imbiklerinde bereketler



Bilirim ki keşkeler hazanı anlatır

İradeyi basiretsizliğim ve idraki kifayetsizliğim aşikâr

Sana nazar ederken ve suhuletinin güzelliğini hiç görmeden sızlarım



Sancılar nöbetleşerek seni anlatır

Aşkın dirliğinden sudur eden nurun hakikatini yansıtır

Bu minval üzerine heveslerim ve renkler ikliminde uhdelerim çok harap



Ne vakit bir çiçeği ansam sen varsın

Zira sineme nakşeden ülfetinle fevkalade bahtiyarsın

Kalbi solgunluğumla ve fersiz soluğumla niyaz ederek haline yaklaşırım



Toprağımdan gelen hasbi kokularla

Anıların sayfalarında derlediğim hüznümü içime akıtırım

Sana ve senden sudur eden her iklime hasretin demiyle selam söylerim



Uçan kuşlardan ve esen yelden

Esintiler sarhoşluğunda hasredilen güzelliğe hamt ederim

Ömür sermayemden kalan takatsizliğimle sevdanın hazzına sürurla ererim



Senin halini çok merak ederim

Kalbi niyazımla muvaffakiyetler diler ve muhabbetini beklerim

Seni sadece kalbinin sahibine emanet ederken ruhu güzelliğini yâd ederim





Mustafa CİLASUN