Abbasi halifesi Mehdi, İmam Musa Kâzım hazretlerinin "rahmetullahi aleyh" hapse atılmasını ve sadece katıksız kuru ekmek verilmesini emretmişti. Günler geçtiği hâlde Hazret-i İmamdan herhangi bir şikayet ve yalvarma gelmeyince merak eden halife,zin*dana adamlar gönderip, nasıl olup da tahammül edebildiğini, feryat ve figana düşmediğini anlamak istedi.
Gidenler sordular,
“Büyük sıkıntı içindesin. Elin, aya*ğın zincir*lerle bağlı olduğu hâlde yine de yüzün sararıp solmamış, sıhhatin sarsılmamış. Sebebini merak ettik.”
Musa Kâzım hazretleri "rahmetullahi aleyh" şöyle cevap verdi:
“Altı tane ilacım var. Onları kullanıyorum”
Hayretle sordular:
“Nedir onlar? Hani nerede?”
Buyurdu ki:
“Birinci ilacım: Tevekküldür. ALLAHü teâlâ’a dayanıp, O’na güveniyorum.
“İkinci ilacım: Kadere rızadır. ALLAHü teâlânın takdirine boyun eğiyorum, itiraz etmiyorum
“Üçüncü ilacım: Meşakkate sabırdır.
“Dördüncü ilacım: Ye’se (ümitsizliğe) düşmemektir. Yıkılmıyorum, kendimi kapıp koyvermiyorum.
“Beşinci ilacım: Müteselli olmak. Benden daha kötü durumda olanları düşünüp, bu halime hamd edi*yorum.
“Altıncı ilacım: Ümittir. Bir gün olup buradan çıkabilirim diye ümit ile yaşıyorum, moralimi yüksek tutuyorum.
